Tobu World Square က ျမန္မာ႔သမိုင္း၀င္ေနရာေလးတစ္ခု

ျပီးခဲ႕တဲ႔ ရက္ပိုင္းအတြင္း RIKEN(Science Research Institute) မွာ ေႏြေက်ာင္းသြားတက္ရင္း၊ Presentation လဲအၿပီး ၊တနဂၤေႏြ အားလပ္ရက္ တစ္ရက္ရတာနဲ႕ သြားျဖစ္ခဲ႔တဲ႕ ေနရာေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
Tochigi prefecture မွာ ႐ိွတဲ႔ Nikko City ကိုသြားလည္ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ Nikko သြားမယ္ဆုိရင္ Asakusa ဘူတာ မွာ႐ိွတဲ႔ Tobu Sightseeing Center မနက္အေစာ ရံုးခန္းဖြင့္ခ်ိန္အမွီ သြားၿပီး Discount Pass ေလးေတြကို ေရြးခ်ယ္ ၀ယ္ၿပီးသြားမယ္ဆိုရင္ ပိုအဆင္ေျပပါတယ္။ Tobu Sightseeing Center ကမနက္ (၇)နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာ စဖြင့္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ၀ယ္လို႔ ရတာက
၁။ World Heritage Pass
၂။ Kinugawa Themepark Pass
၃။ All Nikko Pass ဆိုၿပီး လက္မွတ္ ၃ မ်ိဳး႐ိွပါတယ္။ ဒီမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

Nikko Temples နဲ႔ Shrine ေတြဆီကို အဓိကထားၿပီး သြားခ်င္ရင္ေတာ႔ World Heritage Pass ကို၀ယ္ရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ကေတာ႔ Tobu Word Square ဘက္ကို အရင္သြားခ်င္တာနဲ႔ Kinugawa Theme Park Pass ကို ၀ယ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီလက္မွတ္ထဲမွာ အသြားအျပန္ ရထားခ နဲ႔ Tobu World Square ၀င္ေၾကး၊ Kinugawa Onsen ဘူတာကေန Tobu World Square, Edo Wonderland စတဲ႔ ေနရာေတြကိုသြားတဲ႔ ဘာစ္ကားလက္မွတ္ ေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။
တစ္ကယ္တမ္း သံုးေလးရက္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးၿပီး လည္ႏိုင္မွ Tobu Nikko Station နဲ႔ Kinugawa Onsen Station ကေနရာေတြ အစံု ေရာက္ႏိုင္မွာပါ။ သြားစရာၾကည့္စရာ ေနရာေတြက အမ်ားႀကီးပါ။
Asakusa ဘူတာကေနမနက္ ၈ နာရီ ၈မိနစ္ အျမန္ရထားနဲ႔ စထြက္ပါတယ္။ Shimo-Imaichi ဆိုတဲ႔ ဘူတာ မွာ ရထားေနာက္ဆံုးတြဲ ၂ တြဲက Tobu Nikko ဘူတာဖက္ကို ခြဲထြက္သြားၿပီး၊ က်န္တဲ႔ ၄ တြဲက Kinugawa Onsen ဘူတာဘက္ကို သြားပါတယ္။ ရထားတြဲ မွားမစီးမိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ကၽြန္မတို႕က Tobu World Square ကိုသြားမွာမိုလို႔ Kinugawa Onsen ဘူတာဘက္ကို သြားတဲ႔ ရထားတြဲကို စီးရပါတယ္။ Kinugawa Onsenဘူတာကို ၁၀နာရီ ခြဲခါနီးေလာက္မွာ ေရာက္ၿပီး၊ ဘူတာကေန ဘာစ္ကား ၁၀မိနစ္ေလာက္ စီးၿပီး Tobu World Square ကိုဆက္သြားရပါတယ္။

Tobu World Square အေၾကာင္း

သြားပံုသြားနည္း နိဒါန္းခ်ီေနရတာနဲ႔ပဲ.... အခုမွ Tobu World Square အေၾကာင္း ေျပာျပပါေတာ႔မယ္။

ဘယ္လိုေနရာပါလဲ။
ကမၻာအႏွံ႕က ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ႔ သမိုင္း၀င္အေဆာက္အအံုေတြ ရဲ႕ ပံုစံတူေတြကို တစ္ေနရာထဲမွာ ၾကည့္ရႈႏိုင္တဲ႔ ဥယ်ာဥ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေဆာက္အအံုေတြ တည္ေဆာက္ထားပံုက ေတာ႔ အေဆာက္အအံုရဲ႕ နဂိုမူလ အရြယ္အစားရဲ႕ ၂၅ပံု ၁ပံု ကို ပံုစံတူ၊ နဂိုမူလလက္ရာအတိုင္း အေသးစိတ္ ေဆာက္လုပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီး ေဆာက္လုပ္ရတဲ႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကေတာ႔ သမိုင္း၀င္ အေဆာက္အဦး ေတြရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာေတြကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၿပီး၊ လူသားေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဒီဗိသုကာ လက္ရာေတြကို ဆက္လက္ၿပီး ထိန္သိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တဲ႔ စိတ္ဆႏၵေတြ ျဖစ္ေပၚလာေစခ်င္တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္တယ္။

ကမၻာအႏွံ႕က သမိုင္း၀င္ ဗိသုကာလက္ရာေတြကို တစ္ေနရာထဲမွာ ေလ႔လာၾကည့္႐ႈႏိုင္တဲ႔ ဗိသုကာျပတိုက္ ႀကီးလို႔လဲ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီျပတိုက္ႀကီးထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၁ႏိုင္ငံက UNESCO ရဲ႕ World Heritage စာရင္း၀င္ အေဆာက္အဦးေပါင္း ၄၅ခု အပါအ၀င္ ၊ အေဆာက္အဦးေပါင္း ၁၀၂ ခု ျပသထားပါတယ္။
America Zone, Egypt Zone, Europe Zone
Asia Zone,Japan Zone, Modern Japan Zone ဆိုၿပီး ခြဲျခားျပသထားပါတယ္။

