Victory

ဟိုကိုင္းဒိုးက ႏွင္းပြဲေတာ္

2011-02-27T03:27:00.000-08:00

ဟိုကိုင္းဒိုးကၽြန္းဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေအးဆံုး အရပ္ေဒသျဖစ္ၿပီး ေဆာင္းရာသီမွာ အျမင္႔ဆံုး အပူခ်ိန္ သုညဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္အထက္မေရာက္တဲ႔ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။
ဟိုုကိုင္းဒိုးရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ Sapporo မွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ေဖေဖာ္၀ါရီလတိုင္း ႏွင္းပြဲေတာ္ ကိုက်င္းပေလ႔ရိွၿပီး ဂ်ပန္ရဲ႕ နာမည္ႀကီးပြဲေတာ္တစ္ခုပါပဲ။ ႏွင္းေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ ရုပ္တုပံုစံေတြ၊ အေဆာက္အအံုေတြဟာ လက္ရာေျမာက္လွၿပီး အံမခန္းပါပဲ။

လမ္းညႊန္စာအုပ္

Sapporo snow festival မွာ Odori Site, Tsudome Site, Suzukino Site ဆိုၿပီး ေနရာ ၃ေနရာ ရိွပါတယ္။ Odori Site နဲ႔ Tsudome Site ကေတာ႔ ၿမိဳ႕ထဲက ဘူတာရံု အနီးတ၀ိုက္မွာ တည္ရိွၿပီး Tsudome Site ကိုေတာ႔ ဘစ္ကားနဲ႕ မိနစ္ ၃၀ေလာက္ စီးၿပီး သြားရပါတယ္။
ကၽြန္မတို႔က ပထမဆံုး Tsudome Siteကိုသြားခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဒီေနရာကေတာ႔ ကေလးေတြနဲ႔ ႏွင္းေလွ်ာစီး ကစားခ်င္သူေတြ အႀကိဳက္ျဖစ္ပါတယ္။

Tsudome Site

Snow art contest

Ice Slide and snow rafting

Ice Slide

စႏိုးရုပ္ေလးေတြ

အဲဒီအရုပ္ေသးေသးေလးေတြက ကေလးေလးေတြလုပ္ထားၾကတာ။

Odori Site

ေနာက္ေတာ႔ Odori site ေပါ႔။ ဒီ Site မွာ ၾကီမားလွတဲ႔ ႏွင္းရုပ္တုမ်ား (Giant snow sculpture)ကို ေတြ႔ ရတယ္။ ႏွင္းရုပ္တုေတြက အလြန္တရာလက္ရာေျမာက္လွပါတယ္။ Odori လမ္းမႀကီးတစ္ေလွ်ာက္ ၾကည့္လို႔ မကုန္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။

STV/Yomiuri Square

Hokkaido - a Tourist wonderland

Sculptures of Forbidden city, Imperial palace in Bejing, Great Wall of China, Ezo red fox and her young kids

Ezo red fox

အေပၚက Hokkaido - a Tourist wonderland snow sculpture အေၾကာင္းကို လမ္းညႊန္စာအုပ္ထဲက အတိုင္း ျပန္ကူးလုိက္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားတဲ႔သူေတြ ဖတ္လို႔ရေအာင္လို႔ပါ။
Well known for its pristine environment and the creatures living in it. Hokkaido is a popular destination not only for the Japanese, but also for visitors from China and other countries from Asia, with tourism driving economic activity. In the hope of expanding interaction and tightening bonds through tourism, STV/Yomiuri square proudly hosts a wonderful display of snow sculptures, including a lifelike Blakiston's fish owl, Ezo red fox and her young kids, animals that have come to symbolize Hokkaido, and the former Hokkaido Government Office building, built in 1888 and nicknamed "Redbrick", which played a part in the history of Hokkaido. To welcome vistors from Asia, including China, which has done much to promote tourism in Hokkaido, STV/Yomiuri Square alos features sculptures of the Forbidden City, the imperial palace of the Mind and Qing Dynasties in Beijing, and the Great Wall of China, both listed as World Heritage. We display all these snow sculptures in the hope of developing Hokkaido as a tourist wonderland, leading the vitalization of tourism both at home and abroad, and continuing its growth in the future.

Environment Square

The Lion King

The Disney's long-awaited musical. "The Lion King" will finally open at Hokkaido Shiki Theatre in Sapporo on March 27th, 2011. This Japanese version will be performed by Shiki Theatre company. Set in the magical land of African savanna known as Prideland, this musical tells the adventures and growth story of the young lion prince, Simba. Based on the profound theme of "Circle of Life", it depicts the stories of the activities of nature, family bonding, love and growth. Meet the famous characters from the musical such as Timon-the meekat, Pumba-the warthog, and Zarzu-the hornbill, with the symbol of the Lion King and the Pride Rock.

Mainichi Newspapers Ice Square

Daejeon Metropolitan City

Daejeon Metropolitan City is the 5th largest region within the Republic of Korea.

HBC Bejing Square

The Temple of Heaven

Next year marks the 40th anniversary of Japan's normalization of diplomatic relations with China. In recognition of this event, the Hall of Prayer for Good Harvests at the Temple of heaven in the Chinese capital of Bejing has been recreated here this year. The original location was listed as a World Cultural Heritage site in 1998 as the world's largest architectural complex for religious rituals.

HTB Snow Square


National treasure, Hiunkaku of Hongwanji

The Hiunkaku of Honwanji is a national treasure, three-story building with a shingled roof located on the grounds of the Nishi-Hongwanji Temple in Kyoto. The building features a unique shape with a vairety of roof styles such as Karahafu (Chinese gable roof) and Irimoya (gablet roof), which harmonize with each other in spite of their asymmetric design. The building is one of the "Kyoto Three famous Pavilions" with the Golden Pavilion and the Silver Pavilion and is said to be a part of the Jurakudai, built by Hideyoshi Toyotomi, which was relocated from its original site. It was designed as a nation treasure in 1951.

UHB Family Land

Sazae San

A very popular animation, "Sazae San" airing on Fuji Television Network in the 6:30 p.m time slot on Sunday evenings, celebrates the 65th anniversary of its original comic strip. This year is the 42nd year since the animated TV series started broadcasting in 1969, and the large snow statue of Saze San comes to the Nishi 10-chome Odori site. Here comes Sazesan accompanied by her family: Namihei, Fune, Masuo, Katsuo, Wakame, Tara-chan, and the family's pet cat Tama.

Snow Sculptures

International Snow sculpture contest

ႏွင္းရုပ္တုေတြ တည္ေဆာက္တဲ႔ အခါမွာ ၿပိဳင္ပြဲျပဳလုပ္ၿပီး ဆုေပးတယ္တဲ႔။ အေပၚကပံုက တတိယဆုရတဲ႔ ပံုျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆုနဲ႔ ဒုတိယဆု ပံုေတြေတာ႔ မေတြ႕ခဲ႔ရဘူး။ ကၽြန္မတို႔ သြားတဲ႔ ရက္က ပြဲေတာ္ေနာက္ဆံုးရက္ ရဲ႕ ေရွ႕တစ္ရက္ျဖစ္ေနေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕အရုပ္ေတြ အရည္ေပ်ာ္ၿပီး ပံုပ်က္ေနၾကၿပီ။

Ice sculptures at Susukino Site

ေနာက္ဆံုး Suzukino Site မွာကေတာ႔ လက္ရာေျမာက္လွတဲ႔ ေရခဲရုပ္တုေတြ ခ်ည္းေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။

ငါးေတြ၊ ဂဏန္းေတြကို ေရခဲထဲထည့္ၿပီး လုပ္ထားတာ။

ည ၈နာရီခြဲၿပီးေလာက္ေရာက္ ေတာ႔ ၾကည့္စရာေနရာေတြလဲကုန္၊ အေႏြးအိတ္ထည့္ထားေပမဲ႔ ေျခေထာက္ေတြ လက္ေတြလဲ ထုန္ခဲၿပီး ခ်မ္းလွၿပီ၊ ေျခေထာက္ေတြလဲေညာင္းလွၿပီဆိုေတာ႔ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေတာ္ပါၿပီဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကို ျပန္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေစတနာဗလပြနဲ႔ ျပင္ေကၽြးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ Hotpot ကိုစားၿပီး သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အခန္းမွာ ေႏြးေထြးမႈ အျပည့္နဲ႔ အိပ္စက္ခြင့္ ရခဲ႔တယ္။

အခ်ိန္မရလို႔ ေန႔တစ္၀က္ေလာက္ပဲ အေျပးအလႊား လည္ပတ္ခဲ႔ရေပမဲ႔ ကၽြန္မအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ခရီးေလးတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္ရွင္။ မေရာက္ဖူးေသးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလဲ ဓာတ္ပံုေတြၾကည့္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစရွင္။

မီးငယ္ေလးရဲ႕ ဒိုင္ယာရီျဖစ္ပါတယ္။

ဟုိကိုင္းဒိုးႏွင္းပြဲေတာ္သို႕..

2011-02-25T21:39:00.000-08:00

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ေျမာက္ဘက္စြန္းပိုင္းမွာ ရိွတဲ႔ Hokaido ကၽြန္းကို Ferry နဲ႔ အလည္တစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္မကသေဘာၤအၾကာႀကီး မစီးဖူးေတာ႔ မူးမွာေၾကာက္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သေဘာၤႀကီးထဲေရာက္သြားေတာ႔ ဟုိတယ္ႀကီးထဲ ေရာက္သြားတဲ႔ အတိုင္းပဲ။ ခမ္းနားလြန္းလို႔ သေဘာၤစီးေနရတာကို ေတာင္ေမ႔သြားတယ္။ ႏွင္းပြဲေတာ္ အေၾကာင္း မေရးခင္ သေဘာၤစီးရတဲ႔ အေတြ႕အၾကံဳေလး မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္လို႔ ပါေနာ္။
ကၽြန္မတို႕စီးခဲ႔ရတဲ႔ သေဘာၤနာမည္က Kiso တဲ႔။
http://www.taiheiyo-ferry.co.jp/qa/sennai.html#q04
သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ သေဘာၤစီးၿပီးသြားခဲ႔ရတဲ႔ ေပ်ာ္စရာ ခရီးတစ္ခုပါ။

သေဘာၤေပၚေရာက္ေတာ႔ ပထမဆံုး ကၽြန္မတို႔ အိပ္ရမဲ႔ အိပ္ရာေလးေတြရိွတဲ႔ အခန္းမွာ ပစၥည္းေတြေနရာခ်ထားၿပီး ဓာတ္ပံုေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ၾကပါတယ္။

Safty boxes

Sendai to Tomakomai

baby room

ဂိမ္းကစားခ်င္ရင္လဲရတယ္။

ကၽြန္မတို႔ အိပ္ရတဲ႔ အခန္းက ၅ထပ္၊ စားေသာက္ဆိုင္ ၊ Movie Theater နဲ႔ Lobby က ၆ ထပ္မွာ ရိွၿပီး၊ သေဘာၤရဲ႕ အျပင္ဘက္ကို ထြက္ၾကည့္လို႕ရတာက ၇ ထပ္မွာ ရိွပါတယ္။

သေဘာၤေပၚမွာ ေရေႏြးစိမ္ခ်ိဳးလို႕ရတဲ႔ အခန္းလဲပါေတာ႔ ေရခ်ိဳးၾကတဲ႔သူကခ်ိဳး။ Lobby ကဆိုဖာေတြမွာ ေအးေအးေဆးေဆးထုိင္ၿပီး Piano နားေထာင္၊ စကားေျပာတဲ႔သူကေျပာေပါ႕။ ေနာက္ေတာ႕ Movie Theater မွာ Piano concert ရိွတာနဲ႔ ခဏ၀င္ၾကည့္။ အဲဒါၿပီးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး Karaoke ခန္းမွာ တစ္နာရီေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္ေသးတယ္။ ကာရာအိုေကဆိုၿပီးေတာ႔ ည၁၀နာရီေလာက္ ရိွေနၿပီ။ Movie Theater မွာ Harry Poter ရုပ္ရွင္ျပေနလို႔ ၀င္ၾကည့္တယ္။ Lobby မွာလဲ ထုိင္ၿပီး တီဗြီအစီအစဥ္ေတြ၊ သတင္းေတြ ၾကည့္လို႕ရတယ္။

ကာရာအုိေက

Concert နဲ႔ Movie Theater

ကၽြန္မတို႕က ေစ်းအသက္သက္သာဆံုး ၇၂၀၀ ယန္းနဲ႔ စီးလို႔ အတူတူ စုအိပ္ရတဲ႔ ေက်ာတစ္ျပားစာ အိပ္ရာေလးေတြမွာ အိပ္ၾကရတယ္။ အခန္းထဲမွာ တစ္ျခားအဖြဲ႔ တစ္ခုက ႏိုင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသား ၃ ေယာက္က ဖဲရိုက္ေနလို႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ႔ဘူး။ မနက္ ၆ နာရီေက်ာ္ေတာ႔ ေနထြက္တာ သြားၾကည့္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ညီမေလးက ႏိႈးတယ္။ ကၽြန္မတို႔လဲ အိပ္ခ်င္မူးတူးထၿပီး ေနထြက္တာကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကေပမဲ႕ အဲဒီေန႕က တိမ္ေတြတစ္အားထူၿပီး မိုးအံု႕ေနလို႕ ေနလံုးကို မျမင္ခဲ႕ၾကရဘူး။ သေဘာၤၾကီးက အတြင္းပိုင္းကေတာ႔ အေႏြးထည္ မလိုေအာင္ကို ေတာ္ေတာ္ေႏြးတယ္။ သေဘာၤအျပင္ဘက္ကေတာ႔ ေလေတြတုိက္ၿပီး ခ်မ္းလိုက္တာ အရမ္းပဲ။ ေနမျမင္ရေတာ႔ ျပန္ၿပီး အိပ္ၾကတာေပါ႕။

မိုးအံု႕ေနလို႔ ေနထြက္တာ မၾကည့္ခဲ႔ရပါ။

so cold and so windy outside of the ship

သေဘာၤေပၚကရႈခင္း

သေဘာၤေပၚက မနက္စာ (၅၀၀ယန္း)

မနက္ ၁၀နာရီခြဲမွာ ဟိုကို္င္းဒိုးက Tomakomai သေဘာၤဆိပ္ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဘစ္ကားရပ္ေစာင္႔ေနရင္း ေအးျမလွတဲ႔ ရာသီဥတုကို သတိျပဳမိတယ္။ ဘစ္ကားနဲ႔ သေဘာၤဆိပ္ကေန ဘူတာရံုကို သြား၊ အဲဒီကေန ရထားနဲ႔ တစ္နာရီနီးပါး စီးၿပီးမွ ႏွင္းပြဲေတာ္ ရိွတဲ႔ Sapporo ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ပါတယ္။ Sapporo ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေတာ႔ ေန႔လည္ ၂ နာရီနီးပါးရိွပါၿပီ။ ေန႔လည္စာစားဖို႔ သူငယ္ခ်င္း ညႊန္ျပေပးတဲ႔ စားေကာင္းၿပီး နာမည္ႀကီးတယ္ဆိုုတဲ႔ ေခါက္ဆြဲဆိုင္မွာ ဂ်ပန္အေခၚ Ramen စားခဲ႔ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ အရသာရိွတဲ႔ Ramen ပါပဲ။ ဂ်ပန္မွာ စားဖူးခဲ႔သမွ် ေခါက္ဆြဲေတြထဲမွာ ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုးလို႔ ေျပာရမလားပဲ။ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေလးေတြက ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စားလို႔ ေကာင္းခဲ႔တယ္။

ဟုိကိုင္းဒိုးက ႏွင္းပြဲေတာ္အေၾကာင္း ဆက္ေရးပါအုန္းမယ္။

Hills Kawauchi ကိုလြမ္းဆြတ္ျခင္း

2011-02-20T19:22:00.000-08:00

Hills Kawauchi ဆိုတာကေတာ႔ ဂ်ပန္ျပည္ကေနရာေလးတစ္ခုေပါ႕။ ရာဇ၀င္တင္ေလာက္ေအာင္ ထင္ရွားတဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လူသိမ်ား ေက်ာ္ၾကားၿပီး ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ေတြ အေျပးအလႊား လာၾကည့္ၾကတဲ႔ ေနရာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဂ်ပန္ျပည္ရဲ႕ ေျမပံုထဲမွာ ရွာၾကည့္ရင္လည္း ေတြ႔မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မအတြက္ေတာ႔ လြမ္းဆြတ္တသရမဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခု အျဖစ္ ရိွေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒီနာမည္ေလးကိုလည္း ရင္ထဲမွာ စြဲျငိေနခဲ႔ပါတယ္။

သမီးေလးရဲ႕ အစီအစဥ္အရ Narita Airport ကို ဂ်ပန္ျပည္ရဲ႕ မဂၤလာရိွေသာ နံနက္ခင္း တစ္ခုမွာ ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ Narita Airport ထဲမွာေတာ႔ အားလံုးသက္၀င္ လႈပ္ရွားေနၾကပါၿပီ။ ဂ်ပန္စံေတာ္ခ်ိန္ ၆နာရီ မိနစ္ ၄၀ ရိွပါျပီ။ အားလံုးကိစၥၿပီးလို႔ ေလဆိပ္အျပင္ေရာက္ေတာ႔ ၈နာရီခြဲ ရိွၿပီ။ သူမ်ားေတြ သြားတဲ႔ အတိုင္းလိုက္သြားၿပီး၊ ပစၥည္းေတြ တြန္းလွည္းေပၚတင္ ထြက္ေပါက္ကေနထြက္လိုက္ေတာ႔ လာႀကိဳေနတဲ႔ သမီးေလးကို ျဗံဳးကနဲ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ၀မ္းသာလြန္းလို႕ ခ်ိဳၿပံဳးရႊင္ေနတဲ႔ သမီးေလးကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ႔ ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ရတယ္။ သမီးေလးနဲ႔ မေတြ႔ရတာ ၃ နွစ္ရိွၿပီကိုး။

တိုက်ိဳၿမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ မိုင္၂၂၀ ေလာက္ေ၀းတဲ႔ေနရာမွာ ေအးခ်မ္းလွတဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ ရိွတယ္။ အဲဒီမွာ ရိွတဲ႔ တိုဟိုကု တကၠသိုလ္ႀကီးဟာ ဂ်ပန္ႏို္င္ငံရဲ႕ ေက်ာ္ၾကားတဲ႕ တကၠသိုလ္ တစ္ခုေပါ႕။ ဘာသာရပ္အမ်ိဳးအစားမ်ားစြာ ကိုသင္ၾကားေပးေနတဲ႔ တကၠသိုလ္ႀကီးတစ္ခုပါပဲ။ သမီးေလးက အဲဒီမွာ ေဒါက္တာဘြဲ႔ ရယူဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ႔ သူေလးတစ္ဦးေပါ႕။ သမီးေလးတို႔ၿမိဳ႕ကို တိုက်ိဳကေန ဘစ္ကားနဲ႔ ၅နာရီေလာက္စီးရတယ္။ တိုက်ိဳမွာ ေန႔လည္စာစားၿပီး သမီးေလးတို႔ၿမိဳ႕ကို ကားနဲ႔သြားခဲ႔တယ္။ သမီးေလးေနတဲ႔ တကၠသိုလ္အနီးက အေဆာင္ကိုေရာက္ေတာ႔ ညေန ၆နာရီခြဲပါၿပီ။ သမီးေလးနဲ႔ ဖုန္းထဲကေန အျမဲ ေျပာဆိုေနတဲ႔ ေနရာကို အခုလို မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ တစ္ကယ္ေရာက္ရိွခဲ႔ရၿပီ။ ရန္ကုန္ကေန စင္ကာပူ ကို ၃နာရီ၊ စင္ကာပူ ခ်န္ဂီေလဆိပ္ကေန နာရိတာ ေလဆိပ္ကို ၆ နာရီ ေလယဥ္စီးခဲ႔ရၿပီး သမီးေလးဆီကို အေရာက္လာႏိုင္ခဲ႔ပါၿပီ။

သမီးေလးေနတဲ႔ အခန္းေလးက ဘယ္လိုေနပါလိမ္႕။ သမီးေလး ပညာဆည္းပူးေနတဲ႔ တကၠသိုလ္ႀကီးက ဘယ္လိုပါလိမ္႔။ ကိုယ္နဲ႔ လူမ်ိဳးဘာသာ မတူသူေတြၾကားမွာ သမီးေလး ဘယ္လုိေနထုိင္ဆက္ဆံေနပါလိမ္႕...စသျဖင့္ ကၽြန္မရဲ႕ အေတြးေတြ အဆံုးသတ္သြားခဲ႔ရပါၿပီ။ သမီးေလးရဲ႕ သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းတဲ႔ အခန္းေလးကို ေတြ႕ရပါၿပီ။ ရာသီဥတု အေအးၾကမ္းတဲ႔ ဂ်ပန္ေဆာင္းမွာ သမီးေလးရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ႔ အခန္းေလးနဲ႔ ေႏြးေထြးေအာင္ ဖန္တီးေပးႏိုင္တဲ႔ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြကို ေတြ႔ရပါၿပီ။

သမီးေလးတို႔ ေန႔တဓူ၀သြားလားလႈပ္ရွားေနရတဲ႔ တကၠသိုလ္ႀကီးရဲ႕ အေဆာက္အဦး ေတြကို ေတြ႕ရပါၿပီ။ သမီးေလးတို႕ ဌာနက အေဆာက္အဦးႀကီးဆီကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ေရာက္ခဲ႔ရပါၿပီ။ သမီးတို႔ ကြန္ျပဴတာမ်ားနဲ႔ ေန႔ေန႔ညည ႀကိဳးပမ္းလႈပ္ရွားေနရတဲ႔ အခန္းေလးကိုလည္း ျမင္ခဲ႔ရပါၿပီ။ သမီးေလးကို ဂရုတစိုက္ နည္းေပး ညႊန္ျပေပးေနတဲ႔ သမီးရဲ႕ professor ကိုလည္း ေတြ႕ဆံု ႏႈတ္ဆက္ခြင့္ရၿပီး သမီးေလးရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ေနမႈေတြကိုလည္း ၾကားခဲ႔ရပါၿပီ။ သမီးေလးနဲ႔အတူ ပညာသင္ၾကား ေနၾကတဲ႔ ေဖာ္ေရြစြာ ဆက္ဆံၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ေတြ႔ခဲ႕ရပါၿပီ။ သမီးေလးေျပာျပလို႕ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ စည္းကမ္း စနစ္က်ပံုေတြ ကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ျမင္ခဲဲ႕ရပါၿပီ။

သမီးေလးနဲ႔အတူ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက တည္ထားခဲ႔တဲ႔ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး ေတြဆီကိုလည္း တအံ႕တၾသဖူးခဲ႔ရပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ၾကားတဲ႔ သူရဲေကာင္း၊ ဂ်ပန္စစ္သူႀကီး ေတြရဲ႕ ခမ္းနားလွပတဲ႔ အေဆာက္အဦေတြနဲ႔ သူတို႔ ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔တဲ႔ စိမ္းစိုလွပတဲ႔ ဥယဥ္ႀကီးေတြဆီကိုလည္း ေရာက္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဂ်ပန္ရဲ႕ အမွတ္တံဆိပ္တစ္ခု သဖြယ္ျဖစ္တဲ႔ လွပခန္႔ျငားတဲ႔ ဖူဂ်ီေတာင္ရဲ႕ ရႈခင္းေတြကိုလည္း တစ္၀ႀကီး ခံစားခဲ႔ရပါေသးတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းပါးေပၚက ထူးျခားလွပတဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ ကိုလည္း သေဘာၤနဲ႔ ေရာက္ခဲ႔ရပါတယ္။ ေတာက္ေျပာင္လွပၿပီး ပစၥည္းေတြစံုလွတဲ႔ ပလာဇာႀကီးေတြမွာလည္း သမီးေလးနဲ႔အတူ ေစ်း၀ယ္ခဲ႔ရပါတယ္။

သမီးေလးတို႕ၿမိဳ႕မွာ ဟနဘိဆိုတဲ႔ မီးရႈးမီးပန္း ေတြလႊတ္တင္တဲ႔ ပြဲကိုလည္း တအံံ႔တၾသ ေငးေမာခဲ႔ရပါေသးတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးေနရာေတြကို သမီးေလးနဲ႔အတူ အတူတကြ ခံစားၿပီး လည္ပတ္ရလိမ္႔မယ္လို႕ မေမ်ာ္လင့္ခဲ႔တာကေတာ႔ အမွန္ပါပဲ။

ဒါေတြကို စိတ္အစဥ္မွာ ျပန္ျမင္ေယာင္ေနခဲ႔ေပမဲ႕ ကၽြန္မအလြမ္းဆြတ္ဆံုး ေနရာေလးကေတာ႔ Hills Kawauchi ပါပဲ။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ သမီးေလးေနတဲ႔ အေဆာင္ခန္းေလးက Hilss Kawauchi ဆိုတဲ႔ ေတာင္ပူစာေလးေပၚမွာ တည္ရိွေနလို႔ပါပဲ။ အဲဒီေနရာေလးမွာ တစ္လဆိုတဲ႔ အခ်ိန္ေလးကို သမီးေလးနဲ႔ အတူ ကုန္ဆံုးခဲ႔ရတယ္။ သမီးေလးရဲ႕ ေသးသြယ္ေျပာ႔ေျပာင္းတဲ႔ လက္ကေလးေတြနဲ႔ ေထြးဖက္ခံရၿပီး စကားေတြ တစ္၀ႀကီး ေျပာခဲ႔ရတယ္။ သမီးေလးကို စိတ္ခြန္အားေတြ လည္းေပးခဲ႔မိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အျပန္တိုက်ိဳခရီးကိုေတာ႔ ၾကားသာၾကားဖူးခဲ႔တဲ႔ ဂ်ပန္ရဲ႕ က်ည္ဆန္ရထား ဆိုတာႀကီးနဲ႔ ျပန္ခဲ႔ရတယ္။

သမီးေလးနဲ႔ ခြဲခြာၿပီး ျပန္လာေတာ႔ စိတ္ပင္ပန္း၊ လူပင္ပန္းနဲ႔ ပညာဆည္းပူးေနတဲ႔ ရတဲ႔ သမီးေလး စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်န္မားစြာနဲ႔ လိုရာပန္းတိုင္ကို ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းစြာ နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါေစ လို႔ပဲ ေန႔စဥ္ဆုေတာင္းေပးေနမိပါတယ္။
Hills Kawauchi မွ မီးငယ္ေလးအတြက္ Hill ရန္ကင္းအနီးမွ ေမေမ႕ရဲ႕ စာေလးဖတ္ၿပီး အလြမ္းေျပႏိုင္ပါေစ။

ခ်စ္ေသာေမေမ။

မွတ္ခ်က္။။ ေမေမေပးပို႕ခဲ႔တဲ႔ စာေတြထဲ႕ ကၽြန္မရဲ႕ ရင္ကိုအထိဆံုး စာေလး တစ္ေစာင္ပါ။ ဒီစာကိုျပန္ဖတ္တဲ႔ အခါတိုင္း ေမေမ႔ကို လြမ္းၿပီး မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ ဒီစာကိုဖတ္ၿပီးတိုင္း မိခင္ေတြရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေလးစား ဂရ၀ျပဳမိပါတယ္ရွင္။

ေမေမနာယူေသာ တရားမ်ား-၉

2011-02-19T21:24:00.000-08:00

ေမေမ ဒီေန႔နာယူတဲ႔ တရားကေတာ႔ ၾသဂ ၄ ပါး တရားပါပဲ။ မီးငယ္ေလးလဲ ၾကားဖူးၿပီးျဖစ္မွာပါ။
(၁) ကာေမာဂ (၂) ဘေ၀ါဂ (၃) ဒိေဌာဂ (၄) အ၀ိေဇာဂ ဆိုတဲ႔ တရားေတြပါပဲ။

ငါးပါးအာရံု ကာမဂံုကို ခင္တြယ္တာက ကာေမာဂေပါ႕။ ေမေမတို႔ေတြမွာ မိုလင္းတာနဲ႔ ခင္စရာမင္စရာ ေတြ၊ ခင္တယ္ မင္တယ္ဆိုတာေတြ၊ အဆင္း အသံ အန႔ံ အရသာ ေတြ႕ထိစရာေတြကို ခံုမင္တြယ္တာ တာေတြက ကာေမာဂပါပဲ။

ဘေ၀ါဂ ကေတာ႔ ေမေမတို႔ေတြမွာ မရိွဘူး။
အဲဒါက ရူပဘံု၊ အရူပဘံုေတြကို ခင္တြယ္တာ။ ရထားၿပီးတဲ႔ စ်ာန္ကို သာယာတာ။

ဒိေဌာဂ ကေတာ႔ ငါ႔ကိုယ္ ငါ႔ဟာ ထင္တာေတြေပါ႕။

အ၀ိေဇာဂ ကေတာ႔ သစၥာေလးပါး မသိတာပါပဲ။
သူက တစ္ေန႔တစ္ေန႔ လူေတြကို ေက်ာင္းသြားခုိင္း၊ အလုပ္သြားခိုင္း၊ တေန႔လံုးမူးေနေအာင္ ခုိင္းၿပီး အပါယ္ကို ဆြဲခ်တဲ႔ တရားပါပဲ။

၀ဲထဲကို သစ္ရြက္တစ္ရြက္ က်သြားရင္ ပထမက်ယ္က်ယ္လွည့္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ႔ တျဖည္းျဖည္း ၾကမ္းၾကမ္းလွည့္ တာခံရၿပီး ျမဳပ္သြားတာေပါ႕။ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက အိမ္ကေန လွည့္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က သြားလာၿပီ လွည့္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ လွည့္ေနမွန္းလဲမသိ ျဖတ္လဲမျဖတ္ႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကရတယ္။ မနက္ မိုးလင္းလို႔ ေက်ာင္း/အလုပ္ကို ငါသြားမယ္ ဆိုေတာ႔ ဒိဌာဂနဲ႔သြား။ ေနာက္ေတာ႔ ျမင္တာ ၾကားတာ ခင္တြယ္တာနဲ႔ အတူေနတယ္။ အလုပ္ထဲ စိတ္ေရာက္ၿပီး ေနျပန္ေတာ႔ အ၀ိေဇာဂနဲ႕ ေနတာေပါ႕။

နတ္သားတစ္ပါးက ဘုရားရွင္ကို ၾသဂ ၄ ပါးမွ လြတ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ခဲ႔သလဲ လို႔ ေမးသတဲ႔။ ဒီေတာ႔ ဘုရားရွင္က ၾသဂကလြတ္ေအာင္ ''ငါဟာ ရပ္လဲမေနဘူး။ အားလဲမထုတ္ဘူး။'' လို႔ ေျဖပါတယ္။
ရပ္ေနတယ္ ဆိုတာက ရိုးရာအတိုင္း သြားလာေရာင္း၀ယ္ၿပီး မိမိရဲ႕ သား၊ လင္ ခင္ပြန္းနဲ႔ ေနထိုင္ၾကတာကို ေခၚပါတယ္။ အားထုတ္တယ္ ဆိုတာကေတာ႔ ဆရာမွားနဲ႔ေတြ႕ၿပီး မဟုတ္တဲ႔ တရားေတြကို အားထုတ္မိတာ။ ဘံုဘ၀ေတာင့္တၿပီး လွဴဒါန္းေပးကမ္းတာေတြကို ဆိုလိုပါတယ္။ ျမဳပ္လမ္းနဲ႔ ေျမာလမ္း ကိုေရွာင္ရွားတဲ႔ နည္းပါပဲ။ အဲဒီေတာ႔ ၾသဂ ၄ပါးက လြတ္ေအာင္ အလယ္လမ္းမွာ ေနရပါမယ္။

အလယ္လမ္းဆိုတာက ႏွလံုးသြင္းမွန္တဲ႔ လမ္းပါ။ ဘယ္မွာ ႏွလံုးသြင္းမွန္ရမွာလဲ ဆိုေတာ႔ ခႏၵာ ငါးပါးဟာ ဒုကၡပဲ။ အနိစၥပဲ အနတၱပဲ လို႔သိရမွာပါ။ ပင္ကိုယ္အရိွနဲ႕ အသိကိုက္တာဟာ နွလံုးသြင္းမွန္တာပါပဲ။ ဥပမာ..ခႏၱာကိုယ္တစ္ေနရာမွာ ယားတယ္ဆိုရင္ ငါယားတာလား...ေ၀ဒနာဒုကၡေပၚတာလား။ အမွန္သိရင္ ေ၀ဒနာေပၚတာပါ။