ဓာတ္ပံုေတြ အမ်ားႀကီး႐ိုက္လာခဲ႔ေပမဲ႔ ပံုအခ်ိဳ႕ကိုပဲ မွ်ေ၀ေပးပါရေစ။
ကဲ ကၽြန္မနဲ႔ အတူ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကရေအာင္လား။ ပထမဆံုး၀င္၀င္ခ်င္း ေတြ႕ရတာက
Modern Japan Zone ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇံုမွာ ၀င္၀င္ခ်င္း စေတြ႕ရတာကေတာ႔ ၂၀၁၂ မွစဖြင္႔မဲ႔ Tokyo Skytree ကိုေတြ႕ရတယ္။

 Tokyo Sky Tree

တိုက်ိဳ Dome

လူ႐ုပ္ေလးေတြကို လဲ အေသးစိတ္ ျပဳလုပ္ထားတယ္။ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲမွာ တစ္႐ုပ္နဲ႔ တစ္႐ုပ္ မတူတဲ႔ လူ႐ုပ္ေလးေတြ စုစုေပါင္း ၁၄၀၀၀၀ ႐ိွတယ္တဲ႔။

တိုကိ်ဳ ဘူတာႀကီး

ေနာက္ၿပီး တိုကိ်ဳတာ၀ါ၊ နာရိတာ ေလဆိပ္ႀကီးစတဲ႔... ပံုစံတူေတြကို လည္းၾကည့္ခဲ႔ရတယ္။

အဲဒါၿပီးေတာ႔ အေမရိကားဇံု ျဖစ္ပါတယ္။

Statue of Liberty with American Gate

World Trade Center နဲ႕ Empire State building

Empire State building အနီးကပ္

အီဂ်စ္ဇံုက ပိရမစ္ေတြဆီ ေရာက္ပါၿပီ။

The Great Temple of Abu Simbel (Egypt)

အဲဒီေနာက္ ဥေရာပဇံုက အေဆာက္အဦးေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရပါတယ္။

 

 

 အေပၚက ပံုေလးက England က Tower Bridge ပါ။ သေဘာၤေလးေတြက ေရြ႕လ်ားေနၿပီး သေဘာၤက တံတားေအာက္ ျဖတ္ရင္ တံတားႀကီး က အဖြင့္အပိတ္ လုပ္ေပးတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ဘြန္ဇိုင္း သစ္ပင္ငယ္ေလးေတြကို အေဆာက္အဦး ေတြနဲ႔ ပနံရေအာင္ စုစုေပါင္း အပင္ငယ္ေလးေတြ ၂၀၀၀၀ စိုက္ပ်ိဳးထားတယ္တဲ႔။



ဥေရာပဇံုက အေဆာက္အအံုေတြ အမ်ားဆံုးပါပဲ။ ကၽြန္မက ဥေရာပကိုတစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးေသးေတာ႔ သူတို႔ ရဲ႕ အေဆာက္အဦးေတြ၊ နန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ Church ႀကီးေတြ ၾကည့္ရတာ အံ႔မခန္းပါပဲ။ လက္ရာေျမာက္လြန္းလို႔ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

ဥေရာပဇံု ၿပီးေတာ႔ အာရွဇံုကို ေရာက္ပါတယ္။ ေအာက္ကပံုကိုျမန္မာေတြအားလံုး ျမင္ဖူးမွာပါေနာ္။

 ၀မ္းသာစရာကေတာ႔ Asia Zone မွာ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက အာနႏၵာဘုရားကို ဖူးေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။ ကံအေၾကာင္းမလွလို႔ Word Heritage စာရင္းသြင္း မခံခဲ႔ရေပမဲ႔ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ အာနႏၵာေစတီကို ဖူးေတြ႕ ခဲ႔ရလို႔ အလြန္ပဲ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္ရွင္။ ဒါကေတာ႔ ဒီပို႔စ္မွာ ကၽြန္မအေလးထား ေျပာျပခ်င္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

  တရုတ္ျပည္က Forbidden City

တရုတ္ျပည္က Great Wall ပံုတူနဲ႔ ၀ူခုန္း၊ ပါဂ်ဲ႕ အရုပ္ေလးေတြကို လဲ သေဘာက်ခဲ႔မိပါတယ္။

ျပီးေတာ႔ ဂ်ပန္ဇံု ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဂ်ပန္နန္းေတာ္ေတြ နဲ႕ Temple ေတြကို ျပသထားပါတယ္။

 

ကမၻာအႏွံ႕က အံ႔မခန္း ဗိသုကာလက္ရာေတြကို တစ္၀ႀကီးၾကည့္ခဲ႔ရပါတယ္။ ၅ႏွစ္တုိင္တိုင္ တည္ေဆာက္ခဲ႔ရတဲ႕ Tobu World Square ရဲ႕ ဗိသုကာပညာရွင္ေတြကိုလည္း အ႔ံၾသခ်ီးက်ဴး မိပါေတာ႔တယ္ရွင္။ 

Tobu World Squareကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ၿပီးခ်ိန္မွာ ေန႔လည္(၂)နာရီေလာက္ ရိွေနၿပီမို႔ အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ႔ တာေၾကာင့္ World Heritage စာရင္း၀င္ Tobu Nikko ဘက္က ေတာအုပ္ႀကီးထဲမွာ ရိွတဲ႔ Temples ေတြဆီ ကို အေျပးအလႊား မွီရာရထားနဲ႔ လိုက္ၿပီး အေသာ႔ႏွင္ခဲ႔ၾကပါေသးတယ္။

မသြားဖူးေသးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ မွ်ေ၀ေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

မီးငယ္ေလးရဲ႕ ဒိုင္ယာရီျဖစ္ပါတယ္။

ေႏြအားလပ္ရက္ေလးတစ္ရက္..