ႏွလံုးသြင္းမွန္ရင္ သမၼာဒိဌိလိုက္ပါတယ္။
ႏွလံုးသြင္း မွားရင္ မိစၦာဒိဌိ လုိက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သုခေ၀ဒနာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒုကၡ ေ၀ဒနာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဥပကၡာေ၀ဒနာပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ျဖစ္တာကို သိပါ။ ပ်က္တာကိုလဲ သိေနရပါမယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးက မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္လဲ က်င့္စရာမလိုပါဘူးတဲ႕။ ျဖစ္တာေလးနဲ႕ ပ်က္တာေလးကို ႏွလံုးသြင္းမွန္မွန္နဲ႔ သိေနရင္ ၾသဂ ၄ပါးမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါတယ္တဲ႔။

ၾသဂ ၄ပါးမွ လြတ္ေျမာက္၍ အိုနာေသ ကင္းရာနိဗၸာန္သို႔ ေရာက္ရိွႏိုင္ၾကပါေစ။
12th June, 2009

ေမေမနာယူေသာတရားမ်ား-၈

2011-02-18T21:23:00.000-08:00

ဒီေန႔နာရတဲ႔ အေရးတစ္ႀကီး သိရမဲ႕တရားကို ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။
တရားရဲ႕ ေခါင္းစဥ္က စိတၱာ၀ိပႆနာရႈနည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာခဏလဲ နာရပါတယ္။ ေမေမတို႕မွာ ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာတဲ႔အတိုင္း အေလ႔အက်င့္ လုပ္ေနရမွာပါ။ အေလ႔အက်င့္ဆိုတာ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ေနတာ ပါပဲတဲ႔။
ေမေမတို႔ရဲ႕မ်က္လံုးနဲ႔ အဆင္းတစ္ခုကိုျမင္ရင္ ျမင္စိတ္ေပၚတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခႏၱာေပၚလာတာပါ။ ေမေမတို႔ သိေနတဲ႔ ေခါင္း၊ ခါး၊ ေျခ၊ လက္ ဆိုတဲ႔ ခႏၱာမဟုတ္ပါဘူး။ ၀ိဥာဏ္နကၡ ႏၱာတစ္ခုေပၚတာပါ။ အဲဒီခႏၱာက အခုမွာ ျမင္မွ ေပၚလာတာပါ။ ယခင္ကရိွေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ျမင္ၿပီးရင္ ပ်က္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျမင္လိုက္ ပ်က္လိုက္ ရုပ္ခႏၱာ နာမ္ခႏၱာေတြရဲ႕ အျဖစ္က ျမန္လြန္းေတာ႔ တစ္ဆက္တည္း ျမင္ေနတယ္လို႔ ထင္ရတယ္။

မီးမီးနဲ႔ ေမေမ ဖုန္းေျပာေတာ႔ အသံၾကားရတယ္။ ေျပာတဲ႔ အခ်ိန္မွ ေပၚလာတာ ၀ိဥာဏ္နကၡ ႏၱာပါပဲ။ ဒါလဲ ၾကားၿပီး ပ်က္ပါတယ္။ ထိုနည္း၄င္းပဲ နံစိတ္၊ ေမႊးစိတ္၊ စားစိတ္၊ ယားနာေကာင္းစိတ္၊ ေတြးေတာစိတ္၊ ၀မ္းသာစိတ္၊ ၀မ္းနည္းစိတ္၊ ၀မ္းသာ ၀မ္းနည္းမဟုတ္တဲ႔ သာမာန္စိတ္ေတြက တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေပၚေနပါတယ္။ ဒါေတြ ဘာမွမရိွရင္ ေလကို ရွဴခ်င္တဲ႔စိတ္၊ ေလကို ထုတ္ခ်င္တဲ႔စိတ္ ဒီ၂ခုကေတာ႔ အျမဲေပၚေနပါတယ္။ မီးမီး ဒီစာကို ဖတ္ေနရင္ စာေတြကို ျမင္တဲ႔စိတ္ကေလးေတြ ေပၚေနတာကို သိေနပါ။ စာဖတ္ရင္းနဲ႔ စိတ္ကတစ္ခုခုကို ေရာက္သြားရင္လဲ ေတြးေတာစိတ္ေလးေပၚေနတာ သိလိုက္ပါ။ စာဖတ္ရင္း ၿငီးေငြ႔သြားရင္ ေလကို ရွဴေနတဲ႔စိတ္ကေလးနဲ႔ ေလကိုထုတ္လိုက္တဲ႔စိတ္ ကိုသတိျပဳေနလိုက္ပါ။ အဲဒီစိတ္က မေနာမွာ ေပၚတာပါ။ ႏွာေခါင္းမွာ ေလ၀င္တာ ထြက္တာကို ရႈခိုင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ကိုပဲ ရႈခိုင္းတာပါ။

ေမေမတို႔ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကို ရြတ္ဆိုတဲ႔အခါမွာ သံဒိဌိေကာ၊ အကာလိေကာ၊ ဧဟိပသိေကာ လို႔ ဆိုတယ္ မဟုတ္လား။ သံဒိဌိေကာဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္က သာမံပသိေကာ ... ကိုယ့္သႏၱန္မွာျဖစ္တဲ႔ တရားကို ကိုယ္တိုင္ျမင္ရမယ္တဲ႔။ သံဒိဌိေကာ ေရွ႕သြားရိွမွ အကာလိေကာ နိဗၸာန္ရမယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ကိုယ့္သႏၱန္မွာျဖစ္တဲ႔ တရားကို ကိုယ္တိုင္ျမင္မွ နိဗၸာန္ရပါမယ္။

ေမေမတို႔ေတြဟာ တစ္သံသရာလံုး ကိုယ္ဘာျဖစ္ေနလဲဆိုတာ မသိခဲ႔ၾကလို႔ နိဗၸာန္မရၾကတာတဲ႔။ ဒီေတာ႔ မီးငယ္ေလးလဲ အခုေမေမ႔စာကို ဖတ္လို႕သေဘာက်ရင္လဲ သေဘာက်တဲ႔ စိတ္ကေလးကို သိလိုက္ပါ။
ေအာ္ဒါနဲ႔...သိရံုတင္မဟုတ္ပဲ အဲဒီစိတ္ကေလးက ျဖစ္ၿပီးပ်က္သြားတာေလးပါ ဆက္သိလုိက္ပါအုန္း။

11th June,2009

ေမေမနာယူေသာတရားမ်ား-၇

2011-02-07T02:24:00.000-08:00

မီးငယ္ေလးေရ...

ဒီေန႔ ေမေမနာရတဲ႔ တရားကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးနက္လို႔ သေဘာေပါက္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး နာရပါတယ္။ ဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္ ေဟာၾကားတဲ႔ တရားေတြကို နားလည္သိရိွႏိုင္တဲ႔ ဥာဏ္မရိွၾကတဲ႔ လူအခ်ိဳ႕ဟာ မယံုၾကည္ၾကဘူး။ မယံုမရိွၾကပါနဲ႔ တဲ႔။ ဘုရားရွင္ကို ျပစ္မွားသလို ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေမေမတို႕ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ အျဖစ္ကို သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ သစၥာ ၄ ပါးမွာ သမုဒယသစၥာနဲ႔ ဒုကၡသစၥာ ၂ မ်ိဳး ပဲလွည့္ေနပါတယ္။
သမုဒယသစၥာက မိုက္မဲမႈ၊ ဒုကၡသစၥာက ဆင္းရဲမႈ ပဲရိွတယ္။

လူမင္း၊ နတ္မင္း၊ ျဗဟၼာမင္း ေတြျဖစ္ၾကေပမဲ႔ ဒါေတြဟာ ျပင္ပဆိုင္းဘုတ္ ဆြဲထားတာပဲ။
အတြင္းမွာ ၾကည့္ရင္ေတာ႔ မိုက္မဲမႈနဲ႕ ဆင္းရဲမႈပဲ ရိွတယ္။

ဒီေတာ႔ ေမေမတို႕ ပုထုဇဥ္ေတြက အခ်ိန္တိုင္း တပည့္ေတာ္တို႕ ဆင္းရဲမႈမရိွပါဘူးဘုရား...ခ်မ္းသာတဲ႔ ခံစားမႈေလးေတြလဲ ရိွပါေသးတယ္ လို႔ေျပာရင္ မမွန္ပါဘူးတဲ႔။ ေမေမတို႔ ခႏၵာမွာ စကၠန္႕မလပ္ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈ ေတြရိွေနတာကို မသိၾကလို႔ ေျပာၾကတာပါတဲ႔။ ဒီ အယုတ္သစၥာ ၂ပါးကိုပဲ အပိုင္ရထားၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လိမၼာမႈနဲ႔ ခ်မ္းသာမႈကို ရေအာင္ တရားနာ တရားအားထုတ္ၾကရတယ္။ ေအာက္ သံသရာမွာ လည္ေနရတဲ႔ ဒုကၡခရီးသည္ေတြဟာ အေမွာင္မွာ ေမြးၿပီး အေမွာင္ထဲမွာပဲ ေသၾကရတယ္။ ဒါေတြရဲ႕ လက္သည္ တရားခံကေတာ႔ အ၀ိဇၹာနဲ႔ တဏွာေၾကာင့္ပါပဲ။
အ၀ိဇၥာနဲ႔ တဏွာ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္သလဲဆိုေတာ႔ အသုတ၀ါ ပုထုဇေနာ (အၾကားအျမင္ မရိွတဲ႔ ပုထုဇဥ္) ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ အၾကားအျမင္ မရိွဘူး ဆိုတာက ဥာဏ္မ်က္ေစ႔ကန္းၿပီး ဥာဏ္နား မပါတာကို ေျပာတာပါ။ ပုထုဇဥ္ ဆိုတာက ကိေလသာထူသူေပါ႕။ ဒါေၾကာင့္ သုတ၀ါအရိယာသာ၀ေကာ (အၾကားအျမင္ရိွသူ) ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ၾကရင္ေတာ႕ မိုက္မဲမႈနဲ႕ ဆင္းရဲမႈမွာပဲ လွည့္ေနၾကရလိမ္႔မယ္။

ေမေမတို႔ အျဖစ္က ဘာနဲ႔တူသလဲ ဆိုရင္ ဘုရားရွင္က ခ်ည္တိုင္္၊ ႀကိဳး၊ လည္ပတ္္၊ ေခြး နဲ႕ ဥပမာ ျပပါတယ္။
ႀကိဳး က တဏွာ၊
လည္ပတ္က ဒိဌိ၊
ခ်ည္တိုင္ က ခႏၵာ ငါးပါး၊ ဆိုတဲ႔ သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေခြးရဲ႕ လည္ပတ္ကို ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ၿပီး ႀကိဳးကို ခ်ည္တိုင္မွာ ခ်ည္ထားရင္ ဒီေခြးဟာ ဒီနားေမြး၊ ဒီနားမွာပဲ အစာစား၊ ဘယ္မွ မလြတ္ပါဘူး။ ဒီအျဖစ္က လြတ္ကင္းေအာင္ လည္ပတ္ျဖဳတ္ရပါမယ္။
ဓမၼ သေဘာနဲ႔ေျပာရရင္ ေမေမတို႔ ပုထုဇဥ္ေတြဟာ ေခြးေန ေနၿပီး၊ ေခြးေသ ေသရတာနဲ႔ မထူးပါဘူး။ တစ္သံသရာလံုးမွာ ဒီဇာတ္ပဲ ခင္းခဲ႔ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလို အသိဥာဏ္ရိွတဲ႔ ဘ၀ေရာက္ခိုက္မွာ ဒီဇာတ္သိမ္းဘို႕ ဒိဌိျဖဳတ္ရပါမယ္။

ဒိဌိျဖဳတ္ဖို႕က ပဋိစၥသမုပါတ္ အစနဲ႔အဆံုး သိရပါမယ္။ အခု..မီးငယ္ေလးက အိမ္အေၾကာင္း ကိုေတြးလိုက္ရင္ ေတြးစိတ္ကေလးေပၚပါတယ္။ ေတြးစိတ္ ဆိုတာက ၀ိဥာဏ္နကၡႏၵာ ပဲ။ ဒီေတာ႔ ငါေတြးတာလား...၀ိဥာဏ္နကၡႏၵာ ေပၚတာလား လို႔ စဥ္းစားရမွာပါ။ အဲဒီ အေတြးစိတ္ေလးလဲ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ခႏၵာ ငါးပါး ေပၚပ်က္၊ ျဖစ္ပ်က္ သူ႕အေၾကာင္းနဲ႔ သူ႕အက်ိဳး ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို သေဘာေပါက္လာရင္ ဒိဌိလည္ပတ္ျပဳတ္ၿပီး လိမၼာမႈနဲ႕ ခ်မ္းသာမႈဆိုတဲ႔ မဂ္တရားနဲ႕ နိဗၸာန္ရႏိုင္မွာပါ။ ဒီတရားက ေလးနက္တဲ႔အတြက္ တစ္ျဖည္းျဖည္း ျပန္ဖတ္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္ႏိုင္ပါေစ။
ေနာက္မွ ဆက္ေရးအံုးမယ္။
ခ်စ္ေမေမ
3rd June, 2009

ေမေမနာယူေသာတရားမ်ား-၆

2011-02-07T01:37:00.000-08:00

မီးငယ္ေလးေရ....
ေမေမဒီေန႔ နာရတဲ႔ တရားကေတာ႔ အားတက္စရာတရားတစ္ပုဒ္ပါပဲ။
သံသရာဆိုတာ ဘာလဲဆိုရင္ မိမိအခါခါ ေသေနတာ သံသရာတဲ႔။ ဒီေနရာမွာ ေသတယ္ ဆိုတာ ေမေမတို႔ နာလည္ထားတဲ႔ အေလာင္းႀကီးကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။
မ်က္ေစ႔တစ္မွိတ္အတြင္းမွာ ရုပ္ခႏၱာေပါင္း ကုေဋ ၅၀၀၀ နာမ္ခႏၱာေပါင္း ကုေဋ ၁သိန္း ပ်က္ေနတာကို ေျပာတာပါ။ ပ်က္လိုက္ အစားထိုးလိုက္ နဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို စဥ္းစားၾကည့္ရင္ မခ်မ္းသာပါဘူး။ ဆင္းရဲပါတယ္။
ေပတေကာ ပေဒၵသပါဠိေတာ္မွာ အရွင္ အနႏၵာက ေဟာထားပါတယ္။ အခ်က္ ၂ ခုကိုလိုက္နာရင္ နိဗၸာန္ ရႏိုင္ပါတယ္တဲ႔။ အဲဒီအခ်က္ ၂ ခ်က္က
၁) သစၥာတရားနာရမယ္။
၂) မိမိရဲ႕ ခႏၵာကိုယ္ကို ႏွလံုးသြင္းမွန္ရမယ္။

အဲဒီ အခ်က္ ၂ ခ်က္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းၾကပါတဲ႔။ ကိုယ္႔ပစၥည္းေပ်ာက္ရင္ မြဲရံုပဲရိွမယ္။ ကိုယ့္သားသမီး ေပ်ာက္တာလဲ အေရးမႀကီးဘူးတဲ႔။ ဘ၀အဆက္ဆက္မွာ ေပ်ာက္ေပါင္းမ်ားလွပါၿပီတဲ႔။
ဒီအခ်က္ ၂ ခ်က္ ေပ်ာက္ရင္ေတာ႔ အိုပြဲ၊ နာပြဲ၊ ေသပြဲ ေတြဟာ ကိုယ့္ပစၥည္းျဖစ္မွာ ပဲတဲ႔။
ခႏၵာေပါင္းစံု၊ ငရဲေပါင္းစံုမွာ ၾကံဳခဲ႔ရတာ ဒီအခ်က္ ၂ ခ်က္ ေပ်ာက္ခဲ႔လို႔ပဲ။
သစၥာတရားနာတဲ႔ ေနရာမွာ ခႏၵာဟာ ဒုကၡသစၥာ ပဲလို႔သိေနရင္ ကိေလသာ အေစးေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္။
ေျခာက္ေနတဲ႔ သစ္တံုးကို မီရိႈ႕လို႔လြယ္သလိုပဲ။ ကိေလသာ အေစးေျခာက္ေနရင္ မဂ္မီးနဲ႔ ရိႈ႕ရင္ေလာင္လြယ္ပါတယ္။

မိမိခႏၵာမွာ ျဖစ္ပ်က္ေတြရိွပါလား လို႕နွလံုးသြင္းေနရမွပါ။ ၀မ္းသာရင္လဲ ၀မ္းသာတဲ႔ စိတ္က ျဖစ္ၿပီးပ်က္ရတာပဲ။ ဘာမဆို ျဖစ္ၿပီးရင္ ပ်က္ရမွပါလား လို႔ ႏွလံုးသြင္းမွန္ေနရမွာပါပဲ။
(2nd June, 2009)

ေမေမနာယူေသာတရားမ်ား-၅

2011-02-06T02:23:00.000-08:00

မီးငယ္ေလးေရ...
ဒီေန႔ ေမေမနာၾကားရတဲ႔ တရားကေတာ႔ နိဗၸာန္သြား လမ္းျပေျမပံုတဲ႔။
ဆရာေတာ္ႀကီးက ေမေမတို႔ေတြဟာ နိဗၸာန္ကိုေတာ႔ ေရာက္ခ်င္ၾကတယ္။ လယ္လမ္းကဘယ္လို သြားရမလဲလို႔ ေတြးဆေနၾကရတယ္တဲ႔။ ဒီေတာ႔ ဆရာေတာ္ႀကီးက လမ္းျပေျမပံု တစ္ခုေပးလိုက္ပါတယ္။ နိဗၸာန္ေရာက္ဖို႔ သမၼာဒိဌိ (မွန္ကန္စြာသိျခင္း) က အေရးႀကီးဆံုး ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္ထားၾကရမယ္။ သမၼာဒိဌိရဖို႕ကေတာ႔ တရားနာၿပီး မွန္ကန္စြာ ႏွလံုးသြင္းမႈ ရိွရမယ္။
အဲဒီ တရားကလဲ ဘယ္လိုတရားမ်ိဳးလဲဆိုရင္ နိသတၱနိဇီ၀တရားျဖစ္ရမယ္။ နိသတၱနိဇီ၀တရား ဆိုတာက သတၱ၀ါမဟုတ္၊ ရုပ္နာမ္ဘဲ။ မိမိခႏၱာ၊ သားသမီးခႏၱာ၊ မိမိပစၥည္း ဆိုတာေတြမရိွဘူးလို႔ ဆိုတဲ႔ တရားမ်ိဳးကို ဆိုလိုပါသတဲ႔။

ေမေမတို႔ တစ္ေတြဟာ သံသရာမွာ ေျမပံု ေပ်ာက္ခဲ႔ၾကလို႔ ဘုရားအဆူဆူနဲ႕ လဲလြဲခဲ႔ရသလို အပါယ္ ၄ဘံုမွာလဲ က်င္လည္ခဲ႔ၾကရတယ္။
ေျမပံုေပ်ာက္ရင္ ဒီဌိေရာက္မယ္။
ဒိဌိေရာက္ရင္ အိုနာေသနဲ႔ ေတြ႔ရမယ္။
အိုနာေသက တဏွာကလာတယ္။
တဏွာက ခင္ရာမင္ရာကလာတယ္။
ခင္ရာမင္ရာသည္ ရုပ္နာမ္ ဓမၼျဖစ္ပ်က္ ေတြပဲလို႔ သိေနမွ ေျမပံုမေပ်ာက္မွာတဲ႔။

ေမေမက ဆရာေတာ္ႀကီးေပးတဲ႔ နိဗၸာန္လမ္းျပေျမပံု ကို သမီးတို႔ေတြအတြက္ ေကာ္ပီကူးေပးလိုက္ပါၿပီ။
အိုနာေသေဘးမွ လြတ္ဖို႔ ေသခ်ာသိမ္းထားၿပီး က်င္႔ၾကံပါ။
(29th May, 2009)

ေမေမနာယူေသာ တရားမ်ား-၄

2011-02-04T20:21:00.000-08:00

မီးငယ္ေလးေရ...
ဒီေန႔ ေမေမနာယူတဲ႔ တရားကလဲ အလြန္မွတ္သားထိုက္တဲ႔ တရားပါပဲ။ ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ ရဟႏၱာပုဂိဳလ္ၾကီး ျဖစ္လို႔ သူရဲ႕တရားေတြဟာ ဘာမွ အပိုမပါဘူး။ အက်ိဳးအေၾကာင္းျပၿပီး သိပ္ေဟာတတ္ပါတယ္။
ဗ်ာဓိဆိုတဲ႕ နာျခင္းတရားကလဲ ေမေမတို႕ ခႏၱာကိုယ္ထဲမွာ အျမဲ ႏိွပ္စက္ေနပါတယ္တဲ႕။ ထိုင္ေနရင္း ထလုိက္ရ၊ ထရင္းက ထိုင္လိုက္ရ၊ ေညာင္းလိုက္ရ၊ ပူလိုက္ရ နဲ႕ ဗ်ာဓိဆိုတဲ႔ နာျခင္းတရားလဲ အျမဲရိွေနပါတယ္။ ဘုရားရွင္က သစၥာသိေအာင္ မိမိကိုယ္ကို သံုးသပ္ရမယ္လို႔ ေဟာပါတယ္။

သစၥာမသိလို႕ သံသရာရွည္ရတယ္။ အေၾကာင္းသစၥာ၊ အက်ိဳးသစၥာ ခြဲျခားသိတတ္ရပါမယ္။
ေမေမတို႔မွာ ဘာေၾကာင့္ ဇရာဗ်ာဓိႏွိပ္စက္ေနရတာလဲလို႕ သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ႔ ခႏၱာငါးပါး ရိွလို႔ျဖစ္ရတယ္။
ခႏၱာငါးပါးသည္ အေၾကာင္း သမုဒယသစၥာ
ဇရာမရဏသည္ အက်ိဳး ဒုကၡသစၥာ ျဖစ္္တယ္။

ခႏၱာငါးပါး ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာလဲလို႕ သံုးသပ္ၾကည့္ျပန္ေတာ႔ တဏွာေၾကာင့္ ျဖစ္ရတယ္တဲ႕။ တဏွာ ဘယ္ကလာလဲလို႕ ဆက္ၿပီး သံုးသပ္ၾကည့္ျပန္ေတာ႔ ခင္ရာမင္ရာက လာပါတယ္။ ခင္ရာမင္ရာ ဆိုတာက အယတန ၁၂ပါး (မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္၊ ျမင္စိတ္၊ ၾကားစိတ္၊ နံစိတ္၊ စားစိတ္၊ ယားနာေကာင္းစိတ္၊ ေတြးေတာစိတ္) နဲ႔ ဓာတ္ ၁၈ပါး တို႕ကိုေခၚတာပါ။
ခင္ရာမင္ရာကိုျဖတ္မွ ခင္တာမင္တာဆိုတယ္ တဏွာျပတ္ပါတယ္ တဲ႕။
ခင္ရာမင္ရာကိုျဖတ္ ဖို႕ကေတာ႔ ၀ိပႆနာရႈရပါမယ္။
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး မိန္႔ေတာ္မူခဲ႔တဲ႔အတိုင္း ၀ိပႆနာရႈပြားျခင္းဟာ ဘုရားရွင္ အႀကိဳက္ဆံုး ဘုရားရွင္အား ပူေဇာ္ျခင္းပါပဲ။

ဒီေတာ႔ ေလာကလူသားေတြကို သံသရာမွ ကၽြတ္လြတ္ေစလို၍ ဘုရားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ႔ရတဲ႔ ဘုရားရွွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ေန႔စဥ္ ၀ိပႆနာတရား က်င့္ႀကံျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကပါစို႔လား။
28th May,2009

ေမေမနာယူေသာ တရားမ်ား-၃

2011-02-04T04:27:00.000-08:00

မီးငယ္ေလးေရ...
ဒီေန႔ ေမေမနာယူတဲ႔ တရားကေတာ႔ ၾကြက္ (၄)မ်ိဳး ရိွတယ္တဲ႔။
ပထမအမ်ိဳးအစားက တြင္းကိုေတာ႔ တူးတတ္တယ္၊ တြင္းမေအာင္းတတ္ဘူး။
ဒုတိယအမ်ိဳးအစားက တြင္းမတူးတတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ႔ တြင္းေအာင္းတတ္တယ္။
တတိယအမ်ိဳးအစားက တြင္းလဲ မတူးတတ္ဘူး။ တြင္းလဲမေအာင္းတတ္ဘူး။
စတုတၱအမ်ိဳးအစားက တြင္းလဲ တူးတတ္တယ္။ တြင္းလဲေအာင္းတတ္တယ္တဲ႕။

ပထမအမ်ိဳးအစားက ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ႔ ပရိယတ္ စာေတြ ေတာ႔ တတ္တယ္။ ဒါေပမဲ႕ ၀ိပႆနာ မက်င့္ဘူး။ ဒီေတာ႔ တြင္းမေအာင္းတတ္လို႕ အႏၱရာယ္မကင္းဘူး။ အပါယ္ ၄ ပါးက်ႏိုင္တယ္တဲ႔။

ဒုတိယအမ်ိဳးအစားကေတာ႔ ေမေမတို႕လို ေယာဂီေတြနဲ႔ တူတယ္တဲ႔။ ပဋိကတ္၊ ပရိယတ္စာေတြေတာ႔ မတတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဆရာဘုန္းႀကီမ်ား တူးထားတဲ႔ တစ္နည္း နည္းျပညႊန္ၾကားမႈေအာက္မွာ တြင္းေအာင္းတတ္ ၾကတယ္။ ၀ိပႆနာက်င့္ၾကံအားထုတ္လို႕ အပါယ္အႏၱရာယ္ကင္းသတဲ႔။

တတိယအမ်ိဳးအစားကေတာ႔ စာလဲမတတ္၊ ၀ိပႆနာလဲ မေလ႔လာ မက်င့္ၾကံတတ္လို႕ အပါယ္အႏၱရာယ္ ရိွသတဲ႔။

စတုတၳအမ်ိဳးအစားကေတာ႔ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီလိုမ်ိဳး ပရိယတ္လဲတတ္၊ ပဋိပတ္လဲ က်င့္ၾကံတဲ႔ ပုဂိဳလ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုပါတယ္။

ဒါကေတာ႔ တရားအစပိုင္းမွာ ရွင္းျပခ်က္ေလးပါပဲ။ တရားရဲ႕ အႏွစ္သာရကေတာ႔ ျဖစ္ပ်က္ေတြကိုသာ ရႈေနပါ။ ျဖစ္ပ်က္ေတြ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ ဆံုးသြားတာကို ေတြ႕ရလိမ္႔မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ႔ ေသာတာပန္ ျဖစ္မွာပါ။
ဒီေတာ႔ ထခ်င္ရင္လဲ ထခ်င္တဲ႔ စိတ္ေလးကို ၾကည့္ပါ။ ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ ထခ်င္တဲ႔ စိတ္ဟာ မရိွေတာ႔ဘူး။ အဲဒီလိုသာ အျမဲသတိထားၿပီး ရႈေနပါ။ ကဲဒီေလာက္ပဲ ဆရာေတာ္ႀကီ ေဟာတဲ႔တရားကို အက်ည္းခ်ဳပ္ ေရးလိုက္ပါတယ္။
(25th May,2009)

ဆန္ (၂ )ဆန္ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္

2011-01-21T22:56:00.000-08:00

က်မရဲ႕ ေမေမ စာတုိက္ကေန ပို႔ ေပးလိုက္တဲ႔ "ဆန္( ၂) ဆန္ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္" ပံုကို လာလည္ၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၾကည္ညိဳ ဖူးေျမာ္ႏိုင္ေစဖို႕ မွ်ေ၀ေပးပါရေစေနာ္။
ပံုေပၚကို ကလစ္ႏွိပ္ၿပီး အနီးကပ္ဖူးေျမာ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္လို႔ အခြင့္ႀကံဳ
တဲ႔ အခါ မႏၱေလးတိုင္း၊ ပုသိမ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ ေရတံခြန္ ေတာင္ေျခက သစၥာေ၀ဒဂူ မိုးကုတ္ ၀ိပႆနာ တရားစခန္းမွာ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ႏိုင္ပါတယ္။
အေပၚက ဓာတ္ပံုက ဘုရားထုၿပီးခါစ အေခ်ာမသတ္ ရေသးတဲ႔ ပံုျဖစ္တယ္တဲ႔ ။
အခုေတာ႔ အေခ်ာသတ္အားလံုးၿပီးသြားပီး သိမ္ေက်ာင္းတစ္ခုထဲမွာ သပၸာယ္စြာ စံေတာ္မူေနပါတယ္ တဲ႔။
ေမေမပို႔လုိက္တဲ႔ ဓာတ္ပံု ရဲ႕ ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ ကုကၠိဳပင္အသားကေန ထုလုပ္ထားတဲ႔ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ဘုရားႀကီးရဲ႕ ထူးဆန္း အံ႔ၾသဖြယ္ရာ ေကာင္းလွတဲ႔ သမိုင္းအက်ဥ္းပါရိွပါတယ္။ ပံုေပၚကို ကလစ္ႏွိပ္ၿပီး ဖတ္ရႈ ၾကည္ညိဳၾကပါရွင္။

Let's make မုန္႔ေရပါး in Japan

2010-12-22T05:22:00.000-08:00

မႏၱေလးအေခၚ မုန္႔ေရပါး။

ရန္ကုန္အေခၚ လမ္းသရဲမုန္႕တဲ႔ ဟုတ္လား။ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေနရာက ဘယ္လိုေခၚလဲမသိ။

တစ္ကယ္ေတာ႔ မုန္႔ေရပါးလုပ္နည္းကို KTML ႀကီးသင္ေပးသြားလို႔ လုပ္တတ္တာပါ။ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ေတာင္ေမ႔ေနေလာက္ၿပီ။ တစ္ခါတံုးက ဆန္မႈန္႔ထုပ္ ဓာတ္ပံုပို႔ေပးမယ္ ဆိုၿပီး ေျပာထားဖူးတယ္။ အဲဒါကို သတိရတာနဲ႔ ပိုစ္ေရးလုိက္တယ္။

ဒါက ဂ်ပန္မွာ ၀ယ္လို႔ရတဲ႔ ဆန္မႈန္႕ထုပ္ေလးပါ။

မုန္႔ေရပါး လုပ္ရန္လုိအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား။

၁။ ဆန္မႈန္႕ုထုတ္ ၁ ထုတ္ (မုန္႔ေရပါး ၆ ျပားေလာက္ရတယ္။)

၂။ ၾကက္ဥ ၂လံုး (သို႕) ၃ လံုး

၂။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး (ႀကီး ၂ လံုး)

၃။ ပဲပင္ေပါက္ ၁ ထုတ္

၄။ ငရုတ္သီးစိမ္း ၁၀ ေတာင့္

၅။ မဆလာ

၆။ ဆား နဲ႔ ဆီ

၇။ ဒယ္အုိုၿပား အေနာေတာ္ဆိုဒ္ ေကာင္းေကာင္း။

ဆန္မႈန္႔တစ္ဆ ေရသံုးဆ ေရာၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္စိမ္ေပးထားပါ။ အရည္ပ်စ္ဖို႕မလိုပါ။ အရည္ခပ္က်ဲက်ဲျဖစ္မွ မုန္႔ပါးပါးျဖစ္မွာ။

ခရမ္းခ်ဥ္သီး နဲ႔ ငရုတ္သီးစိမ္းကို ပါးပါးလွီးထားပါ။ ၾကက္ဥကို ေၾကေအာင္ ေခါက္ထားပါ။

အားလံုးျပင္ၿပီီးရင္ ဒယ္အိုးၿပားထဲကို ဆီနည္းနည္းထည့္ပါ။ မုန္႔ႏွစ္ရည္ေတြ အေနေတာ္ ေလာင္းထည့္ၿပီး ျပန္႔သြားေအာင္ ဒယ္အိုးကို ေစာင္းလွည့္ေပးေနာ္။ ၾကက္ဥေခါက္ထားတာကိုလည္း ညီညီညာညာျဖစ္ေအာင္ မုန္႔ႏွစ္ရည္ေတြေပၚထပ္ၿပီး ျဖန္႔ခင္းေပးပါ။

ၿပီးရင္ ဆားနည္းနည္းျဖဴးလိုက္ၿပီး ပဲပင္ေပါက္ေလးေတြကို ျဖန္႔ခင္း၊ အဖံုးေလးခဏအုပ္ထားပါ။

မိနစ္၀က္ေလာက္ရရင္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔ ငရုတ္သီးစိမ္း စိတ္ထားတာေလးေတြကို ထပ္ၿပီး ျဖန္႔ခင္းလိုက္ေနာ္။

ၿပီးရင္ မိနစ္၀က္ေလာက္ အဖံုးခဏ ထပ္အုပ္ထားပါအုန္း။ ေဘးသားေလးေတြက အရင္စၿပီး ၾကြတ္လာလိမ္႔မယ္။ ဆီႀကိဳက္ရင္ ေဘးသားေတြ တစ္၀ိုက္ကိုဆီနည္းနည္း ထပ္ေလာင္းေပးလိုက္ၿပီး ဆီေတြျပန္႔သြားေအာင္ ဒယ္အိုးကို ေစာင္းလွည္႔ေပးပါ။

မီးငယ္ေလးတို႕ကေတာ႔ ခဏခဏေဘးသားေတြ တူးသြားဖူးတယ္။ ကဲ ရၿပီ။ အလွဆံုး ေၾကာ္လို႕ရတဲ႔ မုန္႔ေရပါးပံုေလးပါ။ မဆလာန႔ံ ေမႊးေမႊးေလးနဲ႔ ခ်ဥ္စပ္စပ္ေလး စားလို႔ေကာင္းတယ္။

စမ္းၾကည့္လိုက္ၾကပါအုန္းေနာ္။

မွတ္ခ်က္။ တစ္ျခမ္းနည္းနည္းတူးသြားလို႔ လွတဲ႔ တစ္ျခမ္းပဲ ရိုက္ထားတာ။ :D

မီးငယ္ေလး ပစ္ထည့္ခ်က္သည္။

ကမၻာေအးေစတီေတာ္နဲ႔ မိုဂ်ိကိုၿမိဳ႕

2010-09-21T21:54:00.000-07:00

ဂ်ပန္မွာ တစ္ေနရာတည္းေသာ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းနဲ႔ ေစတီပုထိုး တည္႐ိွရာေနရာကေတာ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းမွာ တည္႐ိွတဲ႔ က်ဴး႐ွဴးကၽြန္း (Kyushu) ရဲ႕ ေျမာက္ဖက္ဆံုး အပိုင္း (Kitakyushu) က မိုဂ်ိကို(Mojiko) ဆိုတဲ႔ ျမိဳ႕ေလးပဲျဖစ္ပါတယ္။
မိုဂ်ိကို ဆိုတာ A port of Moji ဆိုတဲ႔ အဓိပၸာယ္ျဖစ္ၿပီး လြန္ခဲဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ေလာက္ ကတည္းက ပင္လယ္ကူးသေဘာၤေတြ ၀င္ထြက္ရာ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေလး တစ္ျမိဳ႕ေပါ႕။

မိုဂ်ိကိုၿမိဳ႕ဟာ ရထားလမ္းဆံုး ျမိဳ႕ေလးျဖစ္ၿပီး သူရဲ႕ တစ္ဖက္ကမ္းမွာေတာ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ Honshu (=Japan mainland) လို႔ေခၚတဲ႔ အပိုင္းကို ျမင္ေနရပါတယ္။ မိုဂ်ိကုိ ဘူတာက ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးေလးတစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘူတာကို ၀င္၀င္ခ်င္းမွာပဲ ေရွးေခတ္က လန္ခ်ားေတြ၊ မီးသတ္ကားေတြ ကိုျပတိုက္သဖြယ္ ျပသထားတာကို ေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။

ဒီၿမိဳ႕ေလးမွာ ေရွးေဟာင္း ဥေရာပစတိုင္ အေဆာက္အဦး ေတြကိုလဲ ထိန္သိမ္းထားပါတယ္။ ေအာက္က ပံုက ၁၉၂၁ခုႏွစ္မွာ ေဆာက္လုပ္ခဲ႔တဲ႔ တည္းခိုခန္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရူပေဗဒပညာရွင္ အဲလဘတ္အုိင္းစတိုင္းနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ဇနီးဟာ ၁၉၂၂ခုနွစ္ ဂ်ပန္ကို လာေရာက္တံုးက ဒီတည္းခိုခန္းမွာ တည္းခိုခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ ဒီတည္းခိုခန္းကို ျပတိုက္အျဖစ္ ထားရိွထားတယ္။

ဒီေနရာကေန ေတာင္ေပၚကေစတီေလးကို လွမ္းျမင္ရတယ္။

ေတာင္ေပၚကို တကၠစီငွားၿပီး တက္ခဲ႔ၾကတယ္။
ကမၻာေအး ေစတီေတာ္ (အဂၤလိပ္လို .. World Peace Pagoda၊ ဂ်ပန္လို 世界平和パゴダー）　ဟာ ဂ်ပန္-ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရး အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္တည္ထားခဲ႔တဲ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ရိွတဲ႔ တစ္ဆူတည္းေသာ ျမန္မာေစတီ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာေက်ာင္းတိုက္ ကိုေရာက္ပါၿပီ။


ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား သီတင္းသံုရာ ေက်ာင္းတိုက္

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းအတြင္းမွာ ဘုရားခန္း

ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ဆြမ္းဘုန္းေပးရာအခန္း

အခုလက္ရိွ သီတင္းသံုး ေနထိုင္တဲ႔ သာသနာျပဳ ျမန္မာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး (၃)ပါးရိွပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီး တစ္ပါးကေတာ႔ ဂ်ပန္မွာ သီတင္းသံုးတာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ရွိေနၿပီျဖစ္ၿပီး သက္ေတာ္အရလဲ အေတာ္ၾကီးရင္႔ေနပါျပီ။ ဆရာေတာ္ႀကီးဘဲြ႕ ေတာ္ က အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိက ဘဒၵႏၲေခမိႏၵ ျဖစ္ပါတယ္။ သက္ေတာ္ ၈၈ႏွစ္ ရိွေနပါၿပီ။ အျခား ဆရာေတာ္ (၂)ပါးကေတာ႔ ဦး၀ဇၨာနႏၵ နဲ႔ ဦးသုစိႏၵျဖစ္ၿပီး ဒီဆရာေတာ္မ်ားလည္း ဂ်ပန္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀)ေက်ာ္ သီတင္းသံုးေနထုိင္ခဲ႔ပါတယ္။
ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအား ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ႔ၿပီး ကမၻာေအး ေစတီေတာ္တည္ရိွရာ ေတာင္ကုန္းေလးဘက္ ကိုတက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

ကမၻာေအးေစတီေတာ္ အ၀င္၀


ကမၻာေအး ေစတီေတာ္(World Peace Pagoda)

ေစတီ အတြင္းပိုင္းက ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္

၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ေစတီေတာ္ တည္တုန္းက မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား

ဧည့္သည္မွတ္တမ္း စာအုပ္
သေဘာၤဆိပ္ကမ္းေန လွမ္းၾကည့္ရင္ ေတာင္ေပၚမွာ တည္ထားတဲ႔ ကမၻာေအး ေစတီေတာ္ကို ျမင္ႏိုင္တဲ႔ အတြက္ မိုဂ်ိကို ဆိပ္ကမ္းကို ေရာက္ရိွၾကတဲ႔ ျမန္မာ သေဘာၤသားအမ်ားစုဟာ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ေစတီေတာ္အျပင္ဘက္မွာ ဖူးေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔ ေလ်ာင္းေတာ္မူရုပ္ပြားေတာ္

ကမၻာေအး ေစတီကို တည္ေဆာက္ခဲ႔ရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒုတိယကမၻာစစ္ အတြင္းမွာ က်ဆံုးသြားခဲ႔ၾကတဲ႔ သူမ်ားအားလံုးအတြက္ရည္စူးၿပီး၊ ကမၻာႀကီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး အထိမ္းအမွတ္ ေစတီေတာ္ အျဖစ္ တည္ထားခဲ႔တာ ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္သားရပါတယ္။ ေစတီေတာ္သမိုင္းေၾကာင္းကို သိသေလာက္ျပန္ေျပာရရင္ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆဌမအႀကိမ္ေျမာက္ သံဃာယနာတင္ပြဲ က်င္းပခဲ႔တုန္းက ဂ်ပန္ ဗုဒၶဘာသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕လဲ တက္ေရာက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ အိႏိၵယကေနစတင္ ျပန္႔ႏွ႔ံခဲ႔တဲ႔ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟာ ျမန္မာအစရိွတဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားကို ျပန္႔ႏွ႔ံေနခဲ႔ၿပီျဖစ္တဲ႔အတြက္ ဂ်ပန္ ဗုဒၶဘာသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔လဲ ဒီဗုဒၶဘာသာကို ျပန္႔ႏွ႔ံေစခ်င္တဲ႔ ဆႏၵရိွေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ အဖြဲ႕ကိုတင္ျပခဲ႔ၾကပါတယ္တဲ႔။

ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၅၇ခုႏွစ္၊ ဇြန္လမွာ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရိွခဲ႔ၾကၿပီး၊ ဘုရားတည္ဖို႔ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ႔ မိုဂ်ကိုၿမိဳ႕က ဘုရားတည္မဲ႔ ေနရာကို သြားေရာက္ ေလ႔လာၾကည့္ရႈခဲ႔ၾကၿပီး ေျမေနရာသတ္မွတ္ခဲ႔ၾကတယ္။ အဲဒီႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာပဲ ဂ်ပန္-ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရး အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးအဖြဲ႕ ဂ်ပန္သို႔ ထပ္မံေရာက္ရိွခဲ႔တယ္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ကစၿပီး ၄၅ မီတာအျမင့္႐ိွတဲ႔ ေစတီေတာ္ကို စတင္တည္ေဆာက္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေစတီေတာ္ကို ျမန္မာဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႕ နဲ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္းမွာ အလွဴခံရရိွခဲ႔တဲ႔ အလွဴေငြေတြနဲ႔ တည္ထားခဲ႔တာျဖစ္တယ္။ စုစုေပါင္း ယန္း သန္း(၄၀) ကုန္က်ခဲ႔ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ကမၻာေအး ေစတီေတာ္ကို မိုဂ်ိကိုၿမိဳ႕မွာ တည္ခဲ႔ရျခင္းအေၾကာင္းကေတာ႔ ဂ်ပန္စစ္သားအမ်ားစုဟာ မိုဂ်ိကို ဆိပ္ကမ္းကေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရေၾကာင္းကေန ထြက္ခြာခဲ႔တဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ လို႔ ဆရာေတာ္အရွင္ ဦး၀ိဇၨာနႏၵက ေျပာျပပါတယ္။

ေစတီေတာ္နဲ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို ဖူးေမွ်ာ္ၿပီး အျပန္လမ္းကိုေတာ႔ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းေတြရဲ႕ ရႈေမွ်ာ္ခင္းေတြၾကည့္ရင္း လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ျပန္ဆင္းခဲ႔ၾကပါတယ္။

ဟိုဘက္ကမ္းက Honshu (Mainland) ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ကၽြန္မတို႔ ရိွတဲ႔ေနရာက Kyushu ရဲ႔ေျမာက္ဘက္ အစြန္ဆံုး အပိုင္းမွာပါ။

ဟိုဘက္ကမ္းက ေတာင္ကုန္းထိပ္က တာဝါတုိင္နဲ႔ ကြန္ကရစ္အေဆာက္အဦးက ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးစခန္း

လို႔သိရပါတယ္....


Kanmon Strait (Honshu နဲ႔ Kyushu ကိုဆက္သြယ္ထားတဲ႔ တံတား)


Kanmon Strait (Honshu နဲ႔ Kyushu ကိုဆက္သြယ္ထားတဲ႔ တံတား)


ေျမပံုမွာဆိုရင္ေတာ႔ ဒီလိုေပါ႔။

အနီစက္အႀကီးႀကီးက မိုဂ်ိကိုၿမိဳ႕နဲ႔ ေစတီေတာ္တည္ရိွတဲ႔ ေနရာေပါ႕။

ခိတက်ဴးရွဴး (က်ဴးရွဴးေျမာက္ပိုင္း)ကို ေက်ာင္းကိစၥနဲ႔ သြားေရာက္ရင္း အခြင္႔အေရးရတုန္း မဖူးေျမာ္ရတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီမ်ား နဲ႔ ေစတီေတာ္ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရရိွတဲ႔အတြက္ အလြန္ပဲ ၀မ္းသာပိတိျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္ရွင္။
ကမၻာေအးေစတီဟာ ျမန္မာ-ဂ်ပန္ခ်စ္ၾကည္ေရး နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ ျပန္႔ပြားေရးအထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ဆက္လက္ တည္ရိွေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာျပဳ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားလဲ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ႔မိပါတယ္ရွင္။

လိုက္ပို႔ေပးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း KMMT ကို အလြန္ပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ref: http://www.japan-i.jp/gmap/d8jk7l0000000dy8.html
http://www.livingfk.com/town/daijiten/25.html

မွတ္ခ်က္။ ။ဒီပိုစ္ကိုေရးၿပီး တင္ၿပီးသြားမွပဲ ဂ်ပန္မွာ တစ္ျခား ျမန္မာေစတီေတာ္ေတြရိွတာ သိရတယ္။ ရွာဖတ္လိုက္ေတာ႔ အဲဒီေစတီေတာ္ေတြ အေၾကာင္း ေရးထားတဲ႔ ပိုစ္ေလးေတြ ရိွတာ ေတြ႔ရတယ္။
ေအာက္က လင့္ခ္ေလးေတြကိုႏွိပ္ၿပီး သြားဖူးလိုက္ၾကပါအုန္းေနာ္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးေစတီ
http://myaywetwai.blogspot.com/2008/07/heiwa-kinentou.html
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ႐ိွ ေရႊတိဂံုဘုရားပံုတူေစတီ
http://sakura-myanmar.blogspot.com/2007/09/kagoshima-university-professor-yit.html

မီးငယ္ေလးရဲ႕ ဒိုင္ယာရီျဖစ္ပါတယ္။

Tobu World Square က ျမန္မာ႔သမိုင္း၀င္ေနရာေလးတစ္ခု

2010-08-29T00:36:00.000-07:00

ျပီးခဲ႕တဲ႔ ရက္ပိုင္းအတြင္း RIKEN(Science Research Institute) မွာ ေႏြေက်ာင္းသြားတက္ရင္း၊ Presentation လဲအၿပီး ၊တနဂၤေႏြ အားလပ္ရက္ တစ္ရက္ရတာနဲ႕ သြားျဖစ္ခဲ႔တဲ႕ ေနရာေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
Tochigi prefecture မွာ ႐ိွတဲ႔ Nikko City ကိုသြားလည္ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ Nikko သြားမယ္ဆုိရင္ Asakusa ဘူတာ မွာ႐ိွတဲ႔ Tobu Sightseeing Center မနက္အေစာ ရံုးခန္းဖြင့္ခ်ိန္အမွီ သြားၿပီး Discount Pass ေလးေတြကို ေရြးခ်ယ္ ၀ယ္ၿပီးသြားမယ္ဆိုရင္ ပိုအဆင္ေျပပါတယ္။ Tobu Sightseeing Center ကမနက္ (၇)နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာ စဖြင့္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ၀ယ္လို႔ ရတာက
၁။ World Heritage Pass
၂။ Kinugawa Themepark Pass
၃။ All Nikko Pass ဆိုၿပီး လက္မွတ္ ၃ မ်ိဳး႐ိွပါတယ္။ ဒီမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

Nikko Temples နဲ႔ Shrine ေတြဆီကို အဓိကထားၿပီး သြားခ်င္ရင္ေတာ႔ World Heritage Pass ကို၀ယ္ရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ကေတာ႔ Tobu Word Square ဘက္ကို အရင္သြားခ်င္တာနဲ႔ Kinugawa Theme Park Pass ကို ၀ယ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီလက္မွတ္ထဲမွာ အသြားအျပန္ ရထားခ နဲ႔ Tobu World Square ၀င္ေၾကး၊ Kinugawa Onsen ဘူတာကေန Tobu World Square, Edo Wonderland စတဲ႔ ေနရာေတြကိုသြားတဲ႔ ဘာစ္ကားလက္မွတ္ ေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။
တစ္ကယ္တမ္း သံုးေလးရက္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးၿပီး လည္ႏိုင္မွ Tobu Nikko Station နဲ႔ Kinugawa Onsen Station ကေနရာေတြ အစံု ေရာက္ႏိုင္မွာပါ။ သြားစရာၾကည့္စရာ ေနရာေတြက အမ်ားႀကီးပါ။
Asakusa ဘူတာကေနမနက္ ၈ နာရီ ၈မိနစ္ အျမန္ရထားနဲ႔ စထြက္ပါတယ္။ Shimo-Imaichi ဆိုတဲ႔ ဘူတာ မွာ ရထားေနာက္ဆံုးတြဲ ၂ တြဲက Tobu Nikko ဘူတာဖက္ကို ခြဲထြက္သြားၿပီး၊ က်န္တဲ႔ ၄ တြဲက Kinugawa Onsen ဘူတာဘက္ကို သြားပါတယ္။ ရထားတြဲ မွားမစီးမိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ကၽြန္မတို႕က Tobu World Square ကိုသြားမွာမိုလို႔ Kinugawa Onsen ဘူတာဘက္ကို သြားတဲ႔ ရထားတြဲကို စီးရပါတယ္။ Kinugawa Onsenဘူတာကို ၁၀နာရီ ခြဲခါနီးေလာက္မွာ ေရာက္ၿပီး၊ ဘူတာကေန ဘာစ္ကား ၁၀မိနစ္ေလာက္ စီးၿပီး Tobu World Square ကိုဆက္သြားရပါတယ္။

Tobu World Square အေၾကာင္း

သြားပံုသြားနည္း နိဒါန္းခ်ီေနရတာနဲ႔ပဲ.... အခုမွ Tobu World Square အေၾကာင္း ေျပာျပပါေတာ႔မယ္။

ဘယ္လိုေနရာပါလဲ။
ကမၻာအႏွံ႕က ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ႔ သမိုင္း၀င္အေဆာက္အအံုေတြ ရဲ႕ ပံုစံတူေတြကို တစ္ေနရာထဲမွာ ၾကည့္ရႈႏိုင္တဲ႔ ဥယ်ာဥ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေဆာက္အအံုေတြ တည္ေဆာက္ထားပံုက ေတာ႔ အေဆာက္အအံုရဲ႕ နဂိုမူလ အရြယ္အစားရဲ႕ ၂၅ပံု ၁ပံု ကို ပံုစံတူ၊ နဂိုမူလလက္ရာအတိုင္း အေသးစိတ္ ေဆာက္လုပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီး ေဆာက္လုပ္ရတဲ႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကေတာ႔ သမိုင္း၀င္ အေဆာက္အဦး ေတြရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာေတြကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၿပီး၊ လူသားေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဒီဗိသုကာ လက္ရာေတြကို ဆက္လက္ၿပီး ထိန္သိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တဲ႔ စိတ္ဆႏၵေတြ ျဖစ္ေပၚလာေစခ်င္တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္တယ္။

ကမၻာအႏွံ႕က သမိုင္း၀င္ ဗိသုကာလက္ရာေတြကို တစ္ေနရာထဲမွာ ေလ႔လာၾကည့္႐ႈႏိုင္တဲ႔ ဗိသုကာျပတိုက္ ႀကီးလို႔လဲ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီျပတိုက္ႀကီးထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၁ႏိုင္ငံက UNESCO ရဲ႕ World Heritage စာရင္း၀င္ အေဆာက္အဦးေပါင္း ၄၅ခု အပါအ၀င္ ၊ အေဆာက္အဦးေပါင္း ၁၀၂ ခု ျပသထားပါတယ္။
America Zone, Egypt Zone, Europe Zone
Asia Zone,Japan Zone, Modern Japan Zone ဆိုၿပီး ခြဲျခားျပသထားပါတယ္။

ဓာတ္ပံုေတြ အမ်ားႀကီး႐ိုက္လာခဲ႔ေပမဲ႔ ပံုအခ်ိဳ႕ကိုပဲ မွ်ေ၀ေပးပါရေစ။
ကဲ ကၽြန္မနဲ႔ အတူ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကရေအာင္လား။ ပထမဆံုး၀င္၀င္ခ်င္း ေတြ႕ရတာက
Modern Japan Zone ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇံုမွာ ၀င္၀င္ခ်င္း စေတြ႕ရတာကေတာ႔ ၂၀၁၂ မွစဖြင္႔မဲ႔ Tokyo Skytree ကိုေတြ႕ရတယ္။

Tokyo Sky Tree

တိုက်ိဳ Dome

လူ႐ုပ္ေလးေတြကို လဲ အေသးစိတ္ ျပဳလုပ္ထားတယ္။ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲမွာ တစ္႐ုပ္နဲ႔ တစ္႐ုပ္ မတူတဲ႔ လူ႐ုပ္ေလးေတြ စုစုေပါင္း ၁၄၀၀၀၀ ႐ိွတယ္တဲ႔။

တိုကိ်ဳ ဘူတာႀကီး

ေနာက္ၿပီး တိုကိ်ဳတာ၀ါ၊ နာရိတာ ေလဆိပ္ႀကီးစတဲ႔... ပံုစံတူေတြကို လည္းၾကည့္ခဲ႔ရတယ္။

အဲဒါၿပီးေတာ႔ အေမရိကားဇံု ျဖစ္ပါတယ္။

Statue of Liberty with American Gate

World Trade Center နဲ႕ Empire State building

Empire State building အနီးကပ္

အီဂ်စ္ဇံုက ပိရမစ္ေတြဆီ ေရာက္ပါၿပီ။

The Great Temple of Abu Simbel (Egypt)

အဲဒီေနာက္ ဥေရာပဇံုက အေဆာက္အဦးေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရပါတယ္။

အေပၚက ပံုေလးက England က Tower Bridge ပါ။ သေဘာၤေလးေတြက ေရြ႕လ်ားေနၿပီး သေဘာၤက တံတားေအာက္ ျဖတ္ရင္ တံတားႀကီး က အဖြင့္အပိတ္ လုပ္ေပးတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ဘြန္ဇိုင္း သစ္ပင္ငယ္ေလးေတြကို အေဆာက္အဦး ေတြနဲ႔ ပနံရေအာင္ စုစုေပါင္း အပင္ငယ္ေလးေတြ ၂၀၀၀၀ စိုက္ပ်ိဳးထားတယ္တဲ႔။

ဥေရာပဇံုက အေဆာက္အအံုေတြ အမ်ားဆံုးပါပဲ။ ကၽြန္မက ဥေရာပကိုတစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးေသးေတာ႔ သူတို႔ ရဲ႕ အေဆာက္အဦးေတြ၊ နန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ Church ႀကီးေတြ ၾကည့္ရတာ အံ႔မခန္းပါပဲ။ လက္ရာေျမာက္လြန္းလို႔ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

ဥေရာပဇံု ၿပီးေတာ႔ အာရွဇံုကို ေရာက္ပါတယ္။ ေအာက္ကပံုကိုျမန္မာေတြအားလံုး ျမင္ဖူးမွာပါေနာ္။

၀မ္းသာစရာကေတာ႔ Asia Zone မွာ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက အာနႏၵာဘုရားကို ဖူးေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။ ကံအေၾကာင္းမလွလို႔ Word Heritage စာရင္းသြင္း မခံခဲ႔ရေပမဲ႔ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ အာနႏၵာေစတီကို ဖူးေတြ႕ ခဲ႔ရလို႔ အလြန္ပဲ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္ရွင္။ ဒါကေတာ႔ ဒီပို႔စ္မွာ ကၽြန္မအေလးထား ေျပာျပခ်င္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

တရုတ္ျပည္က Forbidden City

တရုတ္ျပည္က Great Wall ပံုတူနဲ႔ ၀ူခုန္း၊ ပါဂ်ဲ႕ အရုပ္ေလးေတြကို လဲ သေဘာက်ခဲ႔မိပါတယ္။

ျပီးေတာ႔ ဂ်ပန္ဇံု ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဂ်ပန္နန္းေတာ္ေတြ နဲ႕ Temple ေတြကို ျပသထားပါတယ္။

ကမၻာအႏွံ႕က အံ႔မခန္း ဗိသုကာလက္ရာေတြကို တစ္၀ႀကီးၾကည့္ခဲ႔ရပါတယ္။ ၅ႏွစ္တုိင္တိုင္ တည္ေဆာက္ခဲ႔ရတဲ႕ Tobu World Square ရဲ႕ ဗိသုကာပညာရွင္ေတြကိုလည္း အ႔ံၾသခ်ီးက်ဴး မိပါေတာ႔တယ္ရွင္။

Tobu World Squareကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ၿပီးခ်ိန္မွာ ေန႔လည္(၂)နာရီေလာက္ ရိွေနၿပီမို႔ အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ႔ တာေၾကာင့္ World Heritage စာရင္း၀င္ Tobu Nikko ဘက္က ေတာအုပ္ႀကီးထဲမွာ ရိွတဲ႔ Temples ေတြဆီ ကို အေျပးအလႊား မွီရာရထားနဲ႔ လိုက္ၿပီး အေသာ႔ႏွင္ခဲ႔ၾကပါေသးတယ္။

မသြားဖူးေသးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ မွ်ေ၀ေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

မီးငယ္ေလးရဲ႕ ဒိုင္ယာရီျဖစ္ပါတယ္။

ေႏြအားလပ္ရက္ေလးတစ္ရက္..

2010-08-12T00:59:00.000-07:00

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေႏြရက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါစရွင္။ ဂ်ပန္မွက ဇူလုိင္လလယ္ေလာက္က စၿပီး စက္တင္ဘာ လလယ္ေလာက္ထိ ေႏြရာသီျဖစ္ပါတယ္။
ဒီႏွစ္ေႏြရာသီက ကၽြန္မေနတဲ႔ ဂ်ပန္ေျမာက္ပိုင္းကၿမိဳ႕မွာေတာင္ ၃၄ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ေလာက္ထိ ျမင့္တက္ၿပီး ပူျပင္းပါတယ္။

ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္ အေၾကာင္း မွ်ေ၀ပါရေစေနာ္။
ကၽြန္မရဲ႕ Campus ကေတာင္ေပၚမွာ ျဖစ္တဲ႔အျပင္ Lab ကလဲ ၁၀ထပ္ေျမာက္ မွာရိွတာမို႕ Lab ကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ ပင္လယ္ႀကီးကိုျမင္ေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ရာသီဥတုသာယာရင္ သေဘာၤေလးေတြကိုေတာင္ ျမင္ရတယ္။
ဒီၿမိဳ႕မွာေနတာ၄ႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီ။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီေလာက္နီးေနတဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခဆီကို သြားဖို႕ တစ္ခါမွ စိတ္မကူးခဲ႔မိဘူး။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲစံုတုန္း၊ ႀကိဳတင္မစီစဥ္ထားျဖစ္ပဲ ယူရိအာဂဲၿမိဳ႕ဆိုတဲ႔ ေနရာက ကပင္လယ္ကမ္းေျခေလး တစ္ခုဆီကို သြားျဖစ္ၾကတယ္။ ကၽြန္မေနတဲ႔ ဆင္ဒိုင္းၿမိဳ႕ကေန ဘစ္နဲ႔ မိနစ္၄၀ေလာက္ပဲ သြားရတာ။ အဲဒီကမ္းေျခေလးကလဲ ေႏြရာသီ အခ်ိန္ပဲ ဖြင့္တဲ႔ ယာယီကမ္းေျခေလးပဲျဖစ္တယ္။
အဲဒီေန႔က ေနအလြန္ပူေပမဲ႕ ပင္လယ္ေရနဲ႕ ထိေတြ႕ရတာ လူေရာစိတ္ေရာ လန္းဆန္းေအးျမသြားတယ္။

မၾကားရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ လိႈင္းသံေလးေတြ ကိုနားဆင္ရင္း၊ မျမင္ရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ ပင္လယ္လိႈင္းလံုးေလးေတြ၊ေလဆိပ္နဲ႔ နီးလို႔ ပင္လယ္ေပၚကျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ႔ ေလယဥ္ပ်ံေတြ ေငးၾကည့္ရင္းနဲ႔ေပါ႕။ ပင္လယ္ေရက တို႕ဆီက ကမ္းေျခေတြကလို သိပ္မသန္႔ရွင္းဘူး။ ပုဇြန္အေသးေလးေတြပါ ပါလာၿပီး အသားယားလို႔ ၾကာၾကာေရထဲ မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ထီေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ျဖာေလးတစ္ခ်ပ္ငွားၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္။
ညီမေလးေတြကေတာ႔ ဓာတ္ပံုေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိုက္ၾကၿပီး ေရထဲကကို မတက္ေတာ႔ဘူး။

ပင္လယ္ထဲမွာ ေရဆင္းေဆာ႔တဲ႔သူေတြကို ေစာင္႔ၾကည့္တဲ႔ ေမွ်ာ္စင္ရိွတယ္။ ေဘာလံုးေလးေတြနဲ႔ တားထားတဲ႔ ေနရာကို ေက်ာ္ၿပီးသြားရင္ မိုက္ခြက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းေအာ္ၿပီး သတိေပးတယ္။

ဒါက ေရခ်ိဳးခန္းေလးေတြပါ။ တစ္ေယာက္တစ္ရာတဲ႔။

အ၀တ္လဲတဲ႔ အခန္းေလးေတြေပါ႕။
ယာယီဆိုင္ခန္းေလးေတြပါ။
သဲေသာင္ျပင္ႀကီကေတာ႔ ပူလိုက္တာ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ပင္လယ္ေရနဲ႔ထိေတြ႕လိုက္ရတဲ႔ တို႔ေတြအားလံုး ပူတာကိုေမ႔ၿပီး အလြန္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကတယ္။

အဲဒီေနာက္ ေန႔လည္စာစားၿပီး ေတာ႔ ေန႔လည္(၁)နာရီခြဲေလာက္ပဲ ရိွေသးတာ ၊ ညေနပိုင္း မီရွဴးမီးပန္းပစ္တဲ႔ပြဲ ၊ ဂ်ပန္လို ဟနဘိပြဲေတာ္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ အတြက္ဘယ္ေနရမွာ နားရပါ႕။ ေနကလဲပူပါ႕။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ကားဂိတ္နားက ကေလးကစားကြင္းထဲက သစ္ပင္ရိပ္မွာ ေနရာရၾကတယ္။ ညေန၃ နာရီခြဲေလာက္ မိုးအံု႕သြားတာနဲ႔ ပြဲေတာ္ဘက္ကို ထြက္လာၾကတယ္။

သူမ်ားေတြက ဟနဘိၾကည့္ဖို႕ အခင္းေတြခင္းၿပီး ေနရာ ႀကိဳတင္ဦးထားၾကတဲ႔ ေနရာေရာက္လာတယ္။

ပြဲေစ်းတန္းဘက္ေလွ်ာက္။ မုန္႔၀ယ္စားလိုက္၊ ေရ၀ယ္ေသာက္လိုက္နဲ႔ ေပါ႕။

ေကာင္မေလးေတြက သူတို႔ ဂ်ပန္ရိုးရာ Yukata လို႔ေခၚတဲ႔ ေႏြရာသီ ၀တ္စံုေလးေတြ ၀တ္ၾကတယ္။

ေနလဲ၀င္ေတာ႔မယ္။ေစာင္႔ရတာ ေန႔လည္ထဲကဆိုေတာ႕ ပင္ပန္းလွၿပီ။

ကမ္းမွာ ဆိုက္ထားတဲ႔ သေဘာၤေတြထြက္သြားလို႔ တို႔ေတြထိုင္ေနတဲ႔ ေရွ႕ကျမင္ကြင္းရွင္းသြားတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ေခါက္လို႔ရတဲ႔ စားပြဲနဲ႔ ကုလားထိုင္ေလးေတြယူလာၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ၾကတာ။

မီးပံုးေလးေတြေမွ်ာေနၿပီ။ ဒါျပီးရင္ေတာ႔ ဟနဘိ ၾကည့္ရေတာ႔မွာပါ။

ဟနဘိက ည ၈ နာရီမွ စပါတယ္။
ေရထဲကေနထြက္လာသလိုမ်ိဳးျမင္ရတာပါ။ မိုးေပၚကဟနဘိပဲၾကည့္ဖူးေသးေတာ႔ ဒါမ်ိဳး ၾကည့္ရတာ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္သြားတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာေပါ႕။

မီးငယ္ေလးရဲ႕ဒိုင္ယာရီျဖစ္ပါတယ္။

ခ်ယ္ရီသီးျခံ သို႔အလည္တစ္ေခါက္

2010-07-02T18:03:00.000-07:00

ဂ်ပန္မွာ အသီးအႏွံေတြက သူရာသီနဲ႔သူ သီးၾကပြင့္ၾကတယ္။ ဆာကူရာလို႔ ေခၚတဲ႔ ခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြက ၃လပိုင္းအကုန္ နဲ႔ ၄လပိုင္းမွာ ပြင့္ၾကၿပီး ၅ လိုက္ပိုင္းေလာက္ကေန ၇ လပိုင္း အကုန္ေလာက္ထိကေတာ႔ ဆာကူရမ္ဘို (Sakuranbo) လို႔ေခၚတဲ့ ခ်ယ္ရီသီးေတြ သီးတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ ခ်ယ္ရီသီးနီနီေလးေတြက အရသာခ်ိဳျမျမေလး ႐ိွၿပီး ျမင္ရတာနဲ႕ကို စားခ်င္စဖြယ္ေလး။

ခ်ယ္ရီသီးေတြ အမ်ားဆံုးသီးတဲ႔ ေနရာက ရာမဂတ ခ႐ိုင္၊ ဟီဂ႐ိွနဲ႔ ၿမိဳ႕ပါ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း ကၽြန္မေနတဲ႔ ၿမိဳ႕ကေန ဘစ္ကားနဲ႔ တစ္နာရီ၊ မိနစ္၂၀ ေလာက္ပဲ သြားရပါတယ္။ ရထားနဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္လဲ Sakuranbo Higashine Station ထိသြားလို႔ ရပါတယ္။ အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ခ်ယ္ရီျခံေတြ အမ်ားႀကီးရိွတယ္။ ဟိီဂ႐ိွနဲ႕ၿမိဳ႕က ခ်ယ္ရီသီးတင္ မကပါဘူး။ ပန္းသီး၊ သစ္ေတာ္သီးနဲ႕ မိုမိုလို႔ ေခၚတဲ႔ Japanese peach ေတြ အမ်ားဆံုးထြက္တဲ႔ ေဒသျဖစ္လို႔ အသီးမ်ားရဲ႕ ဘုရင္ၿမိဳ႕ လို႔ေတာင္ တင္စားေခၚေ၀ၚ လို႔ရပါတယ္။ ၅လိုက္ပိုင္းကေန ၇လပိုင္းထိက ခ်ယ္ရီ၊ ၈လ နဲ႔ ၉ လပိုင္းက မိုမို လို႔ေခၚတဲ႔ Japanese Peach၊ ၈လပိုင္းကေန ၁၀လပိုင္းအထိက စပ်စ္သီး -Grapes ၊ ၁၁လနဲ႔ ၁၂လပိုင္းက ဂ်ပန္လို ラ。フランス(Rafuransu） လို႔ေခၚတဲ႔ သစ္ေတာ္သီး နဲ႔ ၉လပိုင္းကေန ၂ လပိုင္း အထိကပန္းသီးေတြ လိႈင္လိႈင္ သီးတဲ႔ အခ်ိန္ေတြေပါ႕။

ဂ်ပန္ေရာက္တာ ၄ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ခ်ယ္ရီသီးပင္ေတြသီးေနတဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ကားေပၚကပဲ လွမ္းၾကည့္ဖူးခဲ႔တယ္။ ပန္းပြင့္တဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြက အမ်ိဳးအစား အမ်ိဳးမ်ိဳး႐ိွတယ္။ ကၽြန္မေက်ာင္းသြားတဲ႔ လမ္းမွာ ႐ိွတဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္မွာလဲ အနက္နဲ႔ အနီေရာင္ေရာေနတဲ႔ ခ်ယ္ရီသီး ေသးေသးေလးေတြသီးေနတာေတြ႕ရေပမ႔ဲ စားလို႔မရဘူး။ ဒီေတာ႔ ခ်ယ္ရီသီးေတြကို စားလို႔ ရေအာင္ တစ္ပင္နဲ႔ တစ္ပင္ မ်ိဳးစပ္ျပဳျပင္ၿပီး စိုက္ပ်ိဳးလိုက္ေတာ႔ စားခ်င္စဖြယ္ ခ်ယ္ရီသီးပင္ေလးေတြ ျဖစ္လာတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ဒီနွစ္ေတာ႔ ရာမဂတၿမိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းမမႀကီးရဲ႕ ေအာ္ခစန္ ကလိုက္ပို႔လို႔ ခ်ယ္ရီျခံကို ေရာက္ဖူးခဲ႔ၿပီး ခ်ယ္ရီသီးပင္ေလးေတြ၊ သစ္ကိုင္းမွာ တြဲလြဲခိုေနၾကတဲ႔ နီနီရဲရဲ ခ်စ္စရာ ခ်ယ္ရီးသီးေလးေတြ ကို အနီးကပ္ ျမင္ခြင့္ရ၊ ခူးစားခဲ႔ရလို႔ ပံုေလးေတြကို မွ်ေ၀ပါရေစ။

ဟီဂ႐ိွနဲ႔ ၿမိဳ႕ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ႐ုတ္တု (ခ်ယ္ရီသီးခိုင္ေလး ကိုင္ထားတဲ႔ပံု)

လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီလိုမ်ိဳးခ်ယ္ရီသီးျခံေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႔ခဲ႔ရတယ္။

၀င္ခဲ႔တဲ႔ ခ်ယ္ရီျခံ

ခ်ယ္ရီသီးေလးေတြကို ဒီလိုမ်ိဳး အေလးခ်ိန္နဲ႔ အရြယ္အစားကို ခြဲၿပီး.