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေႏြရက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါစရွင္။ ဂ်ပန္မွက ဇူလုိင္လလယ္ေလာက္က စၿပီး စက္တင္ဘာ လလယ္ေလာက္ထိ ေႏြရာသီျဖစ္ပါတယ္။
ဒီႏွစ္ေႏြရာသီက ကၽြန္မေနတဲ႔ ဂ်ပန္ေျမာက္ပိုင္းကၿမိဳ႕မွာေတာင္ ၃၄ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ေလာက္ထိ ျမင့္တက္ၿပီး ပူျပင္းပါတယ္။

ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္ အေၾကာင္း မွ်ေ၀ပါရေစေနာ္။
ကၽြန္မရဲ႕ Campus ကေတာင္ေပၚမွာ ျဖစ္တဲ႔အျပင္ Lab ကလဲ ၁၀ထပ္ေျမာက္ မွာရိွတာမို႕ Lab ကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ ပင္လယ္ႀကီးကိုျမင္ေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ရာသီဥတုသာယာရင္ သေဘာၤေလးေတြကိုေတာင္ ျမင္ရတယ္။
ဒီၿမိဳ႕မွာေနတာ၄ႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီ။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီေလာက္နီးေနတဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခဆီကို သြားဖို႕ တစ္ခါမွ စိတ္မကူးခဲ႔မိဘူး။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲစံုတုန္း၊ ႀကိဳတင္မစီစဥ္ထားျဖစ္ပဲ ယူရိအာဂဲၿမိဳ႕ဆိုတဲ႔ ေနရာက ကပင္လယ္ကမ္းေျခေလး တစ္ခုဆီကို သြားျဖစ္ၾကတယ္။ ကၽြန္မေနတဲ႔ ဆင္ဒိုင္းၿမိဳ႕ကေန ဘစ္နဲ႔ မိနစ္၄၀ေလာက္ပဲ သြားရတာ။ အဲဒီကမ္းေျခေလးကလဲ ေႏြရာသီ အခ်ိန္ပဲ ဖြင့္တဲ႔ ယာယီကမ္းေျခေလးပဲျဖစ္တယ္။
အဲဒီေန႔က ေနအလြန္ပူေပမဲ႕ ပင္လယ္ေရနဲ႕ ထိေတြ႕ရတာ လူေရာစိတ္ေရာ လန္းဆန္းေအးျမသြားတယ္။

မၾကားရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ လိႈင္းသံေလးေတြ ကိုနားဆင္ရင္း၊ မျမင္ရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ ပင္လယ္လိႈင္းလံုးေလးေတြ၊ေလဆိပ္နဲ႔ နီးလို႔ ပင္လယ္ေပၚကျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ႔ ေလယဥ္ပ်ံေတြ ေငးၾကည့္ရင္းနဲ႔ေပါ႕။ ပင္လယ္ေရက တို႕ဆီက ကမ္းေျခေတြကလို သိပ္မသန္႔ရွင္းဘူး။ ပုဇြန္အေသးေလးေတြပါ ပါလာၿပီး အသားယားလို႔ ၾကာၾကာေရထဲ မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ထီေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ျဖာေလးတစ္ခ်ပ္ငွားၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္။
ညီမေလးေတြကေတာ႔ ဓာတ္ပံုေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိုက္ၾကၿပီး ေရထဲကကို မတက္ေတာ႔ဘူး။

ပင္လယ္ထဲမွာ ေရဆင္းေဆာ႔တဲ႔သူေတြကို ေစာင္႔ၾကည့္တဲ႔ ေမွ်ာ္စင္ရိွတယ္။ ေဘာလံုးေလးေတြနဲ႔ တားထားတဲ႔ ေနရာကို ေက်ာ္ၿပီးသြားရင္ မိုက္ခြက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းေအာ္ၿပီး သတိေပးတယ္။


ဒါက ေရခ်ိဳးခန္းေလးေတြပါ။ တစ္ေယာက္တစ္ရာတဲ႔။

အ၀တ္လဲတဲ႔ အခန္းေလးေတြေပါ႕။
ယာယီဆိုင္ခန္းေလးေတြပါ။
သဲေသာင္ျပင္ႀကီကေတာ႔ ပူလိုက္တာ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ပင္လယ္ေရနဲ႔ထိေတြ႕လိုက္ရတဲ႔ တို႔ေတြအားလံုး ပူတာကိုေမ႔ၿပီး အလြန္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကတယ္။

အဲဒီေနာက္ ေန႔လည္စာစားၿပီး ေတာ႔ ေန႔လည္(၁)နာရီခြဲေလာက္ပဲ ရိွေသးတာ ၊ ညေနပိုင္း မီရွဴးမီးပန္းပစ္တဲ႔ပြဲ ၊ ဂ်ပန္လို ဟနဘိပြဲေတာ္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ အတြက္ဘယ္ေနရမွာ နားရပါ႕။ ေနကလဲပူပါ႕။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ကားဂိတ္နားက ကေလးကစားကြင္းထဲက သစ္ပင္ရိပ္မွာ ေနရာရၾကတယ္။ ညေန၃ နာရီခြဲေလာက္ မိုးအံု႕သြားတာနဲ႔ ပြဲေတာ္ဘက္ကို ထြက္လာၾကတယ္။

သူမ်ားေတြက ဟနဘိၾကည့္ဖို႕ အခင္းေတြခင္းၿပီး ေနရာ ႀကိဳတင္ဦးထားၾကတဲ႔ ေနရာေရာက္လာတယ္။

ပြဲေစ်းတန္းဘက္ေလွ်ာက္။ မုန္႔၀ယ္စားလိုက္၊ ေရ၀ယ္ေသာက္လိုက္နဲ႔ ေပါ႕။

ေကာင္မေလးေတြက သူတို႔ ဂ်ပန္ရိုးရာ Yukata လို႔ေခၚတဲ႔ ေႏြရာသီ ၀တ္စံုေလးေတြ ၀တ္ၾကတယ္။

ေနလဲ၀င္ေတာ႔မယ္။ေစာင္႔ရတာ ေန႔လည္ထဲကဆိုေတာ႕ ပင္ပန္းလွၿပီ။

ကမ္းမွာ ဆိုက္ထားတဲ႔ သေဘာၤေတြထြက္သြားလို႔ တို႔ေတြထိုင္ေနတဲ႔ ေရွ႕ကျမင္ကြင္းရွင္းသြားတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ေခါက္လို႔ရတဲ႔ စားပြဲနဲ႔ ကုလားထိုင္ေလးေတြယူလာၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ၾကတာ။

မီးပံုးေလးေတြေမွ်ာေနၿပီ။ ဒါျပီးရင္ေတာ႔ ဟနဘိ ၾကည့္ရေတာ႔မွာပါ။

ဟနဘိက ည ၈ နာရီမွ စပါတယ္။
ေရထဲကေနထြက္လာသလိုမ်ိဳးျမင္ရတာပါ။ မိုးေပၚကဟနဘိပဲၾကည့္ဖူးေသးေတာ႔ ဒါမ်ိဳး ၾကည့္ရတာ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္သြားတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာေပါ႕။