ေရာင္းဖို႔အတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အေလးခ်ိန္ခ်ိန္ၿပီး ဗူေလးေတြထဲကို ထည့္တယ္။

ဂ်ပန္မွာေတာ႔ အသီးအႏွံေတြက အသားငါးထက္ ပိုေစ်းႀကီးတယ္။ ခ်ယ္ရီသီး ဗူးေလးတစ္ဗူးကို ယန္း ၅၀၀ ေပးရပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ သြားတဲ႔ အခ်ိန္ မိုးသည္းသည္း႐ြာေနခဲ႔ေပမဲ႔ ခ်ယ္ရီပင္ေတြက ပလပ္စတစ္ အမိုးေအာက္မွာဆိုေတာ႔ ခ်ယ္ရီသီးေလး ခူးစားလိုက္၊ ဓာတ္ပံု ႐ိုက္လိုက္နဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာ တနဂၤေႏြေန႔ေလး တစ္ရက္ ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္႐ွင္။

ေၾသာ္ေမ႔လို႔ ...ခ်ယ္ရီသီးေလးေတြ ႀကိဳက္သေလာက္ခူးၿပီး သံုးေဆာင္သြားၾကပါအံုးေနာ္။....

ဂ်ပန္မွာ ခ်က္တဲ႔ဟင္း(အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ)

2010-06-29T23:32:00.001-07:00

နိဒါန္း။ ။ ဟင္းခ်က္နည္းအေၾကာင္းမစခင္ ထံုးစံအတိုင္း နိဒါန္းပ်ိဳးပါရေစ။
အင္ဒိုနီး႐ွားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မီးငယ္ေလး ေဖ႔ဘြတ္မွာတင္ထားတဲ႔ ဟင္းေတြကိုၾကည့္၊ အထင္ေတြ ၾကီးၿပီး ဟင္းခ်က္နည္း ဘေလာ႔ေရးပါလားတဲ႔။ သူကလဲ အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီးမွ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ စိတ္၀င္စားၿပီး ဘေလာ႔ေရးေနေလရဲ႕။ မီးငယ္ေလးကလဲ ဟင္းသာခ်က္ေနတာ စနစ္တက်သိပ္႐ိွတာမဟုတ္၊ စားခ်င္တာေတြ ၾကံဖန္ခ်က္ၿပီး ေဖ႔ဘြတ္မွာ တင္ၾကြားေနတာဆိုေတာ႔ ..ျမန္မာလိုပဲ ဘေလာ႔ေရးတတ္တယ္၊ အဂၤလိပ္လို ေရးဖို႕အဂၤလိပ္စာျပန္ေလ႔လာရအုန္းမယ္.. ဆိုၿပီး ျငင္းထားရတယ္။ :D
ဒါေပမဲ႔ အခုေတာ႔ ဂ်ပန္ေရာက္ၿပီးမွ ဟင္းခ်က္နည္းကို စတင္ စိတ္ပါ၀င္စားလာၿပီး သူမ်ားေတြကို ခ်က္ေကၽြးခ်င္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ေရးေပးရင္းနဲ႔ ဂ်ပန္မွာ ဟင္းခ်က္နည္းကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ ေရးျဖစ္သြားပါတယ္။

အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ

ဟင္းခ်က္နည္း အေၾကာင္းေရးတဲ႔ ၀က္ဆိုဒ္ေတြ ဘေလာ႔ေတြမွာလဲ ႐ိွၿပီးသားမိုလို႔ ဂ်ပန္မွာ ၀ယ္လို႔ ရတဲ႔ Ingredients ေတြနဲ႔ ပဲခ်က္တဲ႔ နည္းကို ေျပာျပမယ္ေနာ္။

လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား

လူ ၁၀ ေယာက္မွ ၁၂ ေယာက္စာ

၁။ ၾကက္သား 1kg ဆိုရင္ ရတယ္။ ၾကက္႐ိုးျပဳတ္ရည္က အရသာ ပိုခ်ိဳေတာ႔ ၾကက္ေကာင္လံုး ၁ ေကာင္ပဲ ၀ယ္လိုက္ပါ။
၂။ ဂ်င္း တစ္ထုတ္၊ ႀကက္သြန္ျဖဴ ၁ လံုး ၊ ၾကက္သြန္နီဥႀကီး ၂ လံုး
၃။ ၾကက္ဥ ၁၀လံုး၊
၄။ Pasta ေခါက္ဆြဲေျခာက္ (မုန္႔ၾကြတ္ေၾကာ္ဖို႔) ၁ ထုတ္
၅။ ကုလားပဲ
၆။ Kinako ပဲမႈန္႔ (ကုလားပဲ ၀ယ္လို႔ မရရင္ ထည့္ဖို႔) ၂ ထုတ္
၇။ အုန္းႏို႔ ၁ ဗူး
၈။ ေခါက္ဆြဲ (Yakisoba ေခါက္ဆြဲကို သံုးတယ္။ အထဲက အမႈန္႔ေတြကို လႊင့္ပစ္တယ္)
အထုတ္ေသး ၃ထုပ္ပါတဲ႔ ေခါက္ဆြဲထုပ္ ၄ ထုတ္
၉။ ၾကက္သြန္ျမိတ္ ၁ စည္း
၁၀။ ငံျပာရည္ (Nanpala)
၁၁။ lemon ၃ လံုး
၁၂။ သၾကား၊ ဆား
၁၃။ ေဂၚဖီထုတ္ ေသးေသးေလးေတြ လွီးၿပီးသား အထုတ္ ၂ ထုတ္
(သူတို႔ေတြက ၾကက္သြန္နီ အစိမ္းမၾကိဳက္မွာစိုးလို႔ အဲဒါအစား ထည့္တာ)

ပံု။ ပါစတာေခါက္ဆြဲေျခာက္နဲ႔ Kinako ပဲမႈန္႔ထုတ္

(၂)နာရီေလာက္အတြင္း ခ်က္ၿပီးတဲ႔ နည္း

ကုလားပဲနဲ႔ ခ်က္မယ္ဆိုရင္ ကုလားပဲကို တစ္ညေရစိမ္ၿပီး ၾကိဳျပဳတ္ထား။ Mixer or ဘလင္ဒါ နဲ႔ ေမႊထားပါ။

၁။ ၾကက္ဥ ၁၀လံုးကို ထမင္းေပါင္းအိုးထဲ ထည့္ၿပီး ျပဳတ္ပါ။
၂။ ပထမဆံုး ၾကက္ေကာင္လံုးကို တစ္ျခမ္းျခမ္း ၿပီးျပဳတ္ပါ။ ျမန္ျမန္ က်က္ေအာင္လို႔ ။ ၄ ပိုင္းေလာက္ ပိုင္းႏိုင္ရင္လဲ ပိုင္းေပါ႔။ မီးငယ္ေလးကေတာ႔ ၾကက္ကို ပိုင္းဖို႔ အင္အားမ႐ိွလို႔ ၾကက္အသားခ်ည္း 1kg ၀ယ္။ ဒီကစူပါမွာက ၾကက္ေကာင္လံုး အ႐ိုးခ်ည္းကို ၆၈ ယန္းေလာက္နဲ႔ ၀ယ္လို႔ရေတာ႔ အဲဒီအ႐ိုးကို ၀ယ္တယ္။ အားလံုးကို ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ထုထားတာ၊ ဆား၊ ငံျပာရည္ထည့္ၿပီး ျပဳတ္ပါ။ ၾကက္သားက တစ္အားႏူးစရာမလိုေတာ႔ ႐ိုး႐ိုးအိုးနဲ႔ ျပဳတ္ရင္လဲ ရတယ္။

၃။ အဲဒါေတြ ျပဳတ္ထားတုန္း ၾကက္သြန္နီ ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴကို ေသးေသးေလးေတြျဖစ္ေအာင္ စဥ္းထားပါ။
၄။ ၾကက္သြန္ျမိတ္ နဲ႔ လီမြန္သီးကိုလဲ လွီထားပါ။
၅။ အဲဒါေတြလွီးၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ ၾကက္ဥျပဳတ္က ရေလာက္ၿပီ။ ဆယ္ၿပီး အေအးခံထား။
၆။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္႐ိွၿပီ ထင္ပါ့။ ၾကက္သားျပဳတ္ကို ဆယ္ၿပီးအေအးခံထား. ။
၇။ ဆီဒယ္အုိးတည္ၿပီး ပါစတာေခါက္ဆြဲေျခာက္ေတြကိုေၾကာ္ပါ။
၈။ ၾကက္သားေအးၿပီ။ အတံုးေသးေသးေလးေတြျဖစ္ေအာင္ လက္နဲ႔ ခြာထားပါ။
၉။ ဆီဒယ္အုိးကို ပူေအာင္ျပန္တည္ (ဆီမ်ားေနရင္ခပ္ထား) ၊ စင္းထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴနီ ထည့္ၿပီးေၾကာ္
အေရာင္တင္ င႐ုတ္သီးမႈန္႔ထည့္ (အေရာင္ပိုလွခ်င္ရင္ နည္းနည္းပိုထည့္)၊ ၾကက္သြန္ျဖဴနီေၾကာ္က အေရာင္နဲနဲ ေျပာင္းလာရင္ ခြာထားတဲ႔ ၾကက္သားေတြထည့္ေၾကာ္၊ ငံျပာရည္ နည္းနည္းထပ္ေလာင္းၿပီး ေၾကာ္၊
၁၀။ အသားျပဳတ္ရည္အိုးကို မီးဖိုေပၚျပန္တင္ၿပီး ဂ်င္းဖတ္ေတြကိုဆယ္ပစ္။ Kinako ပဲမႈန္႔ သံုးမယ္ဆိုရင္ ေရနဲ႔ ေဖ်ာ္ထားပါ။
၁၁။ အရည္ျပန္ပူလာရင္ ေၾကာ္ထားတဲ႔ ၾကက္သားေတြေလာင္းထည့္။ ကုလားပဲႏွစ္ေတြကို ေရေဖ်ာ္ၿပီးထည့္။ (OR ) ကုလားပဲ မသံုးဘူးဆိုရင္ ေတာ႔ Kinako ပဲမႈန္႔ ေရေဖ်ာ္ထားတာကို ေလာင္းထည့္။ ေမႊေပးပါ။
၁၂။ ဆူလာၿပီဆိုရင္ အုန္းႏို႔ထည့္ပါ။ သၾကား နဲ႔ ဆား၊ ငံျပာ၇ည္ ထပ္ထည့္ပါ။ အေပါ႔ အငံျမည္းၾကည့္အုန္း။
၁၃။ ဆူၿပီဆိုရင္ ၅ မိနစ္ေလာက္ထပ္တည္ထားအုန္း။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၾကက္ဥ ခြာၿပီး တစ္ျခမ္းစိတ္ထား။
၁၄။ အခ်ိန္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ရာခိေစာဘ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြကို ေရေႏြးနဲ႔ ခဏျပဳတ္၊ (OR) မိုက္ခ႐ိုေ၀႔ဖ္မွာ အပူေပး။ (ဒီတိုင္းဆိုရင္ နည္းနည္းမာမယ္ထင္လို႔ )၊ ဒီအတိုင္းလဲ ဟင္းရည္ပူပူနဲ႔ဆိုရင္ စားလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ကဲ ပြဲျပင္လို႔ ရၿပီ။

မီးငယ္ေလးကေတာ႔ Lab မွာ ဒီအတိုင္းပဲ ခ်က္ေကၽြးဖူးတယ္။ International Festival မွာလဲ Kinako အမႈန္႔နဲ႔ ဒီနည္းအတိုင္းပဲ ခ်က္ဖူးတယ္။ သူတို႔ဂ်ပန္ေတြကေတာ႔ အိုအိ႐ွိး အိုအိ႐ီွး တဲ႔..

ဒီပံုကေတာ႔ အိုခစန္တို႕ကို ခ်က္ေကၽြးတံုးကပံု။ သူတို႕ဆီက အူဒံုစားရင္ ထည့္စားတဲ႔ အေၾကာ္ေလးေတြနဲ႕ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ေၾကာ္ၿပီးသား ႐ွာေတြ႔လို႔ အဲဒါေတြ သံုးထားတယ္။ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ေၾကာ္ၿပီးသား႐ွာလို႔ ရရင္ေတာ႔ ပါစတာေျခာက္ ေၾကာ္စရာမလိုေတာ႔ အလုပ္႐ႈပ္သက္သာတာေပါ႕။

မီးငယ္ေလးၾကံဖန္ခ်က္သည္။

သူတို႔ အမိႈက္ပစ္တဲ႔နည္း

2010-06-26T06:54:00.000-07:00

စည္းကမ္းသည္လူ၏တန္ဖိုး ဆိုတဲ႔ စကားပံုေလးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက မွတ္သားဖူးပါတယ္။
အမိႈက္မပစ္ရ၊ ကြမ္းေသြးမေထြးရ။ ယဥ္မရပ္ရ။ စတဲ႕ စတဲ႕ စာတန္းေလးေတြကို ကၽြန္မတို႕ အျမဲတန္းေတြ႔ဖူးၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုစည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြကို လူတစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းစီက လိုက္နာႏိုင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သြားရင္းလာရင္း အမိႈက္ေလးတစ္ခ်က္ပစ္တာ ဘယ္သူသိတာမွတ္လို႔ ၊ ငါမပစ္လဲ သူမ်ားေတြ ပစ္ေနၾကတာပဲ လို႕ေတြးၾကၿပီးေတာ႔ ပစ္လိုက္ၾကတာနဲ႕ အမိႈက္မပစ္ရဆိုတဲ႕ ေနရာမွာ အမိႈက္ပံု ႀကီးျဖစ္လာရတာပဲ မဟုတ္လား။

ဂ်ပန္မွာ ေနရစဥ္ကာလအတြင္း ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြဆီက အတုယူစရာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီထဲက ကၽြန္မအႀကိဳက္ဆံုး ကေတာ႔ သူတို႕ တစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ႕ စည္းကမ္း႐ိွမႈပါပဲ။ ကၽြန္မသေဘာက်တဲ႔ အခ်က္ကေတာ႔ သူတို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ အမိႈက္ပစ္နည္း စနစ္ပါပဲ။

အမိႈက္ပစ္ဖို႔အတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အမိႈက္အိတ္ ကို၀ယ္ရပါတယ္။ အမိႈက္အိတ္ အမ်ိဳးအစား (၂)မ်ိဳး႐ိွတတယ္။ တစ္မ်ိဳးက မီး႐ိႈ႔လို႕ရတဲ႔ အမိႈက္ (သို႔မဟုတ္) မီးဖိုေခ်ာင္ထြက္ အမိႈက္၊ စကၠဴစုတ္၊ တစ္႐ွဴးစတဲ႔ household garbage ေတြထည္႔ရတာပါ။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ႔ ပလတ္စတစ္ေတြပဲ ထည့္ပစ္ရတဲ႔ အိတ္ပါ။ အိတ္ေပၚမွာ ဂ်ပန္လို ကတကန နဲ႔ Pura （プラ）လို႔ေရးထားပါတယ္။

အမိႈက္အိတ္(၂)မ်ိဳး

(အစိမ္းေရာင္က Household Garbage ထည့္ဖို႔၊ အနီေရာင္က ပလတ္စတစ္ ထည့္ဖို႔ )

သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အမိႈက္အိတ္နဲ႔ မပစ္ပဲ ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္နဲ႔ ပစ္မိရင္ သူတို႔ကအဲဒီအိတ္ကို သိမ္းမသြားပဲ စာကပ္ထားခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သိမ္းတာပါ။

ဒီေနရာမွာ ေျပာရအုန္းမယ္။ သူတို႔ ဆီကပစၥည္းေလးေတြတိုင္း မွာ ပလတ္စတစ္ဆို Pura　（プラ）, စာ႐ြက္သားဆိုရင္ kami （紙）၊ ပုလင္းဆိုရင္ pet စသျဖင့္ ထုတ္လုပ္ကတည္းက တံဆိပ္ေလးေတြ႐ိုက္ၿပီးသားပါ။ ဒီေတာ႔ သံုးစြဲၿပီးလို႔ လႊင့္ပစ္ေတာ႔မယ္ဆိုရင္ အဲဒီတံဆိပ္ေလးေတြကိုၾကည္႔ အမ်ိဳးအစားခဲြၿပီး လႊင့္ပစ္ၾကတာပါ။ ေကာင္းလိုက္တဲ႔ system ပဲေနာ္။ ေအာက္က ပံုေလး ေတြမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

ဒီပံုကေတာ႔ ကၽြန္မေနတဲ႔ အေဆာင္နားက အမိႈက္ထည္႔ရတဲ႔ အိမ္ေလးပါ။

ပစ္ရမဲ႕ အမိႈက္အမ်ိဳးအစားကိုလိုက္ၿပီး ေန႔ ကိုသတ္မွတ္ထားပါတယ္။ တရုတ္၊ အဂၤလိပ္၊ ကိုရီးယားဘာသာ ေတြနဲ႔ပါ ေရးေပးထားပါတယ္။ ေနရာလိုက္ၿပီး ေန႔ေတာ႔ ကြာျခားမွာေပါ႔။

ပစ္လို႔မရတဲ႔ အမိႈက္အမ်ိဳးအစားေတြကိုလဲ ေဖာ္ျပထားေသးတယ္။ ဒါကေတာ႔ ကၽြန္မေနတဲ႔ အေဆာင္နားက အမိႈက္ပစ္ရတဲ႔ ေန႔ေတြပါ။

အမိႈက္အိမ္ေလးရဲ႕ တံခါးမွာ ကပ္ထားေပးတာပါ။

မီးဖိုေခ်ာင္ထြက္ ပစၥည္း၊ စကၠဴစုတ္၊ တစ္႐ွဴး စတဲ႔ household Garbage ေတြကို အဂၤါနဲ႔ေသာၾကာေန႔။ ပလတ္စတစ္ကို ဗုဒဟူးေန႕။

ပုလင္း၊ ပလပ္စတစ္ပုလင္း ေတြနဲ႕ သံဗူးခြံေတြကို စေနေန႔ဆိုၿပီး ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ပုလင္းခြံေတြပစ္ရမဲ႔ ေန႔ဆိုရင္ ေသာၾကာေန႔ညေနထဲက ပုလင္းခြံေတြထည့္ဖို႕ အ၀ါေရာင္ျခင္းေလးေတြ လာခ်ထားေလ႔႐ိွပါတယ္။

ကၽြန္မလဲ အစကေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ အမိႈက္ပစ္နည္းစနစ္ေတြကို သိပ္နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္မမွတ္မိသေလာက္ကေတာ႔
၁။ ပလပ္စတစ္ေတြပစ္မယ္ဆိုရင္လဲ ညစ္ပတ္ေနရင္ ေရေဆးၿပီးမွ ပစ္ရမွာတဲ႕။ ၂။ သတင္းစာ၊ စာအုပ္နဲ႔ စာ႐ြက္ေတြကို လႊင့္ပစ္မယ္ဆိုရင္ ႀကိဳးနဲ႔ စည္းေႏွာင္ၿပီးမွ ပစ္ရတယ္တဲ႔။ တီဗြီအစီအစဥ္ တစ္ခုမွာ ႀကိဳးခ်ည္နည္း ဆိုတာေတာင္ ၾကည့္ဖူးလိုက္ေသးတယ္။
၃။ ပလတ္စတစ္ပုလင္းေတြဆိုရင္လည္း ပုလင္း အဖံုး နဲ႔ ပုလင္းမွာ ကပ္ထားတဲ႔ တံဆိပ္က ပလတ္စတစ္ျဖစ္တဲ႔အတြက္ Pura ထဲကိုထည္႔ၿပီး ဗူးခြံေလးေတြခ်ည္း သပ္သပ္ လႊင့္ပစ္ရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ႔ တံဆိပ္ခြာထားတဲ႔ ဗူးခြံေလးေတြ ကိုစနစ္တက် ျခင္းေလးေတြထဲမွာ ထည့္ထားတာ ျမင္ဖူးပါတယ္။ (ကၽြန္မေနတဲ႔ ေနရာကေတာ႔ ေက်ာင္းသား အမ်ားစု ေနတဲ႔ ေနရာျဖစ္လို႔လားမသိ။ ပံုထဲမွာ ျမင္ရတဲ႔အတိုင္း အဖံုးလဲမခၽြတ္၊ တံဆိပ္လဲ ခြာမထားၾကဘူးေနာ္။ )
၄။ ေနာက္ၿပီး စကၠဴကဒ္ပံုး ေတြဆိုရင္လည္း ကဒ္ပံုးကို ျဖန္႔ ၊ ျပားေအာင္လုပ္ၿပီးမွ ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး ပစ္ရတယ္တဲ႔။ အခ်ိဳရည္ ကဒ္ပံုးနဲ႔ ႏြားႏို႔ ကဒ္ပံုးခြံေတြ ကိုလည္း ဒီတိုင္း လႊင့္မပစ္သင့္ဘူး။ ေရေဆး၊ ျပားေအာင္လုပ္၊ အဲဒီ ကဒ္ၿပားေလးေတြကို စုထား ၊ တတ္ႏိုင္ရင္ Super ကို ေစ်း၀ယ္သြားတဲ႔ အခါ ယူသြားရမယ္တဲ႔ ။

ဒီကတစ္ခ်ိဳ႕ Super ေတြရဲ႕ ေ႐ွ႕မွာ အဲဒီ ကဒ္ၿပားေလးေတြ ထည္႔ဖို႔ အမိႈက္ပံုး႐ိွတယ္။ တတ္ႏိုင္ရင္ အဲဒီမွာ သြားထည့္သင့္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း ကဒ္ျပားေလးေတြကို စု၊ ႀကိဳးနဲ႔ စည္းၿပီး စနစ္တက်လႊင့္ပစ္သင္ပါတယ္တဲ႔။

Super ေရွ႕က ကဒ္ျပားထည့္ရတဲ႔ အမိႈက္ပံုး

ဘယ္ဘက္က ႏို႔ဗူး၊ အေအးဗူး စတဲ႔ စကၠဴဗူးခြံေတြပစ္ဖုိ႔နဲ႔ ညာဘက္က အသားငါးထည့္ထားတဲ႔ ပလပ္စတစ္ဗူးခြံေတြ ပစ္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေအာက္က ပံု(၂)ပံုက အမိႈက္ပံုးေပၚ မွာေရးထားတဲ႔ စာေတြပါ။

ေရေဆး အေျခာက္ခံၿပီးမွ ယူလာပါ စကၠဴဗူးခြံမ်ားကို ေရေဆး၊ ျဖန္႔ထား အေျခာက္ခံ၊

ေခါက္ၿပီးယူလာပါ၊

ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္ တဲ႔။

ဒီပံုကေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းမွာ ထားတဲ႔ အမိႈက္ပံုးေတြပါ။

အမိႈက္ပံုးမွာ ပစ္ရမဲ႔ အမ်ိဳးအစား ကိုစာကပ္ထားတယ္။

(၀ဲမွယာ- ပုလင္း၊ သံဗူးခံြ၊ ပလတ္စတစ္၊ household garbage)
ေနရာတိုင္းမွာ ဒီလိုမ်ိဳး အမိႈက္ပံုးေတြ႐ိွပါတယ္။

သူတို႕ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ အားလံုးလဲ ဒီလိုစည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာၿပီးလုပ္ၾကတယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ အမ်ားစုကေတာ႔ လိုက္နာၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံျခားသားေတြဟာ သူတို႔ ရဲ႕ အမိႈက္ပစ္နည္းစနစ္ကို နားမလည္ၾကသလို မလိုက္နာၾကသူေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါ။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ေက်ာင္းကရတဲ႔ အေဆာင္မွာ ေနတုန္းကဆိုရင္၊ ႏိုင္ငံျခားသားေက်ာင္းသားေတြခ်ည္းပဲ ဆိုေတာ႔ အေဆာင္က အမိႈက္ပံုမွာ စည္းကမ္းမလိုက္နာပဲ စြန္႔ပစ္ခဲ႕ၾကတာ ကၽြန္မအပါအ၀င္ေပါ႕။ အမိႈက္သိမ္းတဲ႔သူေတြေတာ႔ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္မွာပဲေနာ္။ :D

ေက်ာင္းကအေဆာင္ကတစ္ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရလို႔ အျပင္မွာ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္အခန္းငွားေနရေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ စည္းကမ္းေတြကို မလိုက္နာလို႔ မျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္မကေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ စနစ္တက်႐ိွလွတဲ႔ အမိႈက္ပစ္နည္း ကိုတစ္ကယ္႔ကို သေဘာက်မိပါတယ္ရွင္။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႔လဲ သူတို႔ႏိုင္ငံက သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းမႈ ျမင့္မားတာပဲေလ။ သန္႔႐ွင္းလွပတဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ဖန္တီးႏိုင္ဖို႔ စည္းကမ္း႐ိွ႐ိွ အမိႈက္ပစ္ၾကပါစို႔လား႐ွင္။

ဘြဲ႔လြန္က်မ္းျပဳသုေတသနအေျခခံ လုပ္ထံုးႏွင့္ ေရးထံုးမ်ား(ေဒါက္တာတင္စိုး)

2010-03-30T06:00:00.000-07:00

Social Science နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး Thesis ေရးမဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာတင္စိုးရဲ႕ ဘြဲ႔လြန္က်မ္းျပဳသုေတသနအေျခခံ လုပ္ထံုးႏွင့္ ေရးထံုးမ်ား စာအုပ္ကို မွ်ေ၀ေပးခ်င္ပါတယ္။
စာအုပ္ပိုင္႐ွင္လြင္စံ ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Method for Writing Research Based Thesis

Donto Festival နွင့္ ဂ်ပန္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္

2010-02-24T23:00:00.000-08:00

ဂ်ပန္မွာ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္သစ္ကူးအခါသမယမွာ က်င္းပေလ႔႐ိွတဲ႔ ပြဲေတာ္တစ္မ်ိဳးအေၾကာင္း ေရးခ်င္ပါတယ္။ ဒၿီမိဳ႕မွာေတာ႔ Donto Matsuri လို႔ေခၚပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဇန္န၀ါရီလ (၁၄)ရက္မွာ က်င္းပပါတယ္။
ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြဟာ Jinja လို႔ေခၚတဲ႔ နတ္ဘုရားေက်ာင္းေတြကို သြားၾကၿပီး ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဆုေတာင္းေလ႔႐ိွၾကပါတယ္။ ကၽြန္မလဲ Sendai ကို ေရာက္ခါစႏွစ္မွာ host family က အစ္ကိုက ေခၚသြားလို႔ ေရာက္ဖူးခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္မေနတဲ႔ၿမိဳ႕မွာ Hachiman Jinja (Hachiman shrine) လို႔ေခၚတဲ႔ နတ္ဘုရားေက်ာင္း ႐ိွပါတယ္။ Sendai တစ္ၿမိဳ႕လံုးကလူေတြဟာ Hachiman Jinja ကိုလာၿပီးဆုေတာင္းတယ္လို႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ စည္ကားလွပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ဆီက ပြဲေစ်းတန္းလို မုန္႔ဆိုင္ေတြကလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေပ်ာ္စရာႀကီးပါ။

Hachiman Shrine

ဂ်ပန္က Shrine ေတြရဲ႕အ၀င္၀တိုင္းမွာ လက္ေဆးဖို႔ အုတ္ကန္ေလး႐ိွပါတယ္။ ေအာ္နီးစန္(အစ္ကို) က ကၽြန္မတို႔ကို လက္ေဆးခိုင္းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးမွ ဆုေတာင္းဖို႔ေစာင့္ေနတဲ႔ လူတန္းႀကီးရဲ႕ ေနာက္မွာ ဆုေတာင္းဖို႔ တန္းစီရပါတယ္။ အုန္းဆံႀကိဳးလို ႀကိဳးအႀကီးႀကီးနဲ႔ ဆြဲထားတဲ႔ အုန္းေမာင္းလို ပံုစံမ်ိဳးမွာ ႀကိဳးကိုဆြဲၿပီး ရမ္းၾကရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ လက္ခုပ္(၃)ခ်က္တီးၿပီး မွလက္အုပ္ခ်ီၿပီး ဆုေတာင္းရပါတယ္။ ကၽြန္မလဲ ဒီႏွစ္ႏွစ္သစ္တစ္ႏွစ္လံုး က်န္းမာရပါလို၏။ ခ်မ္းသာရပါလို၏။ ပညာေရးမွာလဲ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ ရပါလို၏ စသျဖင့္ဆုေတာင္းၿပီး၊ ပြဲေစ်းတန္းေတြေငးရင္း ျပန္လာခဲ႔ပါတယ္။ ဒါက ကၽြန္မ Hachiman Shrine ကို ေအးျမလွတဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာ ဒီလိုနည္းနဲ႔ ပထမဆံုးေရာက္ဖူးတာပါ။

ေရာက္ခါစႏွစ္ အေဆာင္မွာေနရေတာ႔ ေက်ာင္းကေန အေဆာင္ကိုျပန္ရင္ Hachiman Shrine ကိုသြားတဲ႔ 48လမ္းမႀကီးကို ျဖတ္ၿပီး ျပန္ရပါတယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာ ဆိုရင္ Hachiman Shrine နဲ႔နီးတဲ႔ အဲဒီ 48 လမ္းမႀကီး တစ္ေလွ်ာက္ မီးပံုးေတြထြန္းညိွထားတာ အလြန္လွပလွပါတယ္။ တစ္ရက္ေက်ာင္းကအျပန္ ထူးဆန္းတဲ႔ျမင္ကြင္းကို ေတြြ႔လိုက္ရပါတယ္။

လူအုပ္တစ္အုပ္ဟာ မီးပုန္းေတြကိုင္ေဆာင္ၿပီး လမ္းမေပၚမွာေျပးေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ေခါင္းေလာင္းေလးေတြ၊ စာ႐ြက္အျဖဴေလးေတြခ်ိတ္ထားတဲ႔ တုတ္တန္းေလးေတြကို ကိုင္ထားၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ေခါင္းမွာ ပ၀ါအျဖဴေလးေတြ ပတ္ထားၾကတယ္။ အံၾသဖို႕ေကာင္းတာက သူတို႔ဟာ နံငယ္ပိုင္းေလးေတြပဲ ပတ္ထားၾကလို႔ပါပဲ။ ဇန္နပါရီလရဲ႕ ညအပူခ်ိန္ ၂ - ၃ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ ေလာက္ပဲ ႐ိွတဲ႔အခ်ိန္မွာ အက်ီ ေဘာင္းဘီ မ၀တ္ပဲ လမ္းမေပၚမွာ ေျပးၿပီး ဘာလုပ္ေနၾကတာပါလိမ္႕။ ကၽြန္မတို႔မွာေတာ႔ လက္အိတ္၊ မာဖလာ၊ ဦးထုပ္၊ အေႏြးထည္ေတြ ၀တ္ၿပီးခ်မ္းေနရတဲ႔အထဲ။

ကၽြန္မတို႔လဲ သူတို႔ေနာက္ကို စက္ဘီးနဲ႔လိုက္ၿပီး ဓာတ္ပံုလိုက္႐ိုက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔မွာ သူတို႔လိုပဲ ေျပးေနၾကတဲ႔ တစ္ျခားအုပ္စုေတြကိုလဲ ေတြ႔တယ္။ အမယ္..တစ္ခ်ိဳ႕ အဖြဲ႔ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြပါ ပါၾကတယ္။ တစ္မ်ိဳးမထင္နဲ႔အုန္းေနာ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ႔ အကီ်အျဖဴအပါးေလးေတြေတာ႔ ၀တ္ထားၾကတယ္။
ေၾသာ္ သိၿပီ...သူတို႔ဟာ Hachiman Shrine ကိုဦးတည္ေျပးေနၾကၿပီး တစ္ဖြဲ႕ၿပီးတစ္ဖြဲ႕ စီတန္းၿပီး Shrine ထဲကို ၀င္သြားတာေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီႏွစ္ကေတာ႔ အဲဒီေလာက္ပဲစပ္စုခဲ႔ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ႏွစ္က်မွာ Hachiman Shrine နားမွာ ေနတဲ႔ အစ္မက ပြဲ႐ိွတယ္လို႔ အေၾကာင္းၾကားလို႔ အစ္မအိမ္ကို သြားလည္ရင္းနဲ႔ Hachiman Shrine ကိုေနာက္တစ္ေခါက္ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔မွပဲ ႏွစ္စဥ္ ဇန္န၀ါရီ (၁၄)မွာ က်င္းပေလ႔႐ိွတယ္ ဆိုတဲ႔ Donto Festival ဆိိုတဲ႔ အေၾကာင္းသိခဲ႔ရေတာ႔တယ္။ မႏွစ္ကတည္းက ေတြ႔ဖူးခဲ႔တဲ႔ လမ္းမွာ ေျပးလာတဲ႔ အဖြဲ႔ေတြဟာ ၿမိဳ႕ရဲ႕ေနရာအသီးသီးကေန ဆုေတာင္းဖို႕လာၾကတာျဖစ္ၿပီး သူတို႕ကို Hadakamairi လို႔ေခၚပါတယ္။ (Hadaka = အ၀တ္မပါတာ၊ mairi = သြားတာလာတာ)

Pic from here (အဂၤလိပ္လိုဖတ္ႏိုင္ပါတယ္)
ံ

Shrine ရဲ႕ မုခ္ဦးအ၀င္ေပါက္ကေန ၀င္သြားၿပီး ကြင္းျပင္က်ယ္ေနရာတစ္ေနရာမွာ ႀကီးမားလွတဲ႔ မီပံုႀကီးကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီမီးပံုႀကီးကို Goshika= Sacred Fire လို႔ေခၚပါတယ္။ ေန၀င္ခ်ိန္ေလာက္ကစၿပီး အိမ္ေတြမွာ နွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ အလွအပခ်ိတ္ဆြဲတဲ႔ Kadomatsu လို႔ ေခၚတဲ႔ အဆင္တန္ဆာေတြ ကို စုပံုၿပီး မီး႐ိႈ႔တာျဖစ္ပါတယ္။
အနီးအနားၿမိဳနယ္ေတြက အိမ္ေတြက အဆင္တန္ဆာေတြကို စုေဆာင္းထားတာျဖစ္တယ္တဲ႔။
အဲဒီမီးပံုႀကီးက မီးေတာက္ေတြဟာ နတ္ဘုရားေတြက ႏွစ္သစ္အခ်ိန္မွာ လူေတြဆီကိုလာၿပီး ေကာင္းခ်ီးေပးတဲ႔ မီးေတာက္ေတြျဖစ္တယ္တဲ႔။ ေ႐ွးအခ်ိန္ကာလထဲက လက္ခံယံုၾကည္ေနခဲ႔ၾကတာကေတာ႔ အဲဒီမီးေတာက္နားကို သြားရင္ စိတ္ၾကည္လင္ လန္းဆန္းၿပီး တစ္ႏွစ္လံုး က်န္းမာခ်မ္းသာျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေစၿပီး မိသားစုတစ္စုလံုး ေဘးရန္ ကင္းေ၀းေစတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

Kadomatsu

ကၽြန္မတို႔လဲ မီးပံုေဘးနားသြားရပ္ၿပီး ဆုေတာင္းခဲ႔ၾကေသးတယ္။
ရာသီဥတုကေအးေတာ႔ မီးပံုႀကီးကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေႏြးတာပဲ။

ဒါကေတာ႔ ဂ်ပန္ႏွစ္သစ္ကူးအမွတ္တရပါ။
ႏွစ္သစ္ကူးၿပီးတာ ၾကာသြားေပမဲ႔လဲ အခုမွ ေရးျဖစ္သြားပါတယ္။

ဂ်ပန္ အထက္တန္းေက်ာင္းသို႕ တစ္ေခါက္

2010-02-12T17:16:00.000-08:00

ကၽြန္မဟာ ဂ်ပန္ကိုေရာက္ၿပီး အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးေတြကို စိတ္၀င္စား ေနခဲ့မိပါတယ္။
ဘာလို႔လဲဆိုတဲ႔ သူတို႕ရဲ႕ စကားေျပာဟန္၊ ၀တ္ဆင္ထားတဲ႕ ေက်ာင္းယူနီေဖာင္း ေလးေတြက စၿပီး စိတ္၀င္စားေနမိခဲ႔တာပါ။ သူတို႕ေလးေတြကို ရထားေပၚ၊ ဘစ္ကားေပၚ၊ ဘစ္ကားမွတ္တိုင္ စတဲ႔ ေနရာေတြမွာ ေတြ႔တဲ႔ အခါတိုင္း သတိထားၾကည့္မိပါတယ္။ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားစုကေတာ႔ အခ်င္းခ်င္းစကားေတြမ်ားၿပီး ရယ္ေမာေနတတ္ၾကတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေယာက်ာၤးေလးေတြကေတာ႔ အလြန္ပဲ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္႐ိွၾကတယ္။ မိန္းကေလးေတြကေတာ႔ သူတို႕ရဲ႕လက္ကိုင္ဖုန္းေလးေတြကိုၾကည့္၊ အခ်င္းခ်င္း လက္ကိုင္ဖုန္းကိုျပၾက ၾကည့္ၾက နဲ႔ သေဘာက်ေနတတ္ၾကတယ္။

ကၽြန္မအေနနဲ႔ ဂ်ပန္က အထက္တန္းေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာဖူးတာကေတာ႔ တကၠသိုလ္မွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ျပဳလုပ္တဲ႔ open campus မွာတံုးကပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ေလးေတြဟာ တကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္ မေျဖမီ တကၠသိုလ္က ဘာသာရပ္အသီးသီးကို လာေရာက္ေလ့လာၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မလဲ ဒီမွာ ဟုိစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ volunteer ၀င္လုပ္ဖူးေလေတာ႔ ကၽြန္မဆီကို mail ေရာက္လာပါတယ္။
အထက္တန္းေက်ာင္းကိုသြားၿပီး ကိုယ္ရဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀အေတြ႕အၾကံဳ ေတြကို ေဆြးေႏြး၊ ဖလွယ္တဲ႔ ပြဲမွာ volunteer လိုေနလို႕ပါတဲ႕။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္မလဲ ဂ်ပန္ကအထက္တန္းေက်ာင္းကို ေရာက္ဖူးခ်င္တာနဲ႕ လုပ္ျဖစ္သြားတယ္ေပါ႕။
ီ
သတ္မွတ္ထားတဲ႕ရက္ ဘူတာေ႐ွ႕မွာ လူစုၾက၊ အုပ္စု (၄)စုခြဲၿပီး ကၽြန္မေနတဲ႔ ျမိဳ႕ကေန ကားနဲ႔ သြားရင္ တစ္နာေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေ၀းတဲ႔ ကကုဒါၿမိဳ႕ကို ထြက္ခြာခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ တာ၀န္က် ဆရာက ၾကိဳဆိုၿပီး ေက်ာင္းေဆာင္ထဲကို ေခၚသြားပါတယ္။ ေက်ာင္းေဆာင္အ၀င္၀မွာ ဖိနပ္ထည့္တဲ႔ စင္ေလးေတြ႐ိွၿပီး slipper ေလးေတြခ်ထားေပးပါတယ္။ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူတိုင္းဟာ ေက်ာင္းေဆာင္ထဲကို ၀င္ေတာ႔မယ္ဆိုရင္ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ဖိနပ္စင္မွာ ဖိနပ္ခၽြတ္ထားခဲ႔ရၿပီး slipper ေလးေတြ လဲလွယ္စီးၿပီးမွာ အထဲကို ၀င္ၾကရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ေတြလဲ သူတို႕စည္းကမ္းအတိုင္း slipper ေလးေတြ လဲစီးၿပီး အထဲကို ၀င္ၾက ရတာေပါ႔ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ေျခေထာက္ၾကီးတဲ႕ ႏိုင္ငံျခားသားေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕ဆို slipper ကငယ္ေနၿပီး၊ ၾကမ္းျပင္ကလဲ ေခ်ာေနတာမို႕ လမ္းေလွ်ာက္ရခက္ေနၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းေဆာင္ထဲမွာ ေတာ႔ သပ္႐ွင္းသပ္ရပ္လို႔ေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသာ ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဂ်ပန္ဆရာတစ္ေယာက္ အတန္းထဲမွာ စာသင္ေနတာကို ေတြ႕ခဲ႔ရတယ္။ အဂၤလိပ္စာ သင္ေနပံု ရပါတယ္။

ကၽြန္မတို႕အဖြဲ႕ကို အတန္းလြတ္ တစ္ခုထဲမွာ ေနရာခ်ေပးၿပီး ဆရာႀကီး တစ္ေယာက္က အဂၤလိပ္လို ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာဆိုပါတယ္။ ဆရာႀကီးရဲ႕ အဂၤလိပ္အသံထြက္ဟာ အလြန္ေကာင္းတဲ႔အတြက္ ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႕က သေဘာက် ၾသဘာေပးခဲ႔ၾကတယ္။ အဲဒီ ဆရာႀကီးက သူဟာ ဒီေက်ာင္းမွာ အဂၤလိပ္စာ သင္တဲ႔ ဆရာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ သူကပဲ ကကုဒါ အထက္တန္းေက်ာင္း အေၾကာင္းအဂၤလိပ္လို ႐ွင္းျပၿပီး ဒီေန႔လာေရာက္တဲ႔အတြက္ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုပါတယ္။ ကကုဒါ အထက္တန္းေက်ာင္းဟာ အေမရိကားက ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းရဲ႕ တြဲဖက္အထက္တန္းေက်ာင္းျဖစ္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ ေက်ာင္းသား ၁၀ေယာက္ခန္႕ ကို အေမရိကားသို႕short-term training အေနနဲ႔ ပို႔တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ေက်ာင္းသား စုစုေပါင္း ၅၅၀ ၊ ဆရာနဲ႕ ၀န္ထမ္းအင္အား ၄၀ ႐ိွပါတယ္တဲ႔။

အဲဒီေနာက္ အဖြဲ႕(၄) ဖြဲ႔ ခြဲျပီး (၂)ဖြဲ႕စီဟာ ခမ္းမက်ယ္ႀကီး တစ္ခုစီဆီကို သြားၾကရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ႏိုင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသား ၅ ေယာက္ပါတဲ႔ အဖြဲ႕ဟာ အထက္တန္းေက်ာင္းသူေလး ၅ ေယာက္၊ ဆရာ ၁ ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ျခားစီ ထုိင္ၾကပါတယ္။ ထိုင္ၿပီး နားေထာင္တဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အေယာက္ ၉၀ ေလာက္႐ိွမယ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕အဖြဲ႕မွာ ဆြီဒင္၊ ပီ႐ူး၊ တ႐ုတ္၊ အင္ဒိုနီး႐ွား နဲ႕ ျမန္မာ ပါပါတယ္။ ပထမဆံုး ကိုယ္႔အေၾကာင္းကိုယ္ မိတ္ဆက္ၿပီး ပထမအပိုင္း အေနနဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း၊ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာပြဲေတာ္ မ်ားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးဖလွယ္ၾကပါတယ္။ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္နဲ႔ စကားေျပာၾကတာပါ။ အဓိကရည္႐ြယ္ခ်က္ကေတာ႔ ဂ်ပန္ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားေလးေတြကို ကၽြန္မတို႕လို ႏိုင္ငံျခားသားပညာသင္ေတြနဲ႕ ေပးေတြ႔ၿပီး Motivation တက္ေစခ်င္တဲ႔ သေဘာလဲ ပါမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ သူတို႔ ေျပာျပတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကိုပဲ မွတ္မိသေလာက္ အေလးေပး ေရးသြားပါမယ္။
ဂ်ပန္အထက္တန္း ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေလးေတြဟာ ဆံပင္ကိုု အ႐ွည္ႀကီးမထားရဘူး။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ သူတို႔ ဆံပင္ပံုေလးေတြဟာ ကုတ္၀ဲေလးေတြ ပံုစံတူပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေဆးမဆိုးရပါဘူးတဲ႔။ သူတို႔ ေက်ာင္းေတြမွာ ရာ႔ခ႐ူး(ဂ်ပန္ ေဘ႔စ္ေဘာ)၊ ေဘာလံုး၊ ကရာေတး၊ ဂ်ဴဒို၊ မွ်ားပစ္ စသျဖင့္ ကလပ္အသင္းေတြ႐ိွၿပီး ေက်ာင္းသားတိုင္းဟာ အနည္းဆံုးအသင္းတစ္ခုကို၀င္ၿပီး အားကစားလုပ္ၾကရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေက်ာင္းသားပြဲေတာ္လဲ႐ွိၿပီး အဲဒီပြဲေတာ္မွာ Miss, Mister contest၊ ေစ်းဆိုင္ေတြ၊ စကားေျပာျပိဳင္ပြဲေတြ ပါ၀င္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။

ဆရာတစ္ေယာက္က ကၽြန္မတို႕ကိုေမးပါတယ္။ ဂ်ပန္က အထက္တန္းေက်ာင္းနဲ႕႔ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေလးေတြကို ေတြ႕ရတဲ႔ အခါ အံ႔ၾသစရာေကာင္းတဲ႔ အခ်က္႐ိွပါသလားတဲ႔။
ေက်ာင္းေဆာင္အ၀င္မွာ slipper လဲစီးရတာ၊
ေက်ာင္းသူေလးေတြရဲ႕ ေက်ာင္းယူနီေဖာင္းစကဒ္ အလြန္တိုတာ၊
အထက္တန္းေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုမွာ hand phone ေလးေတြကိုယ္စီ ႐ိွၾကတာ .....အဲဒါေတြက ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ အေျဖေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဒုတိယပိုင္း ဆက္ေျပာျဖစ္ၾကတဲ႔ အေၾကာင္းကေတာ႔ အနာဂတ္ရဲ႕ အိပ္မက္နဲ႕ မိမိရဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀တံုးက အိပ္မက္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ေလးေတြမွာ အနာဂတ္ရဲ႕ အိပ္မက္ကိုယ္စီ ႐ိွၾကပါတယ္။ ဥပမာ...ေအာင္ျမင္တဲ႔ ေဘ႔စ္ေဘာကစားသမား၊ အိုလံပစ္ခ်န္ပီယံ၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ တီဗြီအစီအစဥ္မွာ နာမည္ႀကီးတဲ႔သူ စသျဖင့္ စသျဖင့္ေပါ႕။ ႏိုင္ငံျခားသို႔သြားၿပီး ပညာသင္ခ်င္တဲ႔ သူေတြ႐ိွလားလို႔ ေမးခဲ႔ေပမဲ႔လည္း တစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္သာ လက္ေထာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက အထက္တန္း ြပညာေရးဟာ ၃ ႏွစ္တက္ရၿပီး တတိယႏွစ္က်မွ ကိုယ္စိတ္၀င္စားရာ ၀ိဇၹာ၊ သိပၸံ ဘာသာရပ္ကို ေ႐ြးခ်ယ္သင္ယူခြင့္ ႐ိွပါတယ္တဲ႔။ အထက္တန္း စာသင္ႏွစ္ ပထမႏွစ္နဲ႔ ဒုတိယႏွစ္မွာ ဒီေက်ာင္းသားဟာ ဘယ္ဘာသာရပ္ကို စိတ္၀င္စားတယ္ ဆိုတာကို ဆရာေတြက ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာၿပီး တတိယႏွစ္မွာ အတည္ျပဳႏိုင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

Positive ေဆာင္တဲ႔ စကားမ်ိဳး၊ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးေတြ ေျပာျပေပးပါလို႔ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းသား အဖြဲ႔ကို request လုပ္ထားတာ႐ိွတဲ႔ အတြက္ ကၽြန္မလဲ ကၽြန္မရဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းသူ ဘ၀က အိပ္မက္ကို ေျပာျပခဲ႔ပါတယ္။ အေဖအေမက ဆရာ၀န္ေတြျဖစ္လို႔ ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္ခဲဲ႔တဲ႔အေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံမွာ တကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္ကို အထက္တန္းေအာင္ျမင္တဲ႔ အမွတ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္လို႕ ၾကိဳးစားခဲ႔ေပမဲ႔လည္း အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အမွတ္မမွီလို႔ ေဆးတကၠသိုလ္သို႔ မတက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ႔ေၾကာင္း၊ ဒါေပမဲ႔ စိတ္ပ်က္အားမေလွ်ာ႔ပဲ ကိုယ္ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ရတဲ႔ သိပၸံဘာသာရပ္မွာ ထူးခၽြန္ေအာင္ၾကိဳးစားရင္း ဂ်ပန္ကေန ဘြ႔ဲရရင္ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံကိုယ္ျပန္ၿပီး တကၠသုိလ္မွာ ဆရာမႀကီးလုပ္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဂ်ပန္မွာက ကၽြန္မတို႕ႏိုင္ငံမွာလိုမဟုတ္ပဲ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ဘာသာရပ္ကို လြတ္လပ္စြာ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ ႐ိွတဲ႔အတြက္ သြားႏိုင္တဲ႔ (ေ႐ြးခ်ယ္လို႕ရတဲ႔) လမ္းေၾကာင္းေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး႐ိွတဲ႔အတြက္ မိမိရည္႐ြယ္ခ်က္အတိုင္း မျဖစ္ခဲ႔ရင္လဲ စိတ္ပ်က္အားငယ္ရန္ မလိုပဲ၊ ၾကိဳးစားရင္ေအာင္ျမင္မွာ ျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း ေျပာျပခဲ႔ၿပီး ေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ႔ပါတယ္။

နားလည္ခံစားမႈျဖင့္ ဘာသာျပန္ျခင္း။

2009-12-11T21:19:00.000-08:00

ဘာသာျပန္တယ္ ဆိုတာ မိမိရဲ႕ မိခင္ဘာသာစကား မဟုတ္တဲ႔ ဘာသာတစ္ခုကို မိမိရဲ႕မိခင္ဘာသာနဲ႔ အမ်ားသူငါ နားလည္ေအာင္ ျပန္ဆိုျခင္း အလုပ္ဆိုတာ လူတိုင္း သိၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ.. အဂၤလိပ္ဘာသာ ကေန ျမန္မာဘာသာသို႔ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ျပန္ဆိုၿပီဆိုပါစို႔။ ဘာသာျပန္သူဟာ အဂၤလိပ္ဘာသာရပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္ေလာက္ပဲ ကၽြမ္းက်င္မႈ႐ိွပါေစ။ အဲဒီဘာသာျပန္ခ်င္တဲ႔ ဘာသာရပ္ သို႔မဟုတ္ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို နားလည္ခံစားႏိုင္မႈ မရိွရင္ ျမန္မာဘာသာသို႔ ဘာသာျပန္ဆိုရာမွာ စာဖတ္သူနားလည္ႏိုင္ေအာင္ ျပန္ဆိုျခင္း ႐ိွႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဥပမာ ထပ္ေပးရမယ္ဆိုရင္ ရူပေဗဒဘာသာရပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို ႐ူပေဗဒဘာသာရဲ႔ သီအိုရီေတြ၊ concepts ေတြကို နားမလည္ပဲ ဘာသာျပန္လို႔ ရႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ နားလည္ခံစားႏိုင္မႈ မ႐ိွပဲ ၀တၱဳတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာျပန္တယ္ဆိုရင္လဲ ဖတ္လို႔ ေကာင္းတဲ႔ ဘာသာျပန္၀တၱဳတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

အဲဒီလိုပဲ တစ္ဖက္က ျပန္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အဂၤလိပ္ဘာသာရပ္ကို အလြန္ကၽြမ္းက်င္သူစာဖတ္သူတစ္ဦး ဟာအဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႕ ေရးသားထားတဲ႔ မိမိအေနနဲ႔ မကၽြမ္း၀င္ မရင္းႏွီးတဲ႔ ဘာသာရပ္တစ္ခုကို ဖတ္ၿပီး အျပည့္အ၀ နားလည္မႈ ရႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုတဲ႔ မိမိနဲ႔ မေလ႔လာဖူးတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြ မ်ားစြာ ပါ၀င္ေနၿပီး နားလည္မႈ လြဲမွားတဲ႔ အျဖစ္မ်ိဳးေတာင္ ေရာက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
့
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုစဥ္းစားမိတယ္။ ဂ်ပန္က ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဘာသာရပ္တစ္ခုကို ေလ့လာရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြထက္ နားလည္မႈ ပိုမိုျမင့္မားၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဘာသာရပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ Text books စာအုပ္ ေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြ ဟာ သူတို႔ ဂ်ပန္ဘာသာနဲ႔ အကုန္ထုတ္ေ၀ထားတာ ႐ိွတယ္။ ဂ်ပန္ေက်ာင္းသားအမ်ားစုဟာ အဂၤလိပ္စာ ညံံ့တယ္လို႔ ေျပာလို႔ ရေပမဲ႔ ဘာသာရပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နာလည္မႈစြမ္းရည္ ျမင့္မားၾကတယ္။

အျခားဘာသာတစ္ခုကို ဘယ္ေလာက္ ကၽြမ္းက်င္ေနပါေစ။ မိမိရဲ႔ မိခင္ဘာသာနဲ႔ ေရးထားတဲ႔ စာေလာက္ နားလည္ ခံစားႏိုင္မႈ မရိွဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။

ဘေလာ႔မွာ ၀ါသနာအရ စာမေရးတတ္ ေရးတတ္နဲ႔ စာေရးေနတယ္ ဆိုေပမဲ႔ စာဖတ္သူ ဆိုတာလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႐ိွတာေၾကာင္႔ မိမိနားလည္ ခံစားလိုက္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု ကို ေစတနာနဲ႔ မွ်ေ၀ေပးျခင္း သာျဖစ္ပါတယ္။
စာေရးသူတစ္ေယာက္မွာ စာဖတ္သူအတြက္ ေစတနာ ထားဖုို႔ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတယ္ စာေရးသူ နဲ႔ စာဖတ္သူ အားလံုး နားလည္ၿပီးသား ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

လာေရာက္ဖတ္႐ႈသူအားလံုးအား အထူးေလးစား ေက်းဇူးတင္လွ်က္ပါ။

ေမေမနာယူေသာတရားမ်ား - ၂

2009-09-28T05:16:00.000-07:00

မီးငယ္ေလးေရ....
ဒီေန႔ ေမေမနာယူတဲ႔ တရားကေတာ႔ ေမေမတို႕ကို ဘုရားအဆူဆူနဲ႕ လြဲေစခဲ႔တဲ႔ တရားခံ၊ အႀကီးဆံုး ရန္သူ ၂ ေယာက္အေၾကာင္းကို မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက ေျပာျပထားတဲ႔ တရားပါ။
အဲဒီရန္သူ ၂ ဦးက ေတာ႔ အ၀ိဇၨာနဲ႔ တဏွာ တဲ႔။

သမုဒၵရာႀကီး ငါးစင္းထဲမွာ ႐ိွတဲ႔ ေရေတြဟာ ခန္းေျခာက္ေကာင္း ခန္းေျခာက္ႏိုင္တယ္။
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ႀကီးလဲ ေပ်ာက္ခ်ိန္တန္ရင္ ေပ်ာက္ႏိုင္တယ္။
ဒါေပမဲ႔ ေမေမတို႔ေတြမွာ အ၀ိဇၨာနဲ႔ တဏွာ ႐ိွေနလို႕ကေတာ႔ အိုေဘး၊ နာေဘး၊ ေသေဘး ေတြနဲ႕ ဘယ္လိုမွာ မလြတ္ႏိုင္ဘူးတဲ႔။
ဘုရားတစ္ဆူနဲ႔ တစ္ဆူၾကားမွာ ေမေမတို႕အ႐ိုးေတြဟာ ေ၀ပုလႅေတာင ္ေလာက္ျမင့္ခဲ႔ၾကသတဲ႔။ ေ၀ပုလႅေတာင္ ဆိုတာက ျမင့္လဲျမင့္၊ က်ယ္လဲက်ယ္ ၊ ေလးရက္တက္ ေလးရက္ဆင္းရတယ္။

အဲဒီေတာ႔ အ၀ိဇၨာနဲ႔ တဏွာ ရန္သူႏွစ္ဦးကို အေသသတ္ႏိုင္မွ အိုနာေသ ဆိုတဲ႔ သံသရာေဘးက လြတ္ႏိုင္ပါတယ္။
အေသသတ္ရမဲ့ နည္းကေတာ႔ ခႏၱာမွာ “သစၥာအႏုေလာမိကဥာဏ္” ရေအာင္သြင္းရပါမယ္။ အဲဒီဥာဏ္သာ႐ိွရင္ ကိုယ္႔ခႏၱာမွာ ဘုရားပြင့္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲတဲ႔။ အဲဒီဥာဏ္ရဖို႔ အလြန္အေရးႀကီးေၾကာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးက ေျပာပါတယ္။

အဲဒီဥာဏ္ရဖို႕ နည္းမေျပာခင္ အ၀ိဇၨာနဲ႔ တဏွာအေၾကာင္း အရင္ေျပာပါတယ္။
သား၊ သမီး ကိုျမင္လို႔ ခင္တဲ႔စိတ္က - တဏွာ
သား၊ သမီး ရဲ႕ခႏၱာကို ခႏၱာ၅ပါးမွန္း မသိတာက - အ၀ိဇၨာ

“သစၥာအႏုေလာမိကဥာဏ္” ဆိုတာလဲ “၀ိပႆနာဥာဏ္”နဲ႔အတူတူပါပဲ။ သစၥာကိုသိတဲ႔ ဥာဏ္ေပါ႔။
စိတ္ကို ႐ႈတဲ႔သူကလဲ စိတၱာ၀ိပႆနာ ကို႐ႈ၊
ေ၀ဒနာကို ႐ႈတဲ႔သူကလဲ ေ၀ဒနာ၀ိပႆနာ ကို႐ႈ၊
႐ုပ္ကို ႐ႈတဲ႔ သူကလဲ ကာယ၀ိပႆနာကို႐ႈ.... ဘာပဲ႐ႈ႐ႈ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားတဲ႔ သေဘာကို ႐ႈခိုင္းပါတယ္။

စိတ္ကို႐ႈရင္ စားခ်င္တဲ႔ စိတ္ေလးေပၚလာတယ္။ ေပၚလာတဲ႔ စိတ္ကေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ မ႐ိွေတာ႔ဘူး၊ ျဖစ္ၿပီးပ်က္သြားတယ္။ အိပ္ခ်င္စိတ္ကေလး ေပၚလာျပန္ရင္လဲ ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ မ႐ိွေတာ႔ဘူး။ ထုိနည္းအတိုင္းပဲ ဘာစိတ္ပဲ ေပၚလာလာ ျဖစ္ၿပီးပ်က္တာကို သိေနဖို႔ပါပဲ။

သြားရင္းလာရင္း သတိထားၿပီး ႐ႈမွတ္ေနရင္ အင္မတန္ တန္ဘိုး႐ိွပါတယ္။
19th May,2009

ဂ်ပန္မွာ အႏၱရာယ္ကင္းကင္း စက္ဘီးစီးၾကပါစို႔( International Road Safety Festival)

2009-07-21T05:31:00.000-07:00

ဂ်ပန္မွာ စက္ဘီးစီးတဲ႔ အခါ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားသားေတြဟာ စည္းကမ္းလိုက္နာမႈ နည္းလို႔ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈေတြ မ်ားျပားလာပါတယ္။

ဒီလို မေတာ္တဆ ထိခုိက္မႈေတြ မ်ားျပားလာျခင္းဟာ အမ်ားစုကေတာ႔ စက္ဘီးစီးတဲ႔ အခါ လိုက္နာရမဲ႔ စည္းကမ္းေတြကို နားမလည္ၾကလို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အပါအ၀င္ သူတို႔ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ ကိုယ္တိုင္ စက္ဘီးစီးတဲ႔ အခါ လိုက္နာသင့္တဲ႔ စည္းကမ္းေတြကို နားမလည္ၾကတဲ႔ အျပင္ လိုက္နာျခင္းလဲ သိပ္မရိွၾကပါဘူး။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ကစၿပီး Miyagi prefecture ရဲ႔႕ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးဌာနက စက္ဘီးစီးတဲ႔အခါ လိုက္နာရမဲ႔ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ထုတ္ျပန္ခဲ႔ပါတယ္။

အဲဒါေတြကေတာ႔

ထီးေဆာင္းရင္း၊ လက္ကိုင္ဖုန္း ေျပာရင္း၊ နားၾကပ္နဲ႔ သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း စက္ဘီးမစီးရပါ။
အရက္မူးေနလွ်င္ စက္ဘီးမစီးရပါ။　၂ ေယာက္အတူ မစီးရပါ။(အသက္ ၁၆ႏွစ္အထက္ ရိွတဲ႔ သူက အသက္ ၆ႏွစ္ေအာက္ ကေလးငယ္ကို တင္စီးႏိုင္သည္။)
ညအခ်ိန္ စက္ဘီးစီးလွ်င္ မီးမထြန္းပဲ မစီးရန္။ (စက္ဘီးမီးလံုးတပ္မထားပဲ စက္ဘီးမစီးရပါ။ ညအခ်ိန္ စက္ဘီးမီးလံုးထြန္းၿပီး စီးရသည္မွာ မိမိအား အျခားစက္ဘီးႏွင့္ ယာဥ္မ်ားက သတိထားမိႏိုင္ေစရန္ ရည္႐ြယ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။)
စက္ဘီးစီးသည့္အခါ ကားလမ္းမ၏ ဘယ္ဘက္ျခမ္းက ကပ္စီးရန္။
မီးပိြဳင့္ႏွင့္ လမ္းညႊန္ သေကၤတမ်ားကို ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားအတိုင္း လိုက္နာရန္။
မီးပြိဳင့္ မရိွသည့္ လမ္းဆံုးလမ္းခြမ်ား၌ ခဏရပ္ကာ ကားသြားကားလာ ကို ၾကည့္ၿပီးမွ ဆက္သြားရန္။

လိုက္နာမႈမရိွသည္ကို ေတြ႔႐ိွပါက ဒဏ္ေငြ ယန္း ၅ေသာင္းအထိ ေပးေဆာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီ ထုတ္ျပန္ခ်က္ကို သိထားၾကပါရဲ႕လား။

(Pic. from http://asunaro-kobe.blog.so-net.ne.jp/archive/c242401-1）

ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြေတာင္ ဒီအေၾကာင္းကို သိပ္မသိၾကတဲ႔ အျပင္ လိုက္နာမႈလည္း သိပ္မရိွၾကပါဘူးတဲ႔။ ႏိုင္ငံျခားသားဆိုရင္နားမလည္တဲ႔အတြက္ ပိုဆိုးမွာေပါ႕။

အဲဒီေတာ႔ စက္ဘီးစီးတဲ႔ အခါ လိုက္နာရမဲ႔ လမ္းစည္းကမ္းေတြကို ပညာေပးခ်င္တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ International Road Safety Festival ဆိုတဲ႔ ပြဲေတာ္ကို ကၽြန္မေနတဲ႔ ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပခဲ႔ပါတယ္။ ဒီပြဲေတာ္ကို NPO corporation ကဦးစီးက်င္းပခဲ႔ၿပီး ရဲတပ္ဖြဲ႕ ကရဲအရာရိွႀကီးေတြလဲ တက္ေရာက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။
http://gakuwarinet.com/event/
အဲဒီပြဲေတာ္မွာ ႏိုင္ငံ ၁၀ ႏိုင္ငံရဲ႕ အစားအေသာက္ေတြကို ေရာင္းခ်တဲ႔ အစားအေသာက္ပြဲေတာ္အျပင္ ယဥ္စည္းကမ္း ပညာေပး ကစားနည္းေတြလဲ ပါ၀င္တာျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီပြဲမွာ ကၽြန္မတို႕အဖြဲ႔လဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ ပါ၀င္ၿပီး အုန္းႏို႔ ေခါက္ဆြဲခ်က္ၿပီး ေရာင္းခဲ႔ပါေသးတယ္။
ေတာ္ေတာ္ေရာင္းရၿပီး ၊ အေစာႀကီး ပဲ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အေရအတြက္ ေရာင္းၿပီးသြားပါတယ္။
ပင္ပန္းေပမဲ႔ ႏိုင္ငံစံုက မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳးလဲ အမ်ားႀကီးစားရလို႔ မမႀကီးနဲ႔ ညီမေလးေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ပူပူေႏြးေႏြး ျပည္ေတာ္ျပန္လြင္စံ နဲ႔ ေအာ္ေတာစံ-မိုးစံ အတြက္ပါ မုန္႔ေတြ တစ္ေပြ႔ႀကီးနဲ႔ ျပန္သြားၾကေလရဲ႕။

ေမေမ နာယူေသာ တရားမ်ား ၁။

2009-07-16T07:16:00.000-07:00

မီးငယ္ေလးေရ....