မီးငယ္ေလးရဲ႕ဒိုင္ယာရီျဖစ္ပါတယ္။

ခ်ယ္ရီသီးျခံ သို႔အလည္တစ္ေခါက္

ဂ်ပန္မွာ အသီးအႏွံေတြက သူရာသီနဲ႔သူ သီးၾကပြင့္ၾကတယ္။ ဆာကူရာလို႔ ေခၚတဲ႔ ခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြက ၃လပိုင္းအကုန္ နဲ႔ ၄လပိုင္းမွာ ပြင့္ၾကၿပီး ၅ လိုက္ပိုင္းေလာက္ကေန ၇ လပိုင္း အကုန္ေလာက္ထိကေတာ႔ ဆာကူရမ္ဘို (Sakuranbo) လို႔ေခၚတဲ့ ခ်ယ္ရီသီးေတြ သီးတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ ခ်ယ္ရီသီးနီနီေလးေတြက အရသာခ်ိဳျမျမေလး ႐ိွၿပီး ျမင္ရတာနဲ႕ကို စားခ်င္စဖြယ္ေလး။

ခ်ယ္ရီသီးေတြ အမ်ားဆံုးသီးတဲ႔ ေနရာက ရာမဂတ ခ႐ိုင္၊ ဟီဂ႐ိွနဲ႔ ၿမိဳ႕ပါ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း ကၽြန္မေနတဲ႔ ၿမိဳ႕ကေန ဘစ္ကားနဲ႔ တစ္နာရီ၊ မိနစ္၂၀ ေလာက္ပဲ သြားရပါတယ္။ ရထားနဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္လဲ Sakuranbo Higashine Station ထိသြားလို႔ ရပါတယ္။ အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ခ်ယ္ရီျခံေတြ အမ်ားႀကီးရိွတယ္။ ဟိီဂ႐ိွနဲ႕ၿမိဳ႕က ခ်ယ္ရီသီးတင္ မကပါဘူး။ ပန္းသီး၊ သစ္ေတာ္သီးနဲ႕ မိုမိုလို႔ ေခၚတဲ႔ Japanese peach ေတြ အမ်ားဆံုးထြက္တဲ႔ ေဒသျဖစ္လို႔ အသီးမ်ားရဲ႕ ဘုရင္ၿမိဳ႕ လို႔ေတာင္ တင္စားေခၚေ၀ၚ လို႔ရပါတယ္။ ၅လိုက္ပိုင္းကေန ၇လပိုင္းထိက ခ်ယ္ရီ၊ ၈လ နဲ႔ ၉ လပိုင္းက မိုမို လို႔ေခၚတဲ႔ Japanese Peach၊ ၈လပိုင္းကေန ၁၀လပိုင္းအထိက စပ်စ္သီး -Grapes ၊ ၁၁လနဲ႔ ၁၂လပိုင္းက ဂ်ပန္လို ラ。フランス(Rafuransu） လို႔ေခၚတဲ႔ သစ္ေတာ္သီး နဲ႔ ၉လပိုင္းကေန ၂ လပိုင္း အထိကပန္းသီးေတြ လိႈင္လိႈင္ သီးတဲ႔ အခ်ိန္ေတြေပါ႕။

ဂ်ပန္ေရာက္တာ ၄ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ခ်ယ္ရီသီးပင္ေတြသီးေနတဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ကားေပၚကပဲ လွမ္းၾကည့္ဖူးခဲ႔တယ္။ ပန္းပြင့္တဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြက အမ်ိဳးအစား အမ်ိဳးမ်ိဳး႐ိွတယ္။ ကၽြန္မေက်ာင္းသြားတဲ႔ လမ္းမွာ ႐ိွတဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္မွာလဲ အနက္နဲ႔ အနီေရာင္ေရာေနတဲ႔ ခ်ယ္ရီသီး ေသးေသးေလးေတြသီးေနတာေတြ႕ရေပမ႔ဲ စားလို႔မရဘူး။ ဒီေတာ႔ ခ်ယ္ရီသီးေတြကို စားလို႔ ရေအာင္ တစ္ပင္နဲ႔ တစ္ပင္ မ်ိဳးစပ္ျပဳျပင္ၿပီး စိုက္ပ်ိဳးလိုက္ေတာ႔ စားခ်င္စဖြယ္ ခ်ယ္ရီသီးပင္ေလးေတြ ျဖစ္လာတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ဒီနွစ္ေတာ႔ ရာမဂတၿမိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းမမႀကီးရဲ႕ ေအာ္ခစန္ ကလိုက္ပို႔လို႔ ခ်ယ္ရီျခံကို ေရာက္ဖူးခဲ႔ၿပီး ခ်ယ္ရီသီးပင္ေလးေတြ၊ သစ္ကိုင္းမွာ တြဲလြဲခိုေနၾကတဲ႔ နီနီရဲရဲ ခ်စ္စရာ ခ်ယ္ရီးသီးေလးေတြ ကို အနီးကပ္ ျမင္ခြင့္ရ၊ ခူးစားခဲ႔ရလို႔ ပံုေလးေတြကို မွ်ေ၀ပါရေစ။

ဟီဂ႐ိွနဲ႔ ၿမိဳ႕ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ႐ုတ္တု (ခ်ယ္ရီသီးခိုင္ေလး ကိုင္ထားတဲ႔ပံု)

လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီလိုမ်ိဳးခ်ယ္ရီသီးျခံေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႔ခဲ႔ရတယ္။

၀င္ခဲ႔တဲ႔ ခ်ယ္ရီျခံ

ခ်ယ္ရီသီးေလးေတြကို ဒီလိုမ်ိဳး အေလးခ်ိန္နဲ႔ အရြယ္အစားကို ခြဲၿပီး.