ဒီေန႔ ေမလ(၁)ရက္ ၂၀၀၉ ပါ။ ဒီမနက္ ေမေမနာတဲ႔ တရားက ၂၂-၈-၁၉၆၁ ခုႏွစ္က ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားခဲ႔တဲ႔ ဒိဌိျပဳတ္ေရး တရားေတာ္ အမွတ္(၁) ပါ။ ႏွစ္ေပါင္း ၄၈ႏွစ္ၾကာခဲ႔ေပမဲ႔ အင္မတန္မွတ္သားစရာ ေကာင္းၿပီး ေမေမတို႕ ပုထုဇဥ္ေတြ မသိမျဖစ္တဲ႔ တရားပါပဲ။ ဒီတရားက တကယ္တမ္းေျပာရရင္ေတာ႔ အရင္ေန႔ေတြက ေဟာခဲ႔တဲ႔ တရားအဆက္ပါပဲ။ အဂိၢ၀ဆၦ ဆိုတဲ႔ ပုဏၰားက ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကို အေမးပုစၦာေတြေမးလို႔ ဘုရားရွင္းက ေျဖတဲ႔ တရားျဖစ္တယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားခ်က္ကို မီးမီးနဲ႔ ေမေမ ထုိင္ၿပီး စကားေျပာေနသလိုပံုစံနဲ႔ အဓိကအခ်က္ေတြကိုပဲ နားလည္ေအာင္ ေရးျပမယ္။

ဘုရားရွင္ဟာ ေဆးသမားႀကီးနဲ႔တူၿပီး ေမေမတို႕ ပုထုဇဥ္ေတြဟာ ကိေလသာေရာဂါေတြရိွတဲ႔ သံသရာခရီးသည္လူမမာေတြနဲ႔ တူသတဲ႔။ ေဆးသမားႀကီးက ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္ဖို႔နဲ႕ စားေဆးကိုေပးပါသတဲ႔။ သီလဆိုတာက ေရွာင္ၾကဥ္တာနဲ႔တူၿပီး ၀ိပႆနာကေတာ႔ စားေဆးနဲ႔ တူသတဲ႔။ သီလကို ေစာင့္ထိန္းရင္ ေရာဂါမတိုးေအာင္ပဲ တတ္ႏိုင္ၿပီး ၀ိပႆနာအလုပ္ကို လုပ္မွသာ၊ ျဖစ္ပ်က္ေတြ ရႈမွတ္မွသာ ကိေလသာ ေရာဂါေတြ ေပ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကလဲ ေသာက္ေဆးမေသာက္သူကို အျပစ္တင္မွာပါပဲတဲ႔။ ၀ိပႆနာ လုပ္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ ေတာ႔သီလကပါၿပီးသားျဖစ္တဲ႔ အတြက္ အထူးသီလႏွင့္ ေနတဲ႔သူ (၀ိေသသ ဘာဂိရ သီရ) နဲ႔ ေနတဲ႔သူလို႔ အဓိပၼာယ္ရတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕က သီိလေဆာက္တည္ရင္ ၿပီးတာပါပဲ ဆိုၿပီး မတင္းတိမ္သင့္တာကို တင္းတိမ္မိမွာ စိုးလို႔လဲ ဆရာေတာ္ႀကီးက အထူးသတိေပးလိုက္ပါတယ္။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္မသိရင္ ခႏၱာလဲမသိ၊ နိဗၺာန္လဲမသိႏိုင္ပါဘူး။ ခႏၱာေလးေတြ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားတဲ႔ ဓမၼေတြကို မသိႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေတြမသိေတာ႔ ငါ..ငါ႔ဥစၥာ ဆိုတဲ႔ ဆိတ္သုန္းတဲ႔ သုညတရားကုိ မသိပါဘူး။ သုညတရားဆိုတာ ဘုရားတစ္ဆူပြင့္မွ ၾကားရတဲ႔ တရားမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ အခု တရားနာေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကိေလသာမီး၊ ဇရာမီးေတြက ေတာက္ေလာင္ေနတယ္။ ကိေလသာမီးဆိုတာ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခင္တဲ႔ မီးပါပဲ။ တရားနာေနရင္း ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြး ေတြးခ်င္ရာေတြးေနမယ္။ ယပ္ခပ္ခ်င္လဲ ခပ္ေနမယ္။ ရွဴေဆးေလး ရွဴေပးရ၊ လ်က္ဆားေလး စားေပးရနဲ႔ ကိေလသာရဲ႕ ကၽြန္ျဖစ္ေနပါတယ္။

ကိေလသာက “ေလာင္မီး” သမုဒသသစၥာ၊ ခႏၱာက “ေလာင္စာ” ဒုကၡသစၥာ နဲ႔တုပါတယ္။ လူ႔ဘ၀ရရပါလို၏ လို႔ ဆုေတာင္းခဲ႔လို႔ ေလာင္စာရၿပီး မီးေလာင္ခံေနရတယ္။

ကိေလသာမီးေလာင္လို႔ “ေခြးေနရာမရ” ျဖစ္ေနၾကရတာ။ ဒီေနရာေနလိုက္ မေကာင္းျပန္ဘူးဆိုၿပီး ဟိုနားေရႊ႕လိုက္ရ နဲ႔တဲ႔။

မီးက ကိေလသာ
ခႏၱာက ေလာင္စာ
ကံ က မီးထည့္သမား
တစ္ခါတစ္ေလ နတ္ျပည္သြားေလာင္ရျပန္တယ္။ တစ္သံသရာလံုးမွာ မီးကုန္ရင္ ေလာင္စာထပ္ရွာထည့္ရတဲ႔ အလုပ္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔ၾကတယ္။

ပူအိုက္တဲ႔ အခ်ိန္၊ ေလညင္းေလးတိုက္လာရင္ ခႏၱာကိုယ္မွာ သုခေ၀ဒနာေပၚတယ္။ အဲဒါ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စျဖစ္လာတာပဲ။ ေ၀ဒနာခႏၱာေပၚတာက တစ္ဏွာခႏၱာေပၚတာပါပဲ။ တဏွာ၊ ဥပဒါန္က ေန႔စဥ္လုပ္တဲ႔ ကံေတြကို သိမ္းထားၿပီး တစ္ခုၿပီးတစ္ခု လႊတ္ေပးပါတယ္။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ နားလည္မွ ဒုကၡသစၥာ၊ သမုဒယသစၥာ ကိုသိပါတယ္။ “ငါ” တရားသြားနာဦးမယ္လို႔ေျပာရင္ ခႏၱာ ၅ပါး နားမလည္မႈက စပါတယ္။ တစ္ေန႔လံုး အ၀ိဇၹာ ဆိုတဲ႔ မသိမႈ နဲ႔ပဲ ေနၿပီး ခႏၱာရွာမေတြ႔ရင္ ႀကီးစြာေသာ အျပစ္သင့္တာပဲ လို႔ ဆိုပါတယ္။

ေနာက္တစ္ဖန္ ဒိဌိႏွင့္ေျပာ၊ ဒိဌိႏွင့္ ေနၾကပါတယ္။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ နားလည္မွ ျဖစ္ပ်က္ပ်က္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ႔ ဒုကၡအစု ကိုသိမယ္။ ေ၀ဒနာကိုရႈလို႔ ျဖစ္ပ်က္ ျမင္ရင္ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ၿပီး ဒိဌိ၊ အ၀ိဇၹာပါ ျပဳတ္ပါတယ္။

ဘံု၃ပါး မွာ ျဖစ္တဲ႔ သတၱ၀ါေတြဟာ မီးေလာင္ေနတဲ႔ အိမ္ႀကီးနဲ႔ တူပါတယ္။ အိပ္ယာကႏိုးတာနဲ႔ မီးေလာင္ေတာ႔တာပဲတဲ႔။ ဘယ္သြားသြား မီေလာင္လ်က္ပါပဲ။ ပ်င္လို႔ အလည္သြား၊ ကိစၥ႐ိွလို႔သြား မီေလာင္လ်က္ပါပဲ။“ ေလာင္စာ”ကုန္သြားမွာလဲ စိုးရိမ္ၾကတယ္။ ဒီသား ဒီသမီး မခြဲခ်င္လို႔ ၊ မိးမျငိမ္းခ်င္လုိ႔ “ ေလာင္စာ” ျပန္ထည့္ၾကတယ္။ မီးၿငိမ္းမွာ စိုးၾကတယ္။

၃၁ ဘံုမွာ ဘုရားအဆူဆူနဲ႔ လြဲခဲ႔တာလဲ ဒါေၾကာင့္ပဲ။

ဒိဌိခ်ဳပ္ျခင္းက နိဗၹာန္ပဲ တဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ ဒိဌိခြာဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ပဋိသေႏၵေနခဲ႔တာလဲ ကိုယ္မသိခဲ႔။ ေသခ်ိန္က်ေတာ႔လဲ ကိုယ္မသိခဲ႔။ ေနခ်ိန္အလယ္မွာ ႐ႈပ္ေနၾကတယ္။ ဇာတိ ပဋိသေႏၵရကတည္းက ခႏၵာ ၅ ပါး(မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္) ပဲပါတယ္။ က်ား မ အစ ကတည္းက မပါဘူး။ ခႏၵာနဲ႔ အတူ ေနၿပီး မသိၾကတာက အၾကားအျမင္ (သုတ၀ါ အရိယာ သာ၀ေကာ) မ႐ိွလို႔ ။ ဒါေၾကာင့္ “ငါ” ျမင္တယ္၊ “ငါ”ၾကားတယ္၊ စသျဖင့္ သိကၠာယဒိဌိ မင္းမူတာ ခံေနၾကရတယ္။ သိကၠာယဒိဌိ ဟာ အပါယ္ေရေသာက္ျမစ္ပါပဲ။

ေမေမ နာယူေသာ တရားမ်ား (နိဒါန္း)

2009-07-08T18:10:00.000-07:00

မီးငယ္ေလးေရ....

ေမေမ ေန႔တိုင္း မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ တရားေတြကိုနာရင္းကေန အေတြးတစ္ခုျဖစ္မိတယ္။ ကိစၥမ်ားေျမာင္ လူတို႔ေဘာင္ဆိုတဲ႔ ဆိုရိုးစကားလိုပဲ။ ေမေမတို႔လူေတြမွာ လူ႔ဘ၀ကို ရၿပီးကတည္းက စား၀တ္ေနေရး အတြက္ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းေနရတယ္။ ပညာသင္ေနရတာလဲ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ပါပဲ။ ေလာကီဘ၀ထဲကေန ေလာကုတၱရာဘ၀ထဲကို ေျခခ်ေနၾကတဲ႔ သံယာေတာ္အရွင္သူျမတ္ ေတြလဲ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ေတာ႔ ရုန္းကန္ေနၾကရေသးတာပဲ။ ေမေမလဲ အသက္၆၀ အထိ ရုန္းကန္းခဲ႔ရတာပဲ။ ဒါေတာင္ အသက္၆၀ျပည့္ရင္ ႏိုင္ငံေတာ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ျခင္းမွ နားလို႔ရၿပီလို႔ သတ္မွတ္လိုက္လို႔ကိုး။ ဒါေတာင္ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြမွာေတာ႔ နားပါ ဆိုတာေတာင္ မနားႏိုင္ၾကပါဘူး။ (စား၀တ္ေနေရးခ်ိဳ႕တဲ႔သူေတြကေတာ႔ ဘ၀ကို ဆက္ၿပီး တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ရုန္းကန္ရတာကိုေတာ႔ မေျပာလိုပါဘူး။ စား၀တ္ေနေရးျပည့္စံုလ်က္နဲ႔ ေလာဘ မသတ္ႏိုင္သူေတြကိုသာ ဆိုလိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သူတို႕ကိုယ္သူတို႔ ေလာဘရိွေနတယ္လို႔လဲ မသိၾကပါဘူး။)

အခုမွ နားခြင့္ေပးလိုက္တဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ ဥပေဒကို အရမ္းေက်းဇူးတင္မိတယ္။ အသက္ ၆၀ အထိ သင္သည္ စား၀တ္ေနေရး၊ သားေရး၊ သမီးေရး ၊ အိမ္ေထာင္ေရး မ်ားအတြက္ တရားေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ မတရားေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ပူေလာင္ေသာကိေလသာမ်ားျဖင့္ ေလာဘ၊ ေမာဟ၊ မာန၊ ကၠဳသရိယတို႔ျဖင္႔ အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔ၿပီး ျဖစ္သည္။ သင္၏ ကံတရားက သင့္ကို အသက္၆၀ အထိ အသက္ရွင္ခြင့္ ေပးခဲ႔သည္။ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ေပါင္းမည္မွ် အသက္ရွင္ခြင့္ရမည္ ကိုမသိႏိုင္ေသး။ သို႔ျဖစ္၍ က်န္ရိွေသာ သက္တမ္းတြင္ “ကိေလသာျငိမ္း ေလာင္စာသိမ္း”ေသာ (“ကိေလသာၿငိမ္း ေလာင္စာသိမ္း” ဆိုတဲ႔ စကား အဓိပၸာယ္ကို ေနာက္ပိုင္းမွာ ရွင္းျပပါမယ္။) အလုပ္မ်ားကို တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ပါေတာ႔ ဆိုတဲ႔ အမိန္႔စာ ရခဲ႔သလိုပါပဲ။

အဲဒီလို အမိန္႔စာရခဲ႔တဲ႔ ေမေမဟာ ထပ္ၿပီး စဥ္းစားမိျပန္တယ္။ အသက္ ၆၀ အထိ ကုန္ခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ေတြ အတြင္းမွာ တစ္ခါတစ္ရံ မ်က္ေစ႔လည္ၿပီး ရိပ္သာေတြေရာက္ခဲ႔တဲ႔ မေျပာစေလာက္ အခ်ိန္ေလးကလြဲလို႔ (စုစုေပါင္းဆိုရင္ သံုးေလးလေလာက္ပဲ ဆိုပါေတာ႔) တရားေတာ္ကို ႏွလံုးသြင္းခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ဆိုတာ မရိွသေလာက္ပါပဲ။ ေမေမ႔ရဲ႕ သားသမီးေတြလဲ ေမေမ႔လိုျဖစ္မွာ မလိုလားပါဘူး။ (ဒါေပမဲ႔ ေမေမ႔ရဲ႕ သားသမီး ၄ ေယာက္လံုးဟာ တရားေတာ္ကို ေလ့လာလိုက္စားလိုသူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး အခုေရာက္ရိွေနတဲ႔ အသက္အရြယ္မွာ ေမေမ႔ထက္ “အသိ” သာသူမ်ားျဖစ္ၾကတယ္လို႔ ေမေမ ခံယူထားပါတယ္) အခုအခ်ိန္မွာ ေမေမဟာ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးရဲ႕ အမရပူရၿမိဳ႕ မဂၤလာရိပ္သာ တိုက္ေက်ာင္းႀကီးကို ေန႔တိုင္းေရာက္ေနသလို ခံစားရတယ္။ တကာၾကြယ္တို႕၊ တကာသစ္တို႕ နဲ႔ အတူတကြ တရားနာေနရသလိုပါပဲ။ အဲဒီလိုအခါမွာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ တရားအရသာေတြကို ေမေမတစ္ေယာက္ထဲ မခံစားလိုပဲ သားသမီးေတြကို ခြဲေ၀ေပးခ်င္တဲ႔ စိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚေနမိတယ္။ မီးငယ္ေလးဟာ တစ္ရပ္တစ္ေက်းမွာ ပညာေရးအတြက္ လံုးပမ္းေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွသာ တရားသံေလးေတြကို ပူေဇာ္ႏိုင္တယ္၊ ႏွလံုးသြင္းႏိုင္တယ္။ အရင္တံုးကေတာ႔ ေမေမ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြ၊ ေမေမ႔အေတြးေတြကို မီးမီးဆီကို ေရးပို႔ခဲ႔ေပမဲ႔ အခုေတာ႔ ေမေမ႔မွာ ထူးထူးေထြေထြ ေရးစရာအေတြ႔အၾကံဳမရိွေတာ႔ ေမေမနာေနရတဲ႔ တရားေတာ္ေတြထဲက မီးမီးကို သိေစခ်င္တဲ႔ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေလးေတြကို ေရးၿပီး ပို႕ရရင္ေကာင္းမယ္ဆိုတဲဲ႔ အၾကံျဖစ္မိတယ္။ ဒီလိုဆိုေတာ႔ ေမေမေရးတဲ့ စာေတြကိုလဲဖတ္ရ၊ တရားေတာ္ေတြထဲက မသိမျဖစ္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြကိုလဲ အထူးေလ့လာစရာ မလိုေတာ့ပဲ ေမေမ႔စာေတြဖတ္ရင္းကေန သိသြားတဲ႔ အက်ိဳးတရားေတြ အမ်ားႀကီး ရႏိုင္တာေပါ႔။

ဆရာေတာ္ ဦးဇ၀န(ေမတၱာရွင္ ေရႊျပည္သာ)ရဲ႕ တရားတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ဗိမၼသာရမင္းႀကီးနဲ႕ အနာထပိဏ္ သေဌးႀကီး နွစ္ဦးကို ႏိႈင္းယဥ္ျပထားတယ္။ ဗိမၼသာရ မင္းႀကီးဟာ ကိုယ္တိုင္ ေသာတာပန္ျဖစ္ေသာ္လည္းမိမိသားေတာ္ အာဇာတသတ္ကို တရားဓမၼအေမြ မေပးတတ္ခဲ႔လို႔ ကိုယ္တိုင္လည္း အေသဆိုးနဲ႕ ေသခဲ႔ရတယ္။ သားေတာ္လည္း ငရဲက်တဲ႔ အျဖစ္ေရာက္ရတယ္။ အနာထပိဏ္ သေဌးႀကီးကေမတာ႔ တရားအေမြေပးတတ္လို႔ သားသမီး ၃ ေယာက္လံုးလဲ ေသာတာပန္ (တစ္ေယာက္က သကတာဂဏ္) ျဖစ္တယ္။ အငယ္ဆံုးသားက အရက္သမား လူဆိုးျဖစ္ေနတာကို ေန႔စဥ္ မုန္႔ဘိုးေပးၿပီး ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ကုိ သြားခိုင္းတယ္။ ဥပါယ္တံမည္ နဲ႔ သိမ္းသြင္းခဲ႔တာ ေနာက္ေတာ႔ ေသာတာပန္ျဖစ္သြားတယ္။

ဒါေၾကာင့္ မိဘေတြဟာ တရာအေမြ ေပးတတ္ဖို႔ လုိတယ္တဲ႔။ အခုေခတ္မွာ မိမိသားသမီးကို ေလာကီအေမြေတြသာ တြန္းထိုးေပးေနၾကတယ္ လို႔ ေဟာျပထားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေမေမလဲ တတ္စြမ္းႏိုင္သမွ် တရားအေမြေလးေတြ စုေဆာင္းမွ်ေ၀ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ။
ေရွ႔ဆက္ၿပီး စိတ္၀င္စားစြာ ဖတ္ၾကားမွတ္သားႏိုင္ပါေစ။

(စာလံုးေပါင္းအမွား သီးခံပါရွင့္)
ဆက္ရန္.......

Rose Festival

2009-06-19T04:36:00.000-07:00

Place :

Higashizawa Rose Park

Murayama Town, Yamagata prefecture, Japan

Time:

4th June to 7th July

Entrance Fee:

400 yen (adult), 200 yen (child)

You can go there by train from Yamagata city and it takes about 30minutes. If you are interested in flowers, you can enjoy various kinds of colorful roses in one place. I am sure it's really fun and makes you relax.

Let me share some beautiful photos of roses.

You can also enjoy here

http://www.city.murayama.lg.jp/0190bunkakankou/kurashi/higashizawa/kaika_jouhou.htm

ဂ်ပန္စီးပြားေရးႏွင့္ ေထာက္ပံ့ေၾကး

2009-06-14T05:34:00.000-07:00

သူငယ္ခ်င္းေရ

အခုတေလာ စိတ္ရႈပ္လူရႈပ္ျဖစ္ေနလို႔ မင္းဆီစာမေရးျဖစ္တာၾကာၿပီ။

မင္းကိုတစ္ခုေျပာျပခ်င္ေနတာ ရိွတယ္။

မင္းလဲၾကားမိမွာေပါ႔။ အယင္ႏွစ္တံုးက ကမၻာ႔စီးပြားေရး က်တဲ႔အတြက္ ကမၻာ႕ထိပ္တန္း စီးပြားေရး ႏိုင္ငံ တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးလဲ ထိုးက်သြားၿပီး ဂ်ပန္ေငြေစ်းဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ အနိမ္႔ဆံုးအေျခအေနကို ထိုးက်သြားခဲ႔တယ္ေလ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက ကုမၸဏီႀကီးေတြ အမ်ားစုဟာ ဒီဒဏ္ကိုခံခဲ႔ၾကရတာေပါ႕။

အခုေျပာျပခ်င္တာက ဂ်ပန္အစိုးရက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ ေနထိုင္တဲ႔ သူေတြအားလံုး (ႏိုင္ငံျခားသားေတြအပါအ၀င္) ကိုေထာက္ပံေၾကးေပးတဲ႔အေၾကာင္းေလ။ တို႕ ဂ်ပန္ေရာက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ ကံထူးတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမလားပဲေနာ္။ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ေနာက္ပိုင္း ဂ်ပန္ေရာက္တဲ႔သူေတြကလြဲလို႕ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ တရား၀င္ ေနထိုင္ေနၾကတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသားေတြအကုန္လံုး ဒီေထာက္ပံ႔ေၾကးကို ခံစားခြင့္ ရရိွၾကတယ္ေလ။

လူတိုင္း တစ္ေယာက္ကို ယန္း၁၂၀၀၀ စီရၾကတယ္။ အသက္၁၈ႏွစ္ေအာက္ နဲ႔ အသက္၆၀ ေက်ာ္တဲ႔သူေတြ ကေတာ႔ တစ္ေယာက္ကို ယန္း ၂၀၀၀၀ စီေတာင္ရၾကတာ။

ဒီလို ထုတ္ေပးဖို႔အတြက္ ၿမိဳ႕နယ္ရံုးေတြကတစ္ဆင့္ ခံစားခြင့္ရရိွတဲ႔သူတိုင္းဆီကို စာပို႔တယ္ေလ။ သူတို႔ ပို႔တဲ႔ စာရြက္မွာ ကိုယ္႔ရဲ႕ အမည္၊ ေနရပ္လိပ္စာ၊ ဘဏ္နာမည္နဲ႔ ဘဏ္စာရင္းနံပါတ္တို႔ကို ျဖည့္စြက္ၿပီး အသင့္ပါလာတဲ႔ စာအိတ္ေလးထဲမွာ ထည့္ၿပီး ျပန္ပို႔ေပးရတယ္။ တို႔လို ႏိုင္ငံျခားသားေတြကေတာ႔ ႏိုင္ငံျခားသားမွတ္ပံုတင္ကဒ္ျပား ေကာ္ပီနဲ႕ ဘဏ္စာအုပ္ရဲ႕ ပထမစာမ်က္ႏွာ ေကာ္ပီ ကိုပါအတူတြဲၿပီး ထည့္ပို႔ရတယ္။ ကိုယ္မပို႔ရင္ေတာ႔ ပိုက္ဆံမရႏိုင္ဘူးေပါ႔ေနာ္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလေနာက္ဆံုးထားၿပီး ပို႔ေပးရမယ္တဲ႔။ တို႕ကေတာ႔ ေရာက္တာနဲ႕ အခ်ိန္ဆြဲမေနပါဘူး။ ျမန္ျမန္ျဖည့္ၿပီး ျမန္ျမန္ပို႔လိုက္ေတာ႔ ပိုက္ဆံျမန္ျမန္ရတာေပါ႔ေနာ္ :D

စီးပြားေရးက်တဲ႔ ျပႆနာေၾကာင့္ လူတိုင္းမထိခိုက္ဘူးလို႕ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီျပႆနာေၾကာင့္ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ အလုပ္သမားဦးေရ ေလွ်ာ႔ခ်မႈျပႆနာေတြလဲ႐ိွသလို ဒီျပႆနာရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကို အနည္းနဲ႔ အမ်ား၊ အေႏွးနဲ႕ အျမန္ ဆိုသလို ခံစားၾကရတဲ့ သူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ လူခ်မ္းသာေတြေပါမ်ားၿပီး၊ လူတန္းစား ကြာဟမႈ သိပ္မၾကီးလွတဲ႔ ဒီႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုမ်ိဳး ေထာက္ပံံ႔ေၾကးဆိုတာ ထုတ္ေပးမယ္လို႔ သိရေတာ႔ တို႔အေနနဲ႔ အံံၾသမိတာအမွန္ပါပဲ။

ဒီေတာ႔ ဂ်ပန္အစိုးရက ဘာေၾကာင့္ ျပည္သူအားလံုးကို တစ္ေျပးညီ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးတာလို႕ ထင္သလဲဟင္။

သိပ္ေတာ႔ မေတြးတတ္ဘူး။ တို႔ အျမင္ေျပာရရင္ေတာ႔ ျပည္သူေတြဟာ ပိုက္ဆံအပိုရရိွတဲ႔ အတြက္ ဒီပိုက္ဆံကို အသံုးျပဳၿပီး ပစၥည္းေတြ၀ယ္ၾကမယ္။ အဲဒီလို၀ယ္ၾကမယ္ဆိုရင္ ေရာင္း၀ယ္မႈေတြ ျပန္လည္ တုိးတက္လာတာနဲ႔ အမွ် စီးပြားေရးလဲ ျပန္လည္ ဦးေမာ႔လာႏိုင္မယ္ လို႔ထင္တယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္ မိသားစုတစ္စုအတိုင္းအတာနဲ႕ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဥပမာ- ကေလး၂ ေယာက္ရိွတဲ႔ မိသားစု ျဖစ္ရင္ စုစုေပါင္း ယန္း၆၄၀၀၀ ရမယ္ေလ။ မိသားစုတစ္စု အေနနဲ႔ဆိုရင္ အဲဒီေထာက္ပံ့ေၾကးဟာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးရဲ႕ ဘဏ္စာအုပ္ထဲကို ၀င္မွာျဖစ္တဲ႔အတြက္ အိမ္အတြက္ အသံုးလိုမဲ႔ ပစၥည္းတစ္ခုကို ၀ယ္ဖို႔ စဥ္းစားႏိုင္တဲ႔ ေငြေၾကးပမာဏတစ္ခုျဖစ္တယ္ေလ။

တီဗြီအစီအစဥ္တစ္ခုမွာ ဒီလိုအစိုးရေထာက္ပံံ႔ေၾကးရရိွတဲ႔ အတြက္ ဘယ္လိုခံစားရပါသလဲဆိုတဲ႔ ဂ်ပန္ျပည္သူ အခ်ိဳ႕ကို အင္တာဗ်ဳးတဲ႔အစီအစဥ္ အမွတ္မထင္ ၾကည့္မိလိုက္ေသးတယ္။ ကေလးေတြကေပ်ာ္ၾကတယ္။ လူႀကီးပိုင္းေတြက ေက်နပ္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လူငယ္နဲ႕ လူလတ္ပိုင္းေတြက ဘာမွသိပ္မထူးပါဘူးဆိုတဲ႔ အေျဖမ်ိဳးေျဖၾကတဲ႔ သူေတြလဲရိွတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ ၀ယ္ခ်င္တာ၀ယ္ရလို႕ ေပ်ာ္ၾကတယ္တဲ႔။
ဘယ္သူမဆို ပိုက္ဆံရရင္ေတာ႔ ေပ်ာ္ၾကမဲ႕ သူခ်ည္းပါပဲ။ “ဒါဟာမင္းခံစားခြင့္ရိွတဲ႔ပိုက္ဆံပဲ၊ ယူပါ ”လို႔ဆိုရင္ ျငင္းဆိုမဲ႔သူ မရိွသေလာက္ရွားမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။

ဂ်ပန္အစိုးရက ဘာေၾကာင့္ ျပည္သူအားလံုးကို တစ္ေျပးညီ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးတယ္ ဆိုတာကို သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ေလးရိွရင္လဲ ေျပာျပေပးပါလား။ အခု မင္းေရာက္ေနတဲ႔ ႏိုင္ငံမွာေရာ ဒီလိုမ်ိဳး စီးပြားေရးက်ဆင္းခ်ိန္မွာ အစိုးရက ေထာက္ပံ႔ေၾကးေပးဖူးတယ္လို႔ ၾကားဖူးလား။
ိ
စီးပြားေရးၾကပ္တည္းေနတဲ့လူေတြ ဒီလိုအခြင့္အေရးမ်ိဳး၊ အေတြ႔အၾကံဳမ်ိဳးေလး ခံစားဖူးရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ လို႔လဲ ေတြးမိေနေသးတယ္။
ခင္မင္စြာနဲ႔.....