ေရာင္းဖို႔အတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အေလးခ်ိန္ခ်ိန္ၿပီး ဗူေလးေတြထဲကို ထည့္တယ္။

ဂ်ပန္မွာေတာ႔ အသီးအႏွံေတြက အသားငါးထက္ ပိုေစ်းႀကီးတယ္။ ခ်ယ္ရီသီး ဗူးေလးတစ္ဗူးကို ယန္း ၅၀၀ ေပးရပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ သြားတဲ႔ အခ်ိန္ မိုးသည္းသည္း႐ြာေနခဲ႔ေပမဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြက ပလပ္စတစ္ အမိုးေအာက္မွာဆိုေတာ႔ ခ်ယ္ရီသီးေလး ခူးစားလိုက္၊ ဓာတ္ပံု ႐ိုက္လိုက္နဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာ တနဂၤေႏြေန႔ေလး တစ္ရက္ ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္႐ွင္။

ေၾသာ္ေမ႔လို႔ ...ခ်ယ္ရီသီးေလးေတြ ႀကိဳက္သေလာက္ခူးၿပီး သံုးေဆာင္သြားၾကပါအံုးေနာ္။....

ဂ်ပန္မွာ ခ်က္တဲ႔ဟင္း(အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ)

နိဒါန္း။ ။ ဟင္းခ်က္နည္းအေၾကာင္းမစခင္ ထံုးစံအတိုင္း နိဒါန္းပ်ိဳးပါရေစ။
အင္ဒိုနီး႐ွားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မီးငယ္ေလး ေဖ႔ဘြတ္မွာတင္ထားတဲ႔ ဟင္းေတြကိုၾကည့္၊ အထင္ေတြ ၾကီးၿပီး ဟင္းခ်က္နည္း ဘေလာ႔ေရးပါလားတဲ႔။ သူကလဲ အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီးမွ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ စိတ္၀င္စားၿပီး ဘေလာ႔ေရးေနေလရဲ႕။ မီးငယ္ေလးကလဲ ဟင္းသာခ်က္ေနတာ စနစ္တက်သိပ္႐ိွတာမဟုတ္၊ စားခ်င္တာေတြ ၾကံဖန္ခ်က္ၿပီး ေဖ႔ဘြတ္မွာ တင္ၾကြားေနတာဆိုေတာ႔ ..ျမန္မာလိုပဲ ဘေလာ႔ေရးတတ္တယ္၊ အဂၤလိပ္လို ေရးဖို႕အဂၤလိပ္စာျပန္ေလ႔လာရအုန္းမယ္.. ဆိုၿပီး ျငင္းထားရတယ္။ :D
ဒါေပမဲ႔ အခုေတာ႔ ဂ်ပန္ေရာက္ၿပီးမွ ဟင္းခ်က္နည္းကို စတင္ စိတ္ပါ၀င္စားလာၿပီး သူမ်ားေတြကို ခ်က္ေကၽြးခ်င္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ေရးေပးရင္းနဲ႔ ဂ်ပန္မွာ ဟင္းခ်က္နည္းကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ ေရးျဖစ္သြားပါတယ္။

အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ

ဟင္းခ်က္နည္း အေၾကာင္းေရးတဲ႔ ၀က္ဆိုဒ္ေတြ ဘေလာ႔ေတြမွာလဲ ႐ိွၿပီးသားမိုလို႔ ဂ်ပန္မွာ ၀ယ္လို႔ ရတဲ႔ Ingredients ေတြနဲ႔ ပဲခ်က္တဲ႔ နည္းကို ေျပာျပမယ္ေနာ္။

လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား

လူ ၁၀ ေယာက္မွ ၁၂ ေယာက္စာ

၁။ ၾကက္သား 1kg ဆိုရင္ ရတယ္။ ၾကက္႐ိုးျပဳတ္ရည္က အရသာ ပိုခ်ိဳေတာ႔ ၾကက္ေကာင္လံုး ၁ ေကာင္ပဲ ၀ယ္လိုက္ပါ။
၂။ ဂ်င္း တစ္ထုတ္၊ ႀကက္သြန္ျဖဴ ၁ လံုး ၊ ၾကက္သြန္နီဥႀကီး ၂ လံုး
၃။ ၾကက္ဥ ၁၀လံုး၊
၄။ Pasta ေခါက္ဆြဲေျခာက္ (မုန္႔ၾကြတ္ေၾကာ္ဖို႔) ၁ ထုတ္
၅။ ကုလားပဲ
၆။ Kinako ပဲမႈန္႔ (ကုလားပဲ ၀ယ္လို႔ မရရင္ ထည့္ဖို႔) ၂ ထုတ္
၇။ အုန္းႏို႔ ၁ ဗူး
၈။ ေခါက္ဆြဲ (Yakisoba ေခါက္ဆြဲကို သံုးတယ္။ အထဲက အမႈန္႔ေတြကို လႊင့္ပစ္တယ္)
အထုတ္ေသး ၃ထုပ္ပါတဲ႔ ေခါက္ဆြဲထုပ္ ၄ ထုတ္
၉။ ၾကက္သြန္ျမိတ္ ၁ စည္း
၁၀။ ငံျပာရည္ (Nanpala)
၁၁။ lemon ၃ လံုး
၁၂။ သၾကား၊ ဆား
၁၃။ ေဂၚဖီထုတ္ ေသးေသးေလးေတြ လွီးၿပီးသား အထုတ္ ၂ ထုတ္
(သူတို႔ေတြက ၾကက္သြန္နီ အစိမ္းမၾကိဳက္မွာစိုးလို႔ အဲဒါအစား ထည့္တာ)

ပံု။ ပါစတာေခါက္ဆြဲေျခာက္နဲ႔ Kinako ပဲမႈန္႔ထုတ္

(၂)နာရီေလာက္အတြင္း ခ်က္ၿပီးတဲ႔ နည္း

ကုလားပဲနဲ႔ ခ်က္မယ္ဆိုရင္ ကုလားပဲကို တစ္ညေရစိမ္ၿပီး ၾကိဳျပဳတ္ထား။ Mixer or ဘလင္ဒါ နဲ႔ ေမႊထားပါ။

၁။ ၾကက္ဥ ၁၀လံုးကို ထမင္းေပါင္းအိုးထဲ ထည့္ၿပီး ျပဳတ္ပါ။
၂။ ပထမဆံုး ၾကက္ေကာင္လံုးကို တစ္ျခမ္းျခမ္း ၿပီးျပဳတ္ပါ။ ျမန္ျမန္ က်က္ေအာင္လို႔ ။ ၄ ပိုင္းေလာက္ ပိုင္းႏိုင္ရင္လဲ ပိုင္းေပါ႔။ မီးငယ္ေလးကေတာ႔ ၾကက္ကို ပိုင္းဖို႔ အင္အားမ႐ိွလို႔ ၾကက္အသားခ်ည္း 1kg ၀ယ္။ ဒီကစူပါမွာက ၾကက္ေကာင္လံုး အ႐ိုးခ်ည္းကို ၆၈ ယန္းေလာက္နဲ႔ ၀ယ္လို႔ရေတာ႔ အဲဒီအ႐ိုးကို ၀ယ္တယ္။ အားလံုးကို ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ထုထားတာ၊ ဆား၊ ငံျပာရည္ထည့္ၿပီး ျပဳတ္ပါ။ ၾကက္သားက တစ္အားႏူးစရာမလိုေတာ႔ ႐ိုး႐ိုးအိုးနဲ႔ ျပဳတ္ရင္လဲ ရတယ္။

၃။ အဲဒါေတြ ျပဳတ္ထားတုန္း ၾကက္သြန္နီ ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴကို ေသးေသးေလးေတြျဖစ္ေအာင္ စဥ္းထားပါ။
၄။ ၾကက္သြန္ျမိတ္ နဲ႔ လီမြန္သီးကိုလဲ လွီထားပါ။
၅။ အဲဒါေတြလွီးၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ ၾကက္ဥျပဳတ္က ရေလာက္ၿပီ။ ဆယ္ၿပီး အေအးခံထား။
၆။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္႐ိွၿပီ ထင္ပါ့။ ၾကက္သားျပဳတ္ကို ဆယ္ၿပီးအေအးခံထား. ။
၇။ ဆီဒယ္အုိးတည္ၿပီး ပါစတာေခါက္ဆြဲေျခာက္ေတြကိုေၾကာ္ပါ။
၈။ ၾကက္သားေအးၿပီ။ အတံုးေသးေသးေလးေတြျဖစ္ေအာင္ လက္နဲ႔ ခြာထားပါ။
၉။ ဆီဒယ္အုိးကို ပူေအာင္ျပန္တည္ (ဆီမ်ားေနရင္ခပ္ထား) ၊ စင္းထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴနီ ထည့္ၿပီးေၾကာ္
အေရာင္တင္ င႐ုတ္သီးမႈန္႔ထည့္ (အေရာင္ပိုလွခ်င္ရင္ နည္းနည္းပိုထည့္)၊ ၾကက္သြန္ျဖဴနီေၾကာ္က အေရာင္နဲနဲ ေျပာင္းလာရင္ ခြာထားတဲ႔ ၾကက္သားေတြထည့္ေၾကာ္၊ ငံျပာရည္ နည္းနည္းထပ္ေလာင္းၿပီး ေၾကာ္၊
၁၀။ အသားျပဳတ္ရည္အိုးကို မီးဖိုေပၚျပန္တင္ၿပီး ဂ်င္းဖတ္ေတြကိုဆယ္ပစ္။ Kinako ပဲမႈန္႔ သံုးမယ္ဆိုရင္ ေရနဲ႔ ေဖ်ာ္ထားပါ။
၁၁။ အရည္ျပန္ပူလာရင္ ေၾကာ္ထားတဲ႔ ၾကက္သားေတြေလာင္းထည့္။ ကုလားပဲႏွစ္ေတြကို ေရေဖ်ာ္ၿပီးထည့္။ (OR ) ကုလားပဲ မသံုးဘူးဆိုရင္ ေတာ႔ Kinako ပဲမႈန္႔ ေရေဖ်ာ္ထားတာကို ေလာင္းထည့္။ ေမႊေပးပါ။
၁၂။ ဆူလာၿပီဆိုရင္ အုန္းႏို႔ထည့္ပါ။ သၾကား နဲ႔ ဆား၊ ငံျပာ၇ည္ ထပ္ထည့္ပါ။ အေပါ႔ အငံျမည္းၾကည့္အုန္း။
၁၃။ ဆူၿပီဆိုရင္ ၅ မိနစ္ေလာက္ထပ္တည္ထားအုန္း။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၾကက္ဥ ခြာၿပီး တစ္ျခမ္းစိတ္ထား။
၁၄။ အခ်ိန္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ရာခိေစာဘ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြကို ေရေႏြးနဲ႔ ခဏျပဳတ္၊ (OR) မိုက္ခ႐ိုေ၀႔ဖ္မွာ အပူေပး။ (ဒီတိုင္းဆိုရင္ နည္းနည္းမာမယ္ထင္လို႔ )၊ ဒီအတိုင္းလဲ ဟင္းရည္ပူပူနဲ႔ဆိုရင္ စားလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ကဲ ပြဲျပင္လို႔ ရၿပီ။

မီးငယ္ေလးကေတာ႔ Lab မွာ ဒီအတိုင္းပဲ ခ်က္ေကၽြးဖူးတယ္။ International Festival မွာလဲ Kinako အမႈန္႔နဲ႔ ဒီနည္းအတိုင္းပဲ ခ်က္ဖူးတယ္။ သူတို႔ဂ်ပန္ေတြကေတာ႔ အိုအိ႐ွိး အိုအိ႐ီွး တဲ႔..

ဒီပံုကေတာ႔ အိုခစန္တို႕ကို ခ်က္ေကၽြးတံုးကပံု။ သူတို႕ဆီက အူဒံုစားရင္ ထည့္စားတဲ႔ အေၾကာ္ေလးေတြနဲ႕ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ေၾကာ္ၿပီးသား ႐ွာေတြ႔လို႔ အဲဒါေတြ သံုးထားတယ္။ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ေၾကာ္ၿပီးသား႐ွာလို႔ ရရင္ေတာ႔ ပါစတာေျခာက္ ေၾကာ္စရာမလိုေတာ႔ အလုပ္႐ႈပ္သက္သာတာေပါ႕။