(fig. from wikimedia.org）

သူတို႔......ခ်မ္းသာလိုက္ပံုမ်ား

2009-05-17T17:40:00.000-07:00

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ မတ္လက conference တက္ဖို႕ တိုက်ိဳ မွာရိွတဲ႔ တကၠသိုလ္တစ္ခုကို ေရာက္ခဲဲ႔ပါတယ္။ Rikkyo University ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ပန္မွာ National University နဲ႕ Private University ဆိုၿပီးရိွပါတယ္။ Rikkyo University ကေတာ႔ Private University ျဖစ္ၿပီး Ikebukuro ၿမိဳ႕လယ္မွာ တည္႐ိွပါတယ္။

Campus ထဲမွာ ၾကီမားခိုင္ခံလွပတဲ႔ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕ရတယ္။ တကၠသိုလ္ တည္ေထာင္ခဲ႔တာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၃၅ ႏွစ္ ျပည့္ေတာ႔မယ္ သိရပါတယ္။ စာတမ္းဖတ္ၾကားတဲ႔ အခန္းေတြထဲက ကိုယ္႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔၊ စိတ္ပါ၀င္စားတဲ႔ အခန္းေတြ ကိုေရြးခ်ယ္ၿပီး သြားေရာက္ နားေထာင္ၾကပါတယ္။ ပထမဆံုးရက္ မနက္ပိုင္း ကၽြန္မသြားခဲ႔တဲ႔ အခန္းေတြ (Lecture Room) က ပံုမွန္ အခန္းေတြျဖစ္ေပမဲ႔ ေနာက္တစ္ရက္မွာ ေရာက္သြားခဲ႔တဲ႔ Lecture Room ကေတာ႔ ကၽြန္မကို အေတာ္ေလး အံ႔အားသင့္ေစခဲ႔ပါတယ္။

က်ယ္၀န္းလွတဲ႔ အခန္းက်ယ္ႀကီးထဲမွာ လူတစ္ဦးစီအတြက္ စားပြဲခံုနဲ႔ ကုလားထုိင္ တစ္လံုးစီ ႐ိွၿပီး စားပြဲရဲ႕ အဖံုးကို လွန္ၾကည့္လိုက္ရင္ Laptop တစ္လံုး ႐ိွတယ္။ Internet connection လဲရတယ္။ နားၾကပ္လဲရိွတယ္။
စားပြဲတိုင္းမွာ Laptop တစ္လံုးစီရိွတာ။ ေရတြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ စုစုေပါင္း ၁၈၀ လံုးေတာင္...

အဲဒီလိုမ်ိဳး Lecture Room ေတြက ဒီတစ္ခန္းထဲ မဟုတ္ပါတဲ႔႔။ ဘယ္ႏွစ္ခန္းရိွလဲေတာ႔ မသိခဲ႔ဘူး။
သူတို႕...ခ်မ္းသာလိုက္ပံုမ်ား ေနာ္...

Tuvalu(သို႔မဟုတ္)ပင္လယ္ထဲတြင္ နစ္ျမဳပ္စျပဳေနၿပီျဖစ္ေသာ နိုင္ငံငယ္ေလး ၃။

2009-05-08T05:37:00.000-07:00

photo from:http://www.tuvalu-overview.tv/10000/tuvalu10000_scr_eg_rev3.pdf

ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာရမႈျဖစ္ေပၚေစတဲ႔ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းျဖစ္တဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ အစရိွတဲ႔ ဓာတုဓာတ္ေငြ႔ေတြကို ထုတ္လုပ္ေနၾကတဲ႔သူေတြကေတာ႔ ဂ်ပန္ အစရိွတဲ႔ စက္မႈႏိုင္ငံႀကီးမ်ားပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီစက္မႈထြန္းကားတဲ႔ ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ လူေနမႈအဆင့္အတန္းဟာလဲ ျမင့္မားၿပီး ေန႔စဥ္လူေနမႈဘ၀မွာ အဆင္ေျပလြယ္ကူေစမယ္႔ ပစၥည္းမ်ားစြာကို ထုတ္လုပ္အသံုးျပဳေနၾကတယ္။

ဥပမာစတင္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အေရာင္းဆိုင္မွာ တင္ထားတဲ႔ ေသာက္ေရသန္႔ဗူးတစ္ဗူးကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ အဲဒီ ေရသန္႔ဗူးဟာ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ေရခဲေတာင္ေတြက ေပ်ာ္က်လာတဲ႔ အလြန္တစ္ရာသန္႔ရွင္းတဲ႔ ေရေတြကို ထည့္ၿပီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံအထိ ေရာက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။ ကဲ ဒီေရသန္႔ဗူးကို ဘယ္လိုထုတ္လုပ္ၿပီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို ဘယ္လိုေရာက္လာလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကစို႔။ ေရဗူးထဲကို ေရထည့္ဖို႔၊ တံဆိပ္ကပ္ဖို႔ စက္ပစၥည္းေတြသံုးရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဂ်ပန္က အေရာင္းဆိုင္ထိ ေရာက္ဖို႔ ႏိုင္ငံအဆင့္ဆင့္ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး သေဘာၤတစ္တန္၊ ကားတစ္တန္နဲ႔ တင္ပို႔ရတယ္။ ကဲ ဒီေရသန္႔တစ္ဗူး အတြက္ စြမ္းအင္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးခဲ႔ရတယ္။ ဂ်ပန္က အေရာင္းဆိုင္ ေတြ (Supermarket, Convenient Store, Vending machine စသျဖင့္) ဆီက္ိုေရာက္ျပန္ေတာ႔လဲ အေအးခန္းထဲထည့္ထားၿပီး ၀ယ္သူအလာကို ေစာင့္ရျပန္တယ္။

ေနာက္ၿပီး အခ်ိဳရည္ဗူး ၊ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းဗူး ထုတ္လုပ္သူေတြကလဲ တံဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ၀ယ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာေအာင္ စကားလံုး အမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးၿပီး ထုတ္လုပ္ၾကျပန္တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ဆိုရင္ အဆီက်သည္။ ခြန္အားျဖစ္ေစသည္။ က်န္းမာေစသည္။ အသားအေရလွေစသည္….စသျဖင့္ေပါ႔။

တစ္ခါ အဲဒီအခ်ိဳရည္ဗူးေတြ၊ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းဗူးေတြဟာ လူေတြ ဘယ္ခ်ိန္၀ယ္မလဲမသိပဲ Supermarket, Convenient Store, Vending machine ရဲ႕ အေအးေပးထားတဲ႔ အခန္းေတြမွာ ေစာင့္ေနၾကရျပန္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ Vending machine ေတြကို ေနရာအႏွံ႔ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီစက္ပစၥည္းေတြက လူေတြအတြက္ အဆင္ေျပလြယ္ကူေအာင္ ၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ေနတယ္ဆိုေပမဲ႔ အဲဒီ အတြက္ စြမ္းအင္သံုးစြဲမႈ နဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ထုတ္လႊင့္မႈေတြကို အခုကစၿပီး ေလွ်ာ႔ခ်သင့္ေနပါၿပီ။ အလြန္အကၽြံထုတ္လုပ္မႈမ်ား (Mass production) နဲ႕ အလြန္အကၽြံ သံုးစြဲမႈမ်ား (Mass consumption) ကိုရပ္တန္းကရပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

ထုတ္လုပ္သူမ်ားကို မထုတ္လုပ္ဖို႔ လို႔ ေျပာလို႕မရတဲ႔အတြက္ သံုးစြဲသူ မိတ္ေဆြတို႕ကိုေျပာခ်င္တာကေတာ႔ မလိုအပ္ရင္ မ၀ယ္ပါနဲ႔။ ကိုယ္တစ္ဦးတည္း မ၀ယ္ရံုနဲ႔ ဘာထူးမွာလဲ ၊ ပစၥည္းေတြကတင္ေရာင္းေနတာပဲ လို႔ေတြးမိေကာင္းေတြးမိႏိုင္ပါတယ္။၀ယ္ယူသံုးစြဲသူေတြ ေလ်ာ႔နည္းလာရင္ ထုတ္လုပ္သူကလည္း လုိအပ္သေလာက္သာ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႕အေနနဲ႔ ေရသန္႔ဗူး၀ယ္ေသာက္ဖို႔ မလိုအပ္ပါဘူး။ ေရထည့္တဲ႔ ဗူးေကာင္းေကာင္း တစ္ဗူးသာ ၀ယ္ထားလိုက္ပါ။ ေရသန္႔သန္႕ကို ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕အိမ္ကေန ထည့္ယူသြားလို႔ ရပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္လဲသက္သာပါတယ္။

Photo from:http://www.tuvalu-overview.tv/album/facilities/tuvalu-pe-54.html

Tuvalu ႏိုင္ငံက ဒီကေလးေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကိုေတြးၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔ေလးေတြမွာ ရည္မွန္းခ်က္ကိုယ္စီ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္စီ ရိွၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေလးေတြ ျပည့္၀ႏိုင္မွာလားဆိုတာ မိတ္ေဆြအေနနဲ႔ ေျပာႏိုင္ပါသလား။ ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာရမႈ အဓိကတရားခံျဖစ္တဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ပမာဏကို ေလ်ာ႕ခ်ဖို႕အေရးဟာ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ခံေနရတဲ႔ Tuvalu ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးကိစၥတစ္ခုမွ်သာ မဟုတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနထိုင္တဲ႔ ကမၻာႀကီးရဲ႕ အနာဂတ္အေရးလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕လက္မ်ားနဲ႕ ကမၻာႀကီးရဲ႕အနာဂတ္အေရးကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႕ Tuvalu ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕အနာဂတ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အနာဂတ္ပါပဲ။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Tuvalu(သို႔မဟုတ္)ပင္လယ္ထဲတြင္ နစ္ျမဳပ္စျပဳေနၿပီျဖစ္ေသာ နိုင္ငံငယ္ေလး ၂။

2009-04-26T23:54:00.000-07:00

ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာရမႈေၾကာင့္ ကၽြန္းရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းဟာ ပင္လယ္ေရတိုက္စားခံေနရတာကို ပံုပါအတိုင္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ သာမန္ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ပင္လယ္ေရေတြက ကုန္းေပၚကို လႊမ္းမိုး၀င္ေရာက္လာတယ္ လို႔ထင္စရာရိွပါတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ ေရလႊမ္းခံရတာတင္မဟုတ္ပဲ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွာလဲ ပင္လယ္ေရေတြက ေျမေအာက္ကေန စိမ္႔ထြက္၀င္ေရာက္လာတာကို ခံရတာျဖစ္ပါတယ္။

ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္မႈ မျဖစ္ခင္ ကၽြန္းေတြရဲ႕ ေျမေအာက္ေရ တည္ရိွေနပံုအား အထက္ပါ ပံုအတိုင္း ေတြ႕ျမင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေျမေအာက္မွာရိွတဲ႔ ေရခ်ိဳေတြဟာ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ နဲ႔တစ္ေျပးညီ တည္ရိွေနတယ္လို႕ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွာ ရရိွႏိုင္တဲ႔ ေရခ်ိဳ ပမာဏရဲ႕သိပ္သည္းဆဟာ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွာ ရိွေနတဲ႔ ေျမေအာက္ေရငန္ (ပင္လယ္ေရ) ရဲ႕သိပ္သည္းဆနဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီစြာရိွေနႏိုင္မွ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွာ သစ္သီးသစ္ပင္ေတြ ရွင္သန္ႏိုင္ရန္အတြက္ ေရခ်ိဳရရိွမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျမေအာက္ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္လာမႈေၾကာင့္ ေျမေအာက္ေရခ်ိဳေတြထဲကို ေရငန္ေတြကလႊမ္းမိုး ၀င္ေရာက္လာၿပီး ေရခ်ိဳရရိွႏိုင္တဲ႔ အရင္းအျမစ္ေတြ စတင္ပ်က္စီးစျပဳလာပါတယ္။

ေရငန္ဝင္မႈေၾကာင့္ အဓိကစားစရာ Pulaka(ပိန္းဥႏွင့္ဆင္ေသာ)အပင္မ်ား ပ်က္စီးလာပံု

Photo from: http://www.tuvalu-overview.tv/topics/20060430/top.html

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔ ေျမေအာက္ပင္လယ္ေရျမင့္တိုက္လာမႈေၾကာင့္ ေျမေအာက္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ပါျမင့္တက္လာတဲ႔ အတြက္ ေျမနိမ္႔ပိုင္းေတြမွာ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚကို ေရငန္ေတြ စိမ္႔ထြက္လာတဲ႔အထိ ဆိုးက်ိဳးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။

(Mr. Semi Bineအိမ္ေအာက္ေၿခအား ႏွစ္အလိုက္ ေရတက္လာပံုအား ၿပေနပံု)

Photo from: http://www.tuvalu-overview.tv/topics/20060430/top.html

Tuvalu ႏိုင္ငံရဲ႕တည္ေနရာ (08 30’ 10’’S/ 179 12’ 33’’E) မွာ တစ္ႏွစ္ကို ၅.၈ မီလီမီတာႏႈန္း ျဖင့္ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္ေနလွ်က္ရိွတာကို ၂၀၀၆ စက္တင္ဘာမွာ ေကာက္ယူထားတဲ႔ ွSEAFRAME data အရသိရိွႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီႏႈန္းအတိုင္းသာ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ဟာ ဆက္လက္ျမင့္တက္ေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ေနာင္၁၅ႏွစ္ၾကာတဲ႔အခါ ၈၇မီလီမီတာ (~0.1 m) ေလာက္ျမင့္တက္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Tuvalu ႏိုင္ငံဟာ ႔ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ (highest elevation of 4.5m) မွာတည္ရိွေနတဲ႔အတြက္္ ေနာင္၁၅ႏွစ္မွာ ဘယ္လိုျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာ စိုးရိမ္စရာပါပဲ။

ဘာေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရျမင့္တက္လာရတာလဲ။ ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာမႈေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာႀကီးဘာေၾကာင့္ ပူေႏြးလာရတာပါလဲ။

ကမၻာနဲ႕ လရဲ႕ အပူခ်ိန္ကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ လမ်က္ႏွာၿပင္ရဲ႕ အပူခ်ိန္ဟာ ေန႔မွာ ၁၃၀ဒီဂရီရိွၿပီး ညမွာ -၁၇၀ ဒီဂရီရိွပါတယ္။ အပူခ်ိန္ကြာျခားခ်က္ဟာ ၃၀၀ ဒီဂရီခန္႕ရိွပါတယ္။ ကမၻာႀကီးမွာေတာ႔ ေလထုအလႊာရိွပါတယ္။ အဲဒီ ေလထုအလႊာဟာ အပူခ်ိန္ကို ထိန္းညိွေပးႏိုင္တဲ႔အတြက္ ကမၻာႀကီးရဲ႕ေန႔အပူခ်ိန္နဲ႕႔ ညအပူခ်ိန္ဟာ သိပ္ၿပီးကြာျခားမႈ မရိွပါဘူး။ ေလထုအလႊာတည္ရိွေနမႈရဲ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္ သက္ရိွသတၱ၀ါေတြ နဲ႔ အပင္ေတြ ရွင္သန္ေနထိုင္ႏိုင္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ လူသားေတြ တီထြင္ျပဳလုပ္တဲ႔ စက္ပစၥည္းေတြက ထြက္ေပၚလာတဲ႔ ဓာတုဓာတ္ေငြ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကမၻာေလထုအလႊာရဲ႕ အပူခ်ိန္ကို ဟန္ခ်က္ညီညီ ထိန္းသိမ္းႏိုင္မႈ စြမ္းရည္က်ဆင္းလာရပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ ကမၻာ့ေျမမ်က္ႏွာျပင္ရဲ႕ အပူခ်ိန္တိုးလာၿပီး ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာရမႈ （Global Warming）ဆိုတဲ႔ အက်ိဳးတရားျဖစ္ေပၚလာရပါတယ္။ ကမၻာ႔၀င္ရိုးစြန္းရဲ႕ အပူခ်ိန္ျမင့္တက္လာၿပီး ေရခဲေတြ အရည္ေပ်ာ္မႈေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္လဲ ျမင့္တက္လာရပါတယ္။

ကမၻာႀကီးရဲ႕ စက္မႈထြန္းကားလာမႈ သမိုင္း နဲ႔ ကမၻာ႔အပူခ်ိန္ေျပာင္းလဲလာမႈ ကို ျပန္ေျပာင္း ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ၁၈၀၀ခုႏွစ္ေလာက္က စတင္ၿပီး စက္မႈေခတ္သို႕ တစ္စတစ္စ ေျပာင္းလဲ လာခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး လူသားေတြရဲ႕ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ပိုမိုျမင့္မားလာတာနဲ႕အမွ် စြမ္းအင္သံုးစြဲမႈ (Energy Consumption) ဟာ မ်ားျပားလာၿပီး စြန္႔ထုတ္ပစၥည္းျဖစ္တဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ အစရိွတဲ႔ ဓာတုဓာတ္ေငြ႔(Green House Gases) ထုတ္လႊင့္မႈေတြလဲ မ်ားျပားလာခဲ႔ပါတယ္။
ကမၻာ႔အပူခ်ိန္ဟာ ၁၉၀၀ ခုႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္ကစၿပီး သိသိသာသာျမင့္တက္လာခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔ စက္မႈ စြန္႔ထုတ္ပစၥည္းေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ဟာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာခန္႔အၾကာမွာ ကမၻာ႔ေလထုကို ဖန္လံုအိမ္ကဲ႕သို႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ (Greenhouse Effect) ျဖစ္လာေစတယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္ကစၿပီး စြမ္းအင္သံုးစြဲမႈ (Energy Consumption) နဲ႔ အက်ိဳးဆက္ျဖစ္တဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ထုတ္လႊင့္မႈ ပမာဏကို မေလ်ာ႔ခ်ဘူးဆိုရင္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာအၾကာ ကမၻာႀကီးေပၚမွာ ေနထိုင္ၾကမဲ႔ လူသားေတြရဲ႕ အနာဂတ္အေရးကို မစဥ္းစားရာေရာက္ပါတယ္။

ဒီေတာ႔ ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာရမႈျဖစ္ေပၚေစတဲ႔ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းျဖစ္တဲ႔ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ အစရိွတဲ႔ ဓာတ္ေငြ႔ေတြမ်ားျပားလာရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ဘယ္သူေတြေၾကာင့္လဲ။

Tuvalu ႏိုင္ငံကလူေတြေၾကာင့္လား။ လံုး၀မဟုတ္ပါဘူး။

တကယ္တမ္းေတာ႔ Tuvalu မွာဘာစက္ပစၥည္းမွ မရိွပါဘူး။ စက္ပစၥည္းမ႐ိွတဲ႔အတြက္ေၾကာင့္ ၀ယ္ဖို႔ပိုက္ဆံလဲမလိုအပ္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံရဖို႔အတြက္ ရုန္းကန္ရမႈ၊ ယွဥ္ၿပိဳင္ရမႈေတြလဲမရိွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သဘာ၀ကိုအေဖာ္ၿပဳၿပီး ဘ၀ရပ္တည္မႈ အတြက္ ကိုယ္႔ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ၿပီး ရွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ႔ဘ၀ဟာ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြကိုအျပန္အလွန္ ကူညီအားေပးေနထိုင္ၿပီး ပစၥည္းနဲ႔ ပိုက္ဆံ အစား လူအခ်င္းခ်င္းမွာ ထားရိွသင့္တဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို တန္ဖိုးထားၿပီး ေနထိုင္တဲ႔ဘ၀ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာရုပ္၀တၱဳ ပစၥည္းမွမရိွေပမဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထုိင္ေနၾကတဲ႔ Tuvalu ႏိုင္ငံသားေတြျဖစ္ပါတယ္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

Tuvalu (သို႔မဟုတ္) ပင္လယ္ထဲတြင္နစ္ျမဳပ္စျပဳေနၿပီျဖစ္ေသာ နိုင္ငံငယ္ေလး ၁။

2009-04-19T20:08:00.000-07:00

(ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္တဲ႔ WFWP ရဲ႕ ေႏြဦးႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားေတြကို တက္ေရာက္ခဲ႔တာ ဒီႏွစ္ဆိုရင္ ၃ ႏွစ္ေျမာက္႐ိွပါၿပီ။ ဒီႏွစ္ေတာ႔ အဲဒီအခမ္းအနားမွာ ဂ်ပန္လူမ်ိဳး ဓာတ္ပံုဆရာ Mr. Shuuichi Endou ရဲ႕ မွတ္သားနာယူဖြယ္ေကာင္းလွတဲ႔ presentation ကို နားေထာင္ခဲ႔ရလို႔ သူတင္ျပခဲ႔တဲ႔အတိုင္း နားလည္သေလာက္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။)

Tuvalu ႏိုင္ငံငယ္ေလးအေၾကာင္းၾကားဖူးပါသလား။

ဂ်ပန္ကေနသြားမယ္ဆိုရင္ အီေကြတာကိုျဖတ္၊ ေတာင္ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ ကိုေက်ာ္လြန္ၿပီး သြားရင္ Republic of Fiji Islands ကိုအရင္ သြားရပါမယ္။ Fiji ႏိုင္ငံကေန တစ္ဆင့္ ေလယဥ္ပ်ံနဲ႕ ၂ နာရီခန္႔ သြားရပါတယ္။ အလြန္လွပတဲ႔ အျပာေရာင္ပင္လယ္ျပင္နဲ႔ ဒီႏိုင္ငံငယ္ေလးဟာ ကၽြန္းစုငယ္ေလး ၉ကၽြန္း စုေပါင္းထားၿပီး ဧရိယာ စတုရန္း ၂၆ ကီလိုမီတာ အက်ယ္အ၀န္းသာ ႐ိွတဲ႔ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ လြတ္လပ္ေသာ Tuvalu Republic ႏုိင္ငံေတာ္ ျဖစ္လာၿပီး လူဦးေရစုစုေပါင္း ၁၀၀၀၀ ခန္႔သာ ေနထိုင္ပါတယ္။ ဘာသာစကားကေတာ႔ Tuvalu ဘာသာနဲ႔ အဂၤလိပ္ဘာသာ ေတြကိုအသံုးျပဳပါတယ္တဲ႔။ Tuvalu =start Valu =8 လုိ႔အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္နာမည္က Funafuti ကၽြန္းျဖစ္တယ္။

Tuvalu ရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ Funafuti ရဲ႕ေလဆိပ္ဟာ အလြန္ေသးငယ္တဲ႔အတြက္ စုစုေပါင္းလူဦးေရ ၄၄ေယာက္ ခန္႔္သာ သယ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ႔ ေဖာ္ကာေလယဥ္ပဲ ဆင္းသက္လို႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကုန္ပစၥည္းအေလးခ်ိန္ပါထည့္တြက္မယ္ဆိုရင္ စုစုေပါင္းလူဦးေရ ၃၅ေယာက္ခန္႔သာ တင္ေဆာင္ၿပီး တစ္ပတ္ကို ၂ရက္သာလွ်င္ ေလယဥ္ပ်ံသန္းေလ႔႐ိွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Tuvalu ႏိုင္ငံကို တစ္ပတ္လွ်င္ လူဦးေရ ၇၀ ခန္႔သာ အသြားအလာ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

Funafuti ေလဆိပ္ရဲ႕ေလယာဥ္ေျပးလမ္း
Photo From: http://monden.daa.jp/01tuvalu/injapanwater01.html

Tuvalu ႏိုင္ငံရဲ႕ေျမပံု
Photo from :http://www.tuvalu-overview.tv/eng/about/index.html

သူတိုရဲ႕ ပံုမွန္ မနက္စာကေတာ႔ ငါး၊ အုန္းသီးနဲ႔ အုန္းရည္ပဲျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ ၾကည္လင္လွတဲ႕ပင္လယ္ထဲမွာ ေရဆင္းငုပ္ၿပီး မနက္စာအတြက္ငါးကို ႐ွာေဖြကာ ပင္လယ္ထဲမွာပဲ ငါးကိုေဆးေၾကာသန္႔စင္ၿပီး အစိမ္းလိုက္ ခ်က္ခ်င္းစားတတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ပင္လယ္ျပင္မွာ ႐ွာေဖြစားေသာက္ၾကတဲ႔ ငါးအမ်ိဳးအစားေတြဟာ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ စားသံုးေလ့႐ိွတဲ့ ငါးအမ်ိဳးအစားေတြပါပဲ။ အီေကြတာနဲ႕နီးတဲ႔အတြက္ မနက္ေနပြင္႔ခ်ိန္ဟာ ၃၀ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ခန္႔ ႐ိွတာေၾကာင့္ ပင္လယ္ထဲမွာပဲေရစိမ္ၿပီး မနက္စာစားေလ႔႐ိွတတ္ပါတယ္။

Photo from: http://www.10000.tv/photo/index.html

ပင္လယ္ေရလိႈင္းသံေတြနဲ႕ သစ္ရြက္ေတြၾကားထဲက ေလတိုးသံေလးေတြဟာ Tuvalu ရဲ႕သဘာ၀ေတးသြားသံစဥ္မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
Tuvalu ႏိုင္ငံဟာ သဘာ၀တရားရဲ႕ အလွအပမ်ားစြာနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ေနထိုင္စားေသာက္မႈ ပံုစံေတြဟာလည္း ႐ိုး႐ွင္းလွပါတယ္။ လူဦးေရအလြန္နည္းတာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသားေတြဟာ မိသားစုတစ္ခုလို အခ်င္းခ်င္း ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာ ေနထိုင္ၾကပါတယ္။ Tuvalu ရဲ႕လမ္းေတြေပၚကို ေလွ်ာက္သြားတဲ႔အခါတိုင္း အိမ္ေတြဆီက ရယ္ေမာသံမ်ား၊ စကားေျပာသံမ်ား ကိုၾကားရၿပီး အျမဲၿပံဳးရႊင္ေနတဲ႔ သူတို႕ရဲ႕မ်က္ႏွာမ်ားကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ဆိုရင္လည္း ေက်ာင္းသားအားလံုးဟာ မိမိရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး အားလံုးရဲ႕ နာမည္ကို သိၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ဂ်ပန္လူမ်ိဳးအမ်ားစုဟာ အဲဒီလိုပံုစံ ေနထိုင္သြားလာမႈေတြကို ေမ႔ေလ်ာ႕ေနခဲ႔ၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းၾကာျမင့္ ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ တုိက်ိဳၿမိဳ႕မွာ ဆိုရင္ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ ရထားခ်ိန္မွီဖို႕ အလုအယက္ေျပးလႊားသြားလာေနၾကရတဲ႔ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးမ်ားကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ အၿပံဳးဆိုတာကို ရွာဖို႔ခက္လွပါတယ္။

ခ်စ္စဖြယ္အျပံဳးကိုယ္စီနဲ႔ ကေလးငယ္မ်ား

Photo from: http://www.10000.tv/photo/index.html

လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္အနည္းငယ္ကစၿပီး ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာရမႈ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာရၿပီး Tuvalu ႏိုင္ငံရဲ႕ ကမ္း႐ိုးတန္းတစ္ေလ်ာက္မွာ ႐ိွတဲ႔ သစ္ပင္ေတြဟာ ပင္လယ္ေရတိုက္စားမႈဒဏ္ခံခဲ႔ရတာေၾကာင့္ ၁၀ႏွစ္အတြင္းမွာ ၂၀မီတာထိ ေရလြမ္းမိုးမႈဒဏ္ ခံခဲ႔ရတဲ႔ ေနရာေတြ႐ိွပါတယ္။ ဒါ႔အျပင္ တစ္ႏွစ္မွာ အႀကိမ္ေပါင္း ၁၇ႀကိမ္ ခန္႔ ေရလႊမ္းခံရၿပီး ေရတင္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ကလဲ ၃နာရီခန္႔ ၾကာျမင့္ ေနတတ္ပါတယ္။ အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႔ ေရလႊမ္းမိုးမႈဒဏ္ခံရတဲ႔ အႀကိမ္အေရအတြက္ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ပင္လယ္ေရမွာပါ၀င္တဲ႔ ဆားဓာတ္ေတြဟာ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာ တင္က်န္ေနခဲ႔တဲ႔အတြက္ ေျမေအာက္ေရနဲ႔ သစ္သီးသစ္ပင္မ်ား ႐ွင္သန္ႏိုင္မႈအတြက္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚ ျပန္႔ပြား ေနလ်က္ ႐ိွပါတယ္။

Photos from: http://www.10000.tv/photo/index.html

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

CNN သတင္းဌာနကေန Mr. Shuuichi Endou နဲ႔အင္တာဗ်ဳးနဲ႔ Tuvalu ႏိုင္ငံအေၾကာင္း ထုတ္လႊင့္ခဲ႔တဲ႔ သတင္း ဗြီဒီယိုကို ဒီမွာ ၾကည့္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာမွာ ပိေတာက္၊ ဂ်ပန္မွာ ဆာကူရာ

2009-04-13T06:25:00.000-07:00

မုန္႔လံုးေရေပၚ

အုန္းႏို႔သာကူ

မုန္႔လက္ေကာက္နဲ႔ ကတိုး၀ေၾကာ္

မႏ ၱေလးမုန္႔တီ

ဒီႏွစ္ ျမန္မာ ႏွစ္သစ္မွာ ကၽြန္မတို႕ၿမိဳ႕မွာ ႐ိွတဲ႔ ျမန္မာ(၆)ေယာက္နဲ႔ ဂ်ပန္မိတ္ေဆြ အခ်ိဳ႕ကိုဖိတ္ၿပီး သႀကၤန္အမွတ္တရ မုန္႔ေတြ လုပ္စားျဖစ္ၾကတယ္။
သႀကၤန္သီခ်င္းဖြင့္ၿပီး ရာမဂတသူ မမႀကီးနဲ႔အတူ သႀကၤန္အက ကျဖစ္တယ္။ မမႀကီးက မုန္႔လက္ေကာက္ ေၾကာ္ေပးတယ္။ ညီမေလး ၂ေယာက္ကေတာ႔ တက္ညီလက္ညီ မုန္႔လံုးေရေပၚလံုးၾကတယ္။
လြင္စံက ေက်ာက္ေက်ာထိုးၿပီးယူလာေပးတယ္။ ေက်ာက္ေက်ာပံုေတာင္ ဓာတ္ပံုမ႐ိုက္လုိက္ရဘူး။ Sorry!

ကၽြန္မေနတဲ႔ ၿမိဳ႕မွာေတာ႔ ဒီရက္ပိုင္းမွ Sakura လို႔ေခၚတဲ႔ ခ်ယ္ရီပန္းေတြပြင့္တယ္။ Sakura ေတြအဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေနတာ ေတြ႔ရျပန္ေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ ဆီက ရနံသင္းတဲ႔ ပိေတာက္ပန္းကို သတိရမိပါတယ္။

ညီမေလး ပို႔ေပးတဲ႔ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ရဲ႕ သူခ်င္းထဲကလို
“ ပိေတာက္ပြင္႔ေလးမ်ား.... ပင္လယ္ႀကီးတစ္ခုျခားၿပီလား....”

အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္မွာ လိုရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစ။

တိုကိ်ဳက ေစတီပုထိုးေလး

2009-04-07T06:02:00.000-07:00

Conference ႐ိွလို႔ တိုက်ိဳၿမိဳ႕ကိုေရာက္တံုးက ဂ်ဴနီယာညီမေလးရဲ႕ ေကာင္းမႈနဲ႕တိုက်ိဳမွာ အမွတ္မထင္ ဖူးေျမာ္ခဲ႔ရတဲ့ ေစတီေလးအေၾကာင္း ေရးခ်င္ပါတယ္။

တိုက်ိဳမွာ ေနၾကတဲ႔သူေတြ ဒီေနရာကို သိတဲ႔ သူေတြလဲ ႐ိွၾကမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ မသိေသးတဲ႔သူေတြလဲ သြားလည္လို႕ရတာေပါ႔ေနာ္။
အဲဒီေစတီေလး တည္႐ိွတဲ႔ ေနရာကေတာ႔ Yomiuri Land လို႔ေခၚတဲ႔ ေနရာမွာ တည္႐ိွပါတယ္။
Yomiuri Land (よみうりレンド） က ဘူတာနာမည္ပါ။ Shinjuku（新宿）ကေန Keio လိုင္း（京王線）ကိုစီးၿပီး Chofu （調布）ဘူတာမွာ ရထား ေျပာင္းစီးရပါတယ္။ ဂ်ပန္လို Yomi = ဖတ္သည္။ Uri = ေရာင္းသည္ လို႕ အဓိပၸာယ္ရၿပီး အဲဒီဘူတာမွာ သတင္းစာေရာင္းတဲ႕အခါ အေရးႀကီးတဲ႔သတင္းေတြ၊ ထူးဆန္းတဲ႕သတင္းေတြကို ဖတ္ျပၿပီး ေရာင္းခဲ႔တယ္ ဆိုတဲ႔ အဓိပၸာယ္နဲ႔ ဒီနာမည္ျဖစ္လာတာလို႕ ညီမေလးက ေျပာျပပါတယ္။

တကယ္တမ္းေတာ႔ Yomiuri Land က ကစားကြင္းနာမည္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚမွာ တည္႐ိွတဲ႔ အတြက္ ဘစ္ကားနဲ႔ သြားရင္လဲ ရတယ္။ ဘူတာကထြက္တာနဲ႔ ေတာင္ေျခကေန Cable car နဲ႔ အဲဒီကစားကြင္း႐ိွတဲ႔ ေနရာကို အတက္အဆင္းလုပ္ရင္လဲရပါတယ္။

ဖူးေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔ ေစတီေလးက အဲဒီ Yomiuri Land ကစားကြင္းထဲက ကုန္းျမင့္ေလးေပၚမွာ တည္႐ိွပါတယ္။
ေစတီ႐ိွတဲ႔ ေနရာကို သြားခ်င္ရင္ ကစားကြင္းထဲ၀င္ၿပီးမွ သြားလို႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕သြားတဲ႔ ရက္က ကစားကြင္းထဲ၀င္ဖို႕ ကေလး၊ လူငယ္ အုပ္စုေတြ အမ်ားႀကီး တန္းစီေနၾကပါတယ္။ ကစားကြင္းထဲ၀င္ဖို႕အခ်ိန္လဲ နည္းေနတာနဲ႔ Cable car ေပၚကပဲ ဖူးေျမာ္ခဲ႔ရပါတယ္။　ကစားကြင္းထဲ၀င္ရင္ တစ္ေနကုန္ေနႏိုင္မွ တန္မွာေပါ႔ေနာ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကစားကြင္း ၀င္ေၾကးက တစ္ေယာက္ ၃၉၀၀ယန္းတဲ႔။ ေစ်းႀကီးတယ္ေနာ္။

ေစတီေလးရဲ႕ ပံုစံက ထိုင္း၊ လာအို ဘက္က ေစတီပံုစံနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူပါတယ္။ ကစားကြင္းဘက္က မိုးပ်ံရထားစီးတဲ႔ သူေတြရဲ႕ ေအာ္သံေတြ ၾကားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစတီတည္႐ိွတဲ႔ ကုန္းျမင့္ေလးေပၚကေတာ႔ အင္မတန္မွ ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းပံုေပၚပါတယ္။ ကုန္းျမင့္ေပၚကေန စီဆင္းလာတဲ႔ ေရတံခြန္ေလးနဲ႔ အေရာင္စံုသစ္ပင္ေတြနဲ႔ ႐ႈခင္းက အလြန္လွပပါတယ္။ ဒီေစတီအေၾကာင္းေသခ်ာသိခြင့္ရရင္ ထပ္ေရးပါအံုးမယ္။

ဂ်ပန္ေရာက္ၿပီးမွ ေစတီပုထိုးကို ပထမဆံုး ဖူးေျမာ္ခြင့္ရခဲ႔တဲ႔ အတြက္ အလြန္ပဲ ၀မ္းသာေပ်ာ္႐ႊင္မိၿပီး အဲဒီေနရာေလးကို ညႊန္ျပေခၚေဆာင္သြားေပးတဲ႔ ညီမေလးခိုင္ကို အထူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ု

Okinawa သို႔တစ္ေခါက္

2009-03-17T06:04:00.000-07:00

အယင္ႏွစ္က Master thesis တင္အၿပီး (ခဏတာ) လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးသြားခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မဟာ အေ၀းတစ္ေနရာရာကို အလည္အပတ္ ခရီးထြက္ခ်င္စိတ္ တစ္အား ျပင္းျပခဲ႔ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ရာသီဥတုနဲ႔လဲ ဆင္တူ၊ အစ္မတစ္ေယာက္ လုိခ်စ္ခင္ရတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္လဲ ႐ိွတဲ႔ Okinawa ကၽြန္းကို အလည္ထြက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔တယ္။ အယင္ႏွစ္ မတ္လကုန္ပိုင္း ေလာက္တံုးကေပါ႕။

Okinawa ကၽြန္းဟာဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္း မွာ တည္႐ွိတဲ႔ ကၽြန္းစုေလးပါပဲ။

အင္း...ဒီႏွစ္ေတာ႔ ခရီးထြက္ဖို႔ ေနေနသာသာ စိိတ္ေတာင္မကူးအားဘူး။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕... အခ်ိန္လဲရၿပီး သြားခ်င္စိတ္႐ိွေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ထသြားလိုက္ရလို႔။ Okinawa ကို သြားလည္ခဲ႔ရတာ ဆံုေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ ေမတၱာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကို အလည္တစ္ေခါက္ ျပန္လိုက္ရသလိုခံစားခဲ႔မိပါတယ္။

တိုက်ိဳ Haneda ေလဆိပ္ကေန Okinawa က Naha ေလဆိပ္အထိ ၂နာရီ နီးပါး ေလယာဥ္ စီးရပါတယ္။ ကိုရီးယားကမွ ပိုနီးေသးတယ္တဲ႔။ ဂ်ပန္ျပည္မ(Main Land ) ဘက္ကလူအမ်ားစုဟာ Okinawa ကၽြန္းကို မေရာက္ဖူးၾကဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္။ ျပည္မ ဆိုလို႔ ေျပာျပရအုန္းမယ္။ Okinawa ကလူေတြက ကၽြန္းေပၚကလူေတြနဲ႔ Main Land ကလူေတြဆိုၿပီး ခြဲျခားေျပာတတ္ၾကတယ္။

မတ္လကစၿပီး ေႏြဦးရာသီ (Spring) ဆိုေပမဲ႔ ဂ်ပန္ေျမာက္ပိုင္းကေတာ႔ ေအးျမေနဆဲပါပဲ။ ဒါေပမဲ႔ Naha ေလဆိပ္ကေန ထြက္လိုက္တာနဲ႔ ပူေႏြးတဲ႔ အထိအေတြ႔ေလးကို စတင္ ခံစားလိုက္ရတယ္။ ႐ႈခင္းကလဲ ျမင္ေတြ႔ေနက် ႐ႈခင္းက သစ္ပင္ကအစ လံုး၀ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ တိုက္အျမင့္ အေဆာက္အအံုေတြ လံုး၀မေတြ႕ရသေလာက္ပဲ။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေလးေတြကို လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေတြ႔ရတယ္။

အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ပညာဆည္းပူးေနၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မ်ားရဲ႕ ခင္မင္မႈ၊ အကူအညီေပးမႈေတြနဲ႕ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ အႀကီးဆံုးျဖစ္ၿပီး နာမည္ႀကီးတဲ႔ Churaumi Aquarium ကိုေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီေနရာကို ဂ်ပန္ တီဗြီအစီအစဥ္မွာ ၾကည့္ဖူးၿပီးကတည္းက ေရာက္ဖူးခ်င္ေနခဲ႔တာပါ။ ၀င္ေၾကး ၁၈၀၀ ယန္းေပးရပါတယ္။

ႀကီးမားလွတဲ႔ ေရကန္ႀကီးထဲမွာ အ႐ြယ္အစားမ်ိဳးစံု ပံုသ႑န္မ်ိဳးစံုနဲ႔ ေရသတၱ၀ါေတြ ကူးခတ္ေနၾကတယ္။

ပင္လယ္ကမ္းေျခက လင္းပိုင္ျပပြဲ

လွပတဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ေနရာ

（Okinawa Peace-Memorial Hall 沖縄平和祈念堂） အတြင္း၌ ဖူးေတြ႕ခဲ႔ရေသာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္

Shurijo Castle ေရာက္တံုးက ၀င္ခြင့္ လက္မွတ္ေလး (၀င္ေၾကး ၈၀၀ယန္း)
Shurijo အတြင္းပိုင္းတစ္ေနရာ
ိုSurijo အျပင္အုတ္႐ိုး (ထြက္ေပါက္)
ို Surijo အျပင္အုတ္႐ိုးတစ္ေနရာ

အစ္မနဲ႕သူရဲ႕ညီမေလး ေစတနာ ဗလပြနဲ႔ ခ်က္ေကၽြးတဲ႔ ဟင္းလ်ာမ်ား

Okinawa က အမွတ္တရ ၀ယ္လာျဖစ္တဲ႔ ျခေသၤဖိုနဲ႕ ျခေသၤမ အ႐ုပ္ေလးပါ။ ဂ်ပန္လို ႐ွီးစ လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ျခေသၤဖို ကပါးစပ္ဟထားၿပီး ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြကို လက္ခံယူတယ္တဲ႔။ ျခေသၤမက ပါးစပ္ပိတ္ထားၿပီး ျခေသၤဖိုရယူထားတဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြ ထြက္မသြားေအာင္ သိမ္းထားတာလို႔ ေျပာျပၾကပါတယ္။ လာလည္ၾကတဲ႔ သူေတြအတြက္ လက္ေဆာင္ေပါ႔ ။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကပါေစ႐ွင္။

Okinawa ကၽြန္းသား နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္ Begin ရဲ႕ သီခ်င္းေလးေတြကိုလဲ အဆစ္ထည့္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္။ ႐ိုးရာ ဂီတာသံေလးနဲ႔ နားေထာင္လို႔ေကာင္းပါတယ္။ သီခ်င္းနာမည္က島人ぬ宝 (Shimachunu takara) ၊ 島人= ကၽြန္းေပၚမွာေနတဲ႔သူ၊ 宝（たから）= treasure ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မကေတာ႔ ဒီသီခ်င္းေလးကို သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။ သီခ်င္းေလးနားေထာင္ရင္း Okinawa ရဲ႕႐ႈခင္းေလးေတြကို ခံစားၾကည့္ရေအာင္ပါ။

ေနာက္ထပ္ နားေထာင္လို႔ မ႐ိုးႏိုင္တဲ႔ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ေပါ႔။
Sanshin no hana လို႔အမည္ရပါတယ္။ နားေထာင္ၾကည့္ပါလား။
http://www.youtube.com/watch?v=gci4kAnH2i0&feature=related

Okinawa ေရာက္တံုးက တကူးတက ေနရာအႏွံ႕လိုက္ပို႔ေပးတဲ႔ ညီအစ္မ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္သတိရစြာနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးလိုက္ပါတယ္။

လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း ၂။

2009-03-10T00:55:00.001-07:00

လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ ေျခေထာက္နဲ႔ ေျမၾကီး ထိတာကို ထိသိ သတိထားၿပီး အာ႐ံုတစ္ပါး စိတ္မသြားရေအာင္ ေလွ်ာက္ေနမိတယ္။
လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ဒီပနီေတြကို ဖတ္မွ မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ႐ုပ္တရားက ကုေဋ ၅ ေထာင္၊ နာမ္တရားက ကုေဋ ၁သိန္း ပ်က္သတဲ႔။ ဒီျဖစ္ပ်က္ေတြကို ဥာဏ္နဲ႔ ျမင္ႏိုင္မွ အပါယ္ ဆင္းရဲက လြတ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ “ဘ၀နာဒီပနီ” ဆိုတဲ႔ ဒီပနီမွာ ရပ္ေနစဥ္၊ သြားေနစဥ္၊ ပထ၀ီ ေတေဇာ ၀ါေယာ အာေပါ ဆိုတဲ႔ ဓါတ္ႀကီး ၄ပါး အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ပ်က္သြားပံု ကိုအေသးစိတ္ ေရးျပထားတယ္။

ေမေမတို႔ ကိုယ္ကာယမွာ ခက္မာမႈ၊ အမာခံ အထည္ႀကီး ဆိုတာ႐ိွတယ္။ အဲဒါ ပထ၀ီကာယ လို႔ေခၚတယ္တဲ႔။
႐ုပ္ကလပ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ဖြဲ႔တြယ္ပူးကပ္ထားတဲ႔ အာေပါကာယဆိုတာလဲ႐ိွတယ္။
အဲဒီ ႐ုပ္ကလပ္ေတြကို မပုပ္မသိုးရေအာင္ အျမဲေပါင္းေႏြးေနေစတဲ႔ ေတေဇာကာယဆိုတာလဲ ႐ိွေသးတယ္။
အဲဒီကာယႀကီး ၃ မ်ိဳးကို ေထာက္ကန္ ေတာင့္တင္း မႈလုပ္ေပးထားတဲ႔ ၀ါေယာကာယဆိုတာလဲ႐ိွတယ္။

ကိုယ္ခႏၱာႀကီးက ရပ္ေနခ်ိန္မွာ ပထ၀ီကာယက ေျခဖ်ားကေန ငယ္ထိပ္အထိ ႐ိွေနတယ္ဆိုတာ ဥာဏ္နဲ႔ သိရမယ္တဲ႔။ သြားေတာ႔မယ္လို႔ ေျခေထာက္ၾကြလိုက္တာနဲ႔ တစ္ကိုယ္လံုး သိမ့္သိမ့္လႈပ္တဲ႔ သေဘာခ်င္းမတူ ဆန္႕က်င္ဘက္ကာယေတြ ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ရပ္ေနတံုးက ပထ၀ီကာယႀကီးက တစ္ခါတည္း တျမည့္ျမည့္ ေၾကပ်က္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားသတဲ႔။ ကာယအသစ္ေတြ ျဖစ္လာျပန္တယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြက အင္မတန္ကို ျမန္ျမန္ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ပထ၀ီဓါတ္နဲ႔ တစ္ေပါင္းတည္း အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာ ေတြလဲလိုက္ၿပီး ပ်က္လိုက္၊ ျဖစ္လိုက္ ျဖစ္ေနသတဲ႔။

ဒါက ေမေမက သေဘာေလးေလာက္ေရးျပေသးတာ။ ဆရာေတာ္ႀကီး အေသးစိပ္ေရးျပထားတာ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ဒီပနီကိုဖတ္ရေတာ့ အရမ္းအံ့ၾသထိတ္လန္႔ မိတယ္။ တစ္ခါမွ မဖတ္ဖူး၊ မၾကားဖူးဘူး။ ႐ုပ္ေတြနာမ္ေတြက ျဖစ္ၿပီးပ်က္တယ္ဆိုေတာေတာ႔ ၾကားဖူးတာေပါ႔။ ဒီလိုအေသးစိတ္ ေရးထားတာက အခုမွ ဖတ္ဖူးတာ။ ဒါက ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေဟာၾကားခ်က္ေတြအတိုင္း ဆရာေတာ္ႀကီးက ဗမာလို ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း ေရးျပထားတာ။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဥာဏ္ေတာ္အနႏ ၱကို႐ိွခိုး ႐ိုေသမိပါတယ္။

တစ္ဘ၀လံုး ၁ႏွစ္သမီး အ႐ြယ္ေလာက္ကစၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ႔တာ၊ အသက္၆၀ ေရာက္မွ ခႏ ၱာရဲ႕ ဓါတ္သေဘာ ျဖစ္စဥ္ေတြကို သိရေတာ့တယ္။ တစ္ဘ၀လံုး ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လာခဲ့တာကိုး။ ဒါေတာင္ အသိ (စာေတြ႔) နဲ႔ပဲသိရေသးတာ။ လက္ေတြ႕က်င့္ၾကံ အားထုတ္မွ မိမိဥာဏ္ ထဲမွာ ဒီသေဘာျဖစ္စဥ္ေတြကို ေတြ႕ရမွာ ။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာဆိုတာ ဥာဏ္အလုပ္လို႔ ဆရာေတာ္ေတြက ေဟာျပၾကတာပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ေမေမဖတ္ရသလို၊ ေလ့လာမွတ္သားရသလို ေလ့လာလိုက္စားလိုတဲ႔ သားသမီး ေတြဖတ္ရေအာင္ လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ဒီပနီေတြကို စုေဆာင္းေနခဲ႔ပါတယ္။ ေမေမ့ရဲ႕ သားသမီးေတြ ဒီလိုမ်ိဳးစာအုပ္ေတြကို ဖတ္ခြင့္ၾကံဳတဲ႔၊ ဖတ္ဖို႕ဆႏ ၱ႐ိွတဲ႔ သားသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစလို႕ ။ ေမေမကေတာ႔ အေသမဦးခင္ ဥာဏ္ဦးေအာင္ အေတာ္ႀကိဳးစားရအံုးမွာပါ။

အခုစာေရးၿပီးသြားလို႔ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေနတုန္း ညီရဲေလးဆီက ဖုန္းလာတယ္။ ညီရဲေလးအသံၾကားတာနဲ႔ ေမေမ႔မွာ ငိုခ်င္စိတ္ေတြ ဘယ္ကျဖစ္လာမွန္းလဲမသိဘူး။ ညီရဲေလးငယ္ငယ္တံုးက ပုသိမ္ႀကီးမွာ ၂လေလာက္ဖ်ားတာ မွတ္မိေသးလား။ အဲဒီတံုးက သူအဖ်ားတက္ရင္ ေမေမ႔မွာ အိမ္သာသြားခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာတာ သတိရေသးတယ္။ သတိမကပ္ခ်ိန္မွာ ကိေလသာ အမ်ိဳးမ်ိဳးက ဒေရာေသာပါး တိုး၀င္လာၾကတာပါပဲ။

ကဲဒါပါပဲ မီးငယ္ေလးေရ...
ေမေမ႔စာဖတ္ၿပီး ႐ႊင္လန္းပါေစ။

လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း ၁။

2009-03-08T06:20:00.001-07:00

ကၽြန္မဒီေန႔လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္းနဲ႔ ကၽြန္မဘ၀မွာ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို သတိရမိတယ္။

လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းကို ပထမဆံုးမွတ္မိတာကေတာ့ေတာင္ႀကီးမွာ ေက်ာင္းစေနတံုးအ႐ြယ္ကပဲ။ ေက်ာင္းသြားရင္ေတာ့ အေမက လိုက္ပို႔တယ္။ ေက်ာင္းျပန္တဲ႔အခ်ိန္က်ေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕အစ္ကိုနဲ႔ ျပန္ရတယ္။ သူက ကၽြန္မေနတဲ႔ ေက်ာင္းမွာ မဟုတ္ပဲ တစ္ျခားေက်ာင္းတစ္ခုမွာ ေနတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းရင္ ကၽြန္မကို ၀င္ေခၚၿပီး ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ အတူတူ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ၾကရတယ္။ တစ္ခါတေလ သူက ေဆာ႔ေနတာ ေနမွာေပါ႕။ ကၽြန္မဆီကို ေက်ာင္းဆင္းဆင္းျခင္း ေရာက္မလာဘူး။ ေက်ာင္းမွာ လူေတြကလဲကုန္ၿပီ။ ေက်ာင္းေစာင့္ ဦးေလးႀကီးက ကၽြန္မကို ေက်ာင္းခန္းအျပင္ထြက္ေစာင့္ခိုင္းတာေပါ႕။ သူကတံခါးပိတ္ရမွာကိုး။ အဲဒီေတာ႔မွ ကၽြန္မလဲ လြယ္အိတ္ေလးဂ်ာရမ္း၊ ဂ်ာရမ္း၊ မ်က္ႏွာေလး ႐ံႈ႕မဲ့ ႐ႈံ႕မဲ့နဲ႕ တစ္ေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး အိမ္ကို ျပန္ရတာ။ အဲဒီအျဖစ္မ်ိဳးက ခဏခဏပါပဲ။

ကၽြန္မတို႕ က်ိဳင္းတံုမွာ ေက်ာင္းေနခဲ႔ရတံုးကလဲ ေက်ာင္းကို လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကရတယ္။ က်ိဳင္းတံုေရကန္ႀကီး ေဘးကေန ပတ္ၿပီးေလွ်ာက္ရတာ။ အဲဒီတံုးက ကၽြန္မက ၇ႏွစ္ သမီးေလာက္ပဲ႐ိွအုန္းမယ္ ထင္တာပဲ။ အကိုနွစ္ေယာက္နဲ႔ အတူေလွ်ာက္ရတာ။ သူတို႕က ၁၂ႏွစ္၊ ၁၃ႏွစ္ေလာက္ ႐ိွမွာေပါ႕။ လမ္းမွာ ႀကိဳးထံုးႀကီးေတြနဲ႔ ေတာင္းေတြ လြယ္ထားတဲ႔ ၀ လူမ်ိဳးေတြ ေတြ႔ရင္ေျပးၾကတာပဲ။ ကၽြန္မတို႕ ၾကားဖူးတာကေတာ႔ ၀လူမ်ိဳး ေတြက ခေလးေတြကို ဖမ္းၿပီး ေတာင္းထဲမွာ ထည့္သြားတတ္တယ္တဲ႔။ က်ိဳင္းတံုမွာ ေနတုန္း ၀က္သက္ေပါက္တာ သတိရေသးတယ္။ အဲဒီေန႔က စာေမးပြဲၿပီးလို႕ ေက်ာင္းကိုဒီအတိုင္းသြားရတာ။ အေမက လိေမၼာ္သီးလဲ ထည့္ေပးလိုက္တယ္။ မ်က္ရည္ေတြ၊ ႏွာရည္ေတြ တ႐ႊဲ႐ႊဲ က်လာတာ မွတ္မိတယ္။ ေနာက္မွသိတာက ၀က္သက္ေပါက္တာ တဲ႔။

ကၽြန္မတို႔ မိတၳီလာကိုေရာက္ေတာ႔လဲ မိတၳီလာကန္ႀကီးကိုပါတ္ၿပီး ေက်ာင္းကိုလမ္းေလွ်ာက္သြားရတယ္။ ကၽြန္မတို႕အတန္းက မနက္ပိုင္းတက္ရတယ္။ ကၽြန္မအစ္မ မမေလးတို႕ အတန္းက ေန႔လယ္ပိုင္းမွာ တက္ရတယ္။ ကၽြန္မေက်ာင္းျပန္ခ်ိန္မွာ မမေလးနဲ႔ တံတားေပၚမွာ ဆံုတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ကၽြန္မအေဖနဲ႔ လိုက္ေနၾကေတာ႔ ကၽြန္မက တပ္မေတာ္ေက်ာင္းေရာက္သြားၿပီး ေက်ာင္းကားနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ရတယ္။ အဲဒီမွာ မွတ္မိတာက မမေလးက ႐ုပ္႐ွင္ၾကည့္တာ သိပ္၀ါသနာပါတယ္။ သူတစ္ေယာက္ထဲလဲ မၾကည့္တတ္ဖူး။ တစ္အိမ္လံုးဖို႕ လက္မွတ္၀ယ္လာတတ္တယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ အေဖေရာ၊ အေမေရာ တစ္အိမ္လံုး႐ုပ္႐ွင္သြားၾကည့္ၾကတာ။ ကၽြန္မတို႔ ေနတဲ႔ေနရာက ေ႐ႊျမင္တင္ဘုရားႀကီး နားမွာ။ အဲဒီကေန မိတၳီလာကန္ေဘာင္႐ိုးႀကီးေပၚက ေလွ်ာက္ၿပီး မ်ိဳးျမင့္႐ုပ္႐ွင္႐ံုထိ လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ အျပန္လဲ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ျပန္ၾကတာ။ အဲဒီအသက္အ႐ြယ္တံုးကေတာ႔ မိဘေတြနဲ႔ အငယ္ဆံုးသမီး အျဖစ္ေနရတာ ေပ်ာ္တာပဲ။ ပင္ပန္းတယ္လို႔ မထင္မိခဲ႔ဘူး။

၁၀တန္းေအာင္လို႔ MC ေရာက္ေတာ့ ၇၄လမ္းက အေဆာင္မွာ ေနရတယ္။ မနက္အေစာၾကီး ထၿပီး ေလွ်ာက္ၾကတဲ႔ ကၽြန္မတို႔သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႕ေတြ႐ိွတယ္။ မနက္တိုင္း က်ံဳးဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ အပူအပင္ကင္းတဲ႔ အ႐ြယ္မို႔ သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ ဘုရားႀကီး မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ အမွီလဲ ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ MC မွာ မွတ္မွတ္ရရ လမ္းေလွ်ာက္ၿပိဳင္ပြဲမွာ အဆင့္ ၈ နဲ႔၀င္လို႔ ေၾကးတံဆိပ္ရေသးတယ္။ 3rdMB ေရာက္ေတာ့လဲ ေဆး႐ံုနဲ႔ အေဆာင္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္လံုး လမ္းေလွ်ာက္ သြားေနခဲ႔ရတာပါပဲ။

အိမ္ေထာင္ၾကၿပီးေတာ႔ မီးမီးကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္မွာ လမ္းေတာ္ေတာ္ေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္။ မီးမီးရဲ႕ အေဖက ၿမိဳ႕ထဲ မွာ ေဆးခန္းဖြင့္ေတာ့ ကၽြန္မက ညဦးပိုင္းမွာ ထမင္းခ်ိဳင့္နဲ႔ ေဆးခန္းကို လိုက္သြားၿပီး မနက္က်မွ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး အိမ္ျပန္ၾကတယ္။ မီးမီးကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားရေပမဲ႔ ကၽြန္မျဖင့္ သိပ္ေပါ႔ပါးတာပဲ။ ေျပးလႊားၿပီးေတာင္ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္။ မီးမီးမေမြးခင္ ေန႔ကလဲ due date ေရာက္ေနၿပီဆိုၿပီး မႏၱေလးအိမ္ကေန ဘူတာႀကီး ဂံုးတံတားကိုေက်ာ္ၿပီး ေဆး႐ံုႀကီးကို အသြားအျပန္ လမ္းေလွ်ာက္သြားတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ထင္တယ္၊ မီးမီးကို သားဦးျဖစ္ေပမဲ႔ အလြယ္တကူ ေမြးႏိုင္ခဲ႔တာ။

သားအမႊာ (ရဲညီေနာင္) ကိုယ္၀န္ႀကီးနဲ႔တံုးကေတာ႔ သိပ္ေလးတာပဲ။ မေမြးခင္ မႏၱေလးအိမ္မွာ ႀကိဳေရာက္ေနေတာ့ မနက္ပိုင္း ဆိုရင္ သားကုိထူးေလး လက္ဆြဲၿပီး မႏၱေလးအေခၚ ၁ျပ ၂ျပ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ သိပ္ၿပီး လမ္းမေလွ်ာက္ ျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ မိသားစု တနသၤာရီတိုင္းဘက္ကို ေရာက္ေတာ႔ ညေနတိုင္း လယ္ကြင္းေတြဘက္ ကိုလမ္းေလွ်ာက္ၾကတာ သတိရေသးတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာျပန္တာက ဇီးပင္ႀကီးမွာ ပါပဲ။ အားေနေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္လာျပန္ေရာ။ သြားဆရာ၀န္မေလး ႐ိွရင္ေတာ႔ သူနဲ႔အတူ ေလွ်ာက္ျဖစ္ၾကတယ္။

ျပင္ဦးလြင္ေရာက္ေတာ႔လဲ ပထမ၁ႏွစ္ေလာက္မွာေတာ႔ ညေနတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ေသးတယ္။ ေဆး႐ံုက ၄နာရီခြဲေလာက္ျပန္ေတာ႔ ၅နာရီေလာက္ဆို ေလွ်ာက္တာေပါ႔။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္တာပါပဲ။ မေရာက္ဘူးတဲ႔ လမ္းေတြဘက္သြားတယ္။ လူမ႐ိွတဲ႔ ျခံက်ယ္ႀကီးေတြ၊ ေ႐ွးေဟာင္း အိမ္ႀကီးေတြ ေတြ႔ရင္ ရပ္ေငး ၾကည့္မိရင္း အရင္တံုးက စည္စည္ကားကား ႐ိွခဲ႔မွာ ဆိုတာေတြကို ေတြးမိတယ္။ ျပင္ဦးလြင္မွာ ေနရတဲ႔ ေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေတြက်ေတာ့ အလုပ္ပို႐ႈပ္လာေတာ့ လမ္းမေလွ်ာက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။

ပင္စင္ယူၿပီး ပုသိမ္ႀကီးကို ျပန္ေရာက္လာေတာ႔လဲ လမ္းမေလွ်ာက္ျဖစ္ျပန္ဘူး။ မနက္ပိုင္းမွာ ဘုရား႐ိွခိုးတာနဲ႔ အခ်ိန္က ကုန္ေရာ၊၊ ဒါနဲ႔ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကလဲ တက္လာ၊ အဆစ္ေတြကလဲ နာဆိုေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာတယ္။ အလုပ္လုပ္တံုးကေတာ့ မနက္အိပ္ရာထ ဘုရား႐ိွခိုးရတာ အက်င့္ပါေနတာကိုး။ အမွန္က အခုအိမ္မွာ ေအးေအးေဆးေဆးဆိုေတာ႔ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ဘုရား႐ိွခိုးလို႔ ရေနတာပဲ ဆိုတာေမ႔ေနတာ။ ဒီေတာ့ မနက္ ၄နာရီခြဲ ကေန ၅ နာရီခြဲေလာက္ထိ တရားထိုင္ၿပီးတာနဲ႔ အိမ္ကထြက္၊ အဆုတ္ေဆး႐ံု ေဘးက ေဆးဘက္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္အထိ လမ္းေလွ်ာက္၊ အဲဒီကေန ျပန္လွည့္လိုက္ရင္ ရန္ကင္းေတာင္နဲ႔ သူ႔ကိုမိုးေနတဲ႔ ႐ွမ္း႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီးရဲ႕ ႐ႈခင္းအလွက သိပ္သာယာတာကို ေတြ႔ရတယ္။ တရားအလုပ္ အားထုတ္ေနၾကတဲ႔ သာသနာ႔၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ား မွီတင္းေနထုိင္တဲ႔ ရန္ကင္းေတာင္႐ႈခင္းက အလြန္ ခ်မ္းေျမ႕စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀အ႐ြယ္ကစၿပီး အခုလက္႐ိွ အသက္အ႐ြယ္အထိ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔ပံု အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေရးျပထားတဲ႔ ေမေမ႔ရဲ႕ စာေလးတစ္ေစာင္ပါ။ အနည္းငယ္ ျပဳျပင္ၿပီး ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါအံုးမယ္႐ွင္။

ႏွင္းမုန္တိုင္း၏ေနာက္၀ယ္-

2009-02-25T07:40:00.000-08:00

မုန္တိုင္းၿပီးရင္ ေလေျပလာစျမဲတဲ႔။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဇန္န၀ါရီလ(၃၁)ရက္ ၊ စေနေန႔က ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ ရာသီဥတုဆိုး၀ါးခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္မေနတဲ႔ ၿမိဳ႕မွာေတာ႔ အဲဒီေန႔တစ္ေန႔လံုး ေလၾကမ္းေတြ တိုက္ၿပီး ႏွင္းေတြက်တာပါပဲ။ အျပင္ဘက္ထြက္ၿပီး အမိႈက္ပစ္ခ်င္တာေတာင္ ဘယ္လိုမွမထြက္ရဲေအာင္ ရာသီဥတုက ဆိုး၀ါးလွပါတယ္။ ခ်မ္းလိုက္တာလဲ အလြန္ပဲ။
ညပိုင္းေရာက္ေတာ႔ ေလတိုက္တာေရာ၊ ႏွင္းက်တာေရာ ရပ္သြားတယ္။ အိမ္နဲ႔ တကၠသိုလ္ကလဲ နီးနီးေလးဆိုေတာ႔ တစ္ေနကုန္ အခန္းေလးထဲမွာ ကုပ္ေနခဲဲ့ရတဲ႔ ကၽြန္မ အေညာင္းေျပအညာေျပ ေက်ာင္းဘက္သြားအံုးမွ ဆိုၿပီး အျပင္ကိုထြက္လိုက္ပါတယ္။

ႏွင္းက်ၿပီးကာစမွ ေတြ႔ရတဲ႔ ႐ႈခင္းက သိပ္လွတာပဲ။ ညပိုင္းလဲျဖစ္ေနေတာ႔ သစ္ပင္၊ သစ္ခက္ေလးေတြေပၚမွာ တင္ေနတဲ႔ ႏွင္းေလးေတြရဲ႕ ႐ႈခင္းက တကယ္႔ကို မေမ႔ႏိုင္စရာျမင္ကြင္းပါပဲ။ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံမွာ မျမင္ႏိုင္တဲ႔ ႐ႈခင္းေပါ႔ ။ အိမ္တစ္ေခါက္ ကင္မရာျပန္ယူၿပီး ႏွင္းက်ၿပီးစျမင္ကြင္းေလးေတြကို မွတ္တမ္းတင္ထားလိုက္ပါတယ္။

ဒီလိုပဲ ႐ုန္းကန္ႀကိဳးစားမႈေတြ၊ ပင္ပန္း ခက္ထန္မႈေတြ၊ ခါးသီးတဲ႔အေတြ႔အႀကံဳေတြရဲ႕ေနာက္မွာ မိမိလိုခ်င္တဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ႐ိွေနမွာပါ။