မီးငယ္ေလးၾကံဖန္ခ်က္သည္။

သူတို႔ အမိႈက္ပစ္တဲ႔နည္း

စည္းကမ္းသည္လူ၏တန္ဖိုး ဆိုတဲ႔ စကားပံုေလးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက မွတ္သားဖူးပါတယ္။
အမိႈက္မပစ္ရ၊ ကြမ္းေသြးမေထြးရ။ ယဥ္မရပ္ရ။ စတဲ႕ စတဲ႕ စာတန္းေလးေတြကို ကၽြန္မတို႕ အျမဲတန္းေတြ႔ဖူးၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုစည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြကို လူတစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းစီက လိုက္နာႏိုင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သြားရင္းလာရင္း အမိႈက္ေလးတစ္ခ်က္ပစ္တာ ဘယ္သူသိတာမွတ္လို႔ ၊ ငါမပစ္လဲ သူမ်ားေတြ ပစ္ေနၾကတာပဲ လို႕ေတြးၾကၿပီးေတာ႔ ပစ္လိုက္ၾကတာနဲ႕ အမိႈက္မပစ္ရဆိုတဲ႕ ေနရာမွာ အမိႈက္ပံု ႀကီးျဖစ္လာရတာပဲ မဟုတ္လား။

ဂ်ပန္မွာ ေနရစဥ္ကာလအတြင္း ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြဆီက အတုယူစရာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီထဲက ကၽြန္မအႀကိဳက္ဆံုး ကေတာ႔ သူတို႕ တစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ႕ စည္းကမ္း႐ိွမႈပါပဲ။ ကၽြန္မသေဘာက်တဲ႔ အခ်က္ကေတာ႔ သူတို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ အမိႈက္ပစ္နည္း စနစ္ပါပဲ။

အမိႈက္ပစ္ဖို႔အတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အမိႈက္အိတ္ ကို၀ယ္ရပါတယ္။ အမိႈက္အိတ္ အမ်ိဳးအစား (၂)မ်ိဳး႐ိွတတယ္။ တစ္မ်ိဳးက မီး႐ိႈ႔လို႕ရတဲ႔ အမိႈက္ (သို႔မဟုတ္) မီးဖိုေခ်ာင္ထြက္ အမိႈက္၊ စကၠဴစုတ္၊ တစ္႐ွဴးစတဲ႔ household garbage ေတြထည္႔ရတာပါ။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ႔ ပလတ္စတစ္ေတြပဲ ထည့္ပစ္ရတဲ႔ အိတ္ပါ။ အိတ္ေပၚမွာ ဂ်ပန္လို ကတကန နဲ႔ Pura  （プラ）လို႔ေရးထားပါတယ္။

အမိႈက္အိတ္(၂)မ်ိဳး

(အစိမ္းေရာင္က Household Garbage ထည့္ဖို႔၊ အနီေရာင္က ပလတ္စတစ္ ထည့္ဖို႔ )

သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အမိႈက္အိတ္နဲ႔ မပစ္ပဲ ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္နဲ႔ ပစ္မိရင္ သူတို႔ကအဲဒီအိတ္ကို သိမ္းမသြားပဲ စာကပ္ထားခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သိမ္းတာပါ။

ဒီေနရာမွာ ေျပာရအုန္းမယ္။ သူတို႔ ဆီကပစၥည္းေလးေတြတိုင္း မွာ ပလတ္စတစ္ဆို Pura　（プラ）, စာ႐ြက္သားဆိုရင္ kami （紙）၊ ပုလင္းဆိုရင္ pet စသျဖင့္ ထုတ္လုပ္ကတည္းက တံဆိပ္ေလးေတြ႐ိုက္ၿပီးသားပါ။ ဒီေတာ႔ သံုးစြဲၿပီးလို႔ လႊင့္ပစ္ေတာ႔မယ္ဆိုရင္ အဲဒီတံဆိပ္ေလးေတြကိုၾကည္႔ အမ်ိဳးအစားခဲြၿပီး လႊင့္ပစ္ၾကတာပါ။ ေကာင္းလိုက္တဲ႔ system ပဲေနာ္။ ေအာက္က ပံုေလး ေတြမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

ဒီပံုကေတာ႔ ကၽြန္မေနတဲ႔ အေဆာင္နားက အမိႈက္ထည္႔ရတဲ႔ အိမ္ေလးပါ။

ပစ္ရမဲ႕ အမိႈက္အမ်ိဳးအစားကိုလိုက္ၿပီး ေန႔ ကိုသတ္မွတ္ထားပါတယ္။  တရုတ္၊ အဂၤလိပ္၊ ကိုရီးယားဘာသာ ေတြနဲ႔ပါ ေရးေပးထားပါတယ္။ ေနရာလိုက္ၿပီး ေန႔ေတာ႔ ကြာျခားမွာေပါ႔။

ပစ္လို႔မရတဲ႔ အမိႈက္အမ်ိဳးအစားေတြကိုလဲ ေဖာ္ျပထားေသးတယ္။ ဒါကေတာ႔ ကၽြန္မေနတဲ႔ အေဆာင္နားက အမိႈက္ပစ္ရတဲ႔ ေန႔ေတြပါ။

အမိႈက္အိမ္ေလးရဲ႕ တံခါးမွာ ကပ္ထားေပးတာပါ။

မီးဖိုေခ်ာင္ထြက္ ပစၥည္း၊ စကၠဴစုတ္၊ တစ္႐ွဴး စတဲ႔ household Garbage ေတြကို အဂၤါနဲ႔ေသာၾကာေန႔။ ပလတ္စတစ္ကို ဗုဒဟူးေန႕။

ပုလင္း၊ ပလပ္စတစ္ပုလင္း ေတြနဲ႕ သံဗူးခြံေတြကို စေနေန႔ဆိုၿပီး ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ပုလင္းခြံေတြပစ္ရမဲ႔ ေန႔ဆိုရင္ ေသာၾကာေန႔ညေနထဲက ပုလင္းခြံေတြထည့္ဖို႕ အ၀ါေရာင္ျခင္းေလးေတြ လာခ်ထားေလ႔႐ိွပါတယ္။

ကၽြန္မလဲ အစကေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ အမိႈက္ပစ္နည္းစနစ္ေတြကို သိပ္နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္မမွတ္မိသေလာက္ကေတာ႔
၁။ ပလပ္စတစ္ေတြပစ္မယ္ဆိုရင္လဲ ညစ္ပတ္ေနရင္ ေရေဆးၿပီးမွ ပစ္ရမွာတဲ႕။ ၂။ သတင္းစာ၊ စာအုပ္နဲ႔ စာ႐ြက္ေတြကို လႊင့္ပစ္မယ္ဆိုရင္ ႀကိဳးနဲ႔ စည္းေႏွာင္ၿပီးမွ ပစ္ရတယ္တဲ႔။ တီဗြီအစီအစဥ္ တစ္ခုမွာ ႀကိဳးခ်ည္နည္း ဆိုတာေတာင္ ၾကည့္ဖူးလိုက္ေသးတယ္။
၃။ ပလတ္စတစ္ပုလင္းေတြဆိုရင္လည္း ပုလင္း အဖံုး နဲ႔ ပုလင္းမွာ ကပ္ထားတဲ႔ တံဆိပ္က ပလတ္စတစ္ျဖစ္တဲ႔အတြက္ Pura ထဲကိုထည္႔ၿပီး ဗူးခြံေလးေတြခ်ည္း သပ္သပ္ လႊင့္ပစ္ရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ႔ တံဆိပ္ခြာထားတဲ႔ ဗူးခြံေလးေတြ ကိုစနစ္တက် ျခင္းေလးေတြထဲမွာ ထည့္ထားတာ ျမင္ဖူးပါတယ္။ (ကၽြန္မေနတဲ႔ ေနရာကေတာ႔ ေက်ာင္းသား အမ်ားစု ေနတဲ႔ ေနရာျဖစ္လို႔လားမသိ။ ပံုထဲမွာ ျမင္ရတဲ႔အတိုင္း အဖံုးလဲမခၽြတ္၊ တံဆိပ္လဲ ခြာမထားၾကဘူးေနာ္။ )
၄။  ေနာက္ၿပီး စကၠဴကဒ္ပံုး ေတြဆိုရင္လည္း ကဒ္ပံုးကို ျဖန္႔ ၊ ျပားေအာင္လုပ္ၿပီးမွ ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး ပစ္ရတယ္တဲ႔။ အခ်ိဳရည္ ကဒ္ပံုးနဲ႔ ႏြားႏို႔ ကဒ္ပံုးခြံေတြ ကိုလည္း ဒီတိုင္း လႊင့္မပစ္သင့္ဘူး။ ေရေဆး၊ ျပားေအာင္လုပ္၊ အဲဒီ ကဒ္ၿပားေလးေတြကို စုထား ၊ တတ္ႏိုင္ရင္ Super ကို ေစ်း၀ယ္သြားတဲ႔ အခါ ယူသြားရမယ္တဲ႔ ။

ဒီကတစ္ခ်ိဳ႕ Super ေတြရဲ႕ ေ႐ွ႕မွာ အဲဒီ ကဒ္ၿပားေလးေတြ ထည္႔ဖို႔ အမိႈက္ပံုး႐ိွတယ္။ တတ္ႏိုင္ရင္ အဲဒီမွာ သြားထည့္သင့္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း ကဒ္ျပားေလးေတြကို စု၊ ႀကိဳးနဲ႔ စည္းၿပီး စနစ္တက်လႊင့္ပစ္သင္ပါတယ္တဲ႔။

                              

    Super ေရွ႕က ကဒ္ျပားထည့္ရတဲ႔ အမိႈက္ပံုး

ဘယ္ဘက္က ႏို႔ဗူး၊ အေအးဗူး စတဲ႔ စကၠဴဗူးခြံေတြပစ္ဖုိ႔နဲ႔ ညာဘက္က အသားငါးထည့္ထားတဲ႔ ပလပ္စတစ္ဗူးခြံေတြ ပစ္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေအာက္က ပံု(၂)ပံုက အမိႈက္ပံုးေပၚ မွာေရးထားတဲ႔ စာေတြပါ။   

 

ေရေဆး အေျခာက္ခံၿပီးမွ ယူလာပါ                             စကၠဴဗူးခြံမ်ားကို ေရေဆး၊ ျဖန္႔ထား အေျခာက္ခံ၊ 

                                      ေခါက္ၿပီးယူလာပါ၊ 

ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္ တဲ႔။

ဒီပံုကေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းမွာ ထားတဲ႔ အမိႈက္ပံုးေတြပါ။

အမိႈက္ပံုးမွာ ပစ္ရမဲ႔ အမ်ိဳးအစား ကိုစာကပ္ထားတယ္။ 

(၀ဲမွယာ- ပုလင္း၊ သံဗူးခံြ၊ ပလတ္စတစ္၊ household garbage)
ေနရာတိုင္းမွာ ဒီလိုမ်ိဳး အမိႈက္ပံုးေတြ႐ိွပါတယ္။ 

သူတို႕ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ အားလံုးလဲ ဒီလိုစည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာၿပီးလုပ္ၾကတယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ အမ်ားစုကေတာ႔ လိုက္နာၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံျခားသားေတြဟာ သူတို႔ ရဲ႕ အမိႈက္ပစ္နည္းစနစ္ကို နားမလည္ၾကသလို မလိုက္နာၾကသူေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါ။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ေက်ာင္းကရတဲ႔ အေဆာင္မွာ ေနတုန္းကဆိုရင္၊ ႏိုင္ငံျခားသားေက်ာင္းသားေတြခ်ည္းပဲ ဆိုေတာ႔ အေဆာင္က အမိႈက္ပံုမွာ စည္းကမ္းမလိုက္နာပဲ စြန္႔ပစ္ခဲ႕ၾကတာ ကၽြန္မအပါအ၀င္ေပါ႕။ အမိႈက္သိမ္းတဲ႔သူေတြေတာ႔ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္မွာပဲေနာ္။ :D

ေက်ာင္းကအေဆာင္ကတစ္ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရလို႔ အျပင္မွာ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္အခန္းငွားေနရေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ စည္းကမ္းေတြကို မလိုက္နာလို႔ မျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္မကေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ စနစ္တက်႐ိွလွတဲ႔ အမိႈက္ပစ္နည္း  ကိုတစ္ကယ္႔ကို သေဘာက်မိပါတယ္ရွင္။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႔လဲ သူတို႔ႏိုင္ငံက သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းမႈ ျမင့္မားတာပဲေလ။ သန္႔႐ွင္းလွပတဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ဖန္တီးႏိုင္ဖို႔ စည္းကမ္း႐ိွ႐ိွ အမိႈက္ပစ္ၾကပါစို႔လား႐ွင္